کتاب نگاه تحول گرایانه به برنامه درسی هنر در آموزش و پرورش ایران

کتاب نگاه تحول گرایانه به برنامه درسی هنر در آموزش و پرورش ایران نوشتهٔ پروانه بهمنی و ستاره موسوی است. انتشارات کنکاش این کتاب را منتشر کرده است.

درباره کتاب نگاه تحول گرایانه به برنامه درسی هنر در آموزش و پرورش ایران

کتاب نگاه تحول گرایانه به برنامه درسی هنر در آموزش و پرورش ایران به بررسی موضوع نوآوری‌های برنامه درسی و شاخص‌های آن در آموزش عالی ایران می‌پردازد. نویسنده با اشاره به بحث‌های صورت گرفته پیرامون تغییر و اصلاح برنامه‌های درسی، فقدان پژوهش‌های قابل توجه در زمینه نوآوری برنامه درسی در آموزش عالی، چه در سطح داخلی و چه بین‌المللی، را مورد تاکید قرار می‌دهد. این در حالی است که دانشکده‌های علوم تربیتی و روانشناسی به عنوان نهادهای اصلی مسئول نوآوری در این حوزه شناخته می‌شوند. با مرور پیشینه تحقیقات فارسی، نویسنده متذکر می‌شود که اغلب پژوهش‌ها بر پایه مدل‌های سنتی و یکسان اصلاح برنامه‌های درسی استوار بوده و تمایز روشنی بین مفاهیم اصلاح، تغییر، بازنگری و نوآوری قائل نشده‌اند و به طور خاص به مقوله نوآوری برنامه درسی در آموزش عالی نپرداخته‌اند. نویسنده با ابراز تاسف از عدم توجه کافی به نوآوری در نظام آموزش عالی ایران در طول هشتاد سال گذشته، این وضعیت را ناشی از ناآشنایی یا شناخت ناکافی اساتید و برنامه‌ریزان درسی با شاخص‌های نوآوری آموزشی و حتی عدم باور اساسی به ضرورت آن در سطح دانشگاه‌ها می‌داند. کتاب همچنین به این نکته اشاره می‌کند که رویکرد منفعلانه در برابر برنامه‌های درسی غیرپویا و انتظار برای تدوین برنامه‌ها توسط دیگران، از موانع اصلی نوآوری در این حوزه بوده است. در نهایت، کتاب بر اهمیت آمادگی اعضای هیئت علمی، نقش عوامل محیطی و مدیریتی در پذیرش و تسهیل نوآوری برنامه درسی در آموزش عالی تاکید می‌کند و معتقد است تا زمانی که اعضای هیئت علمی به اهمیت و تاثیر نوآوری در عناصر برنامه درسی باور نداشته باشند، پذیرش حداکثری آن در دانشگاه‌ها محقق نخواهد شد.

خواندن کتاب نگاه تحول گرایانه به برنامه درسی هنر در آموزش و پرورش ایران را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

مطالعه این کتاب به طور ویژه به اعضای هیئت علمی دانشگاه‌ها، برنامه‌ریزان درسی، مدیران و سیاست‌گذاران آموزش عالی، پژوهشگران و دانشجویان رشته‌های علوم تربیتی و روانشناسی که به موضوع نوآوری در برنامه‌های درسی علاقه‌مند هستند، توصیه می‌شود. این اثر می‌تواند برای افرادی که دغدغه ارتقای کیفیت آموزش در دانشگاه‌ها و به‌روزرسانی برنامه‌های درسی متناسب با نیازهای جامعه و پیشرفت‌های علمی را دارند، بسیار مفید و روشنگر باشد. همچنین، کسانی که به دنبال درک عمیق‌تری از چالش‌ها و موانع موجود در مسیر نوآوری برنامه درسی در آموزش عالی ایران هستند و به دنبال یافتن راهکارهایی برای غلبه بر این موانع می‌باشند، می‌توانند از دیدگاه‌ها و تحلیل‌های ارائه شده در این کتاب بهره‌مند شوند. این کتاب می‌تواند به عنوان یک منبع ارزشمند برای انجام پژوهش‌های آتی در زمینه نوآوری برنامه درسی در آموزش عالی مورد استفاده قرار گیرد و به توسعه دانش و آگاهی در این حوزه کمک کند.