کتاب راه های تثبیت یادگیری ریاضی با ابزار آموزشی

کتاب راه های تثبیت یادگیری ریاضی با ابزار آموزشی نوشتهٔ پروانه بهمنی در انتشارات کنکاش چاپ شده است. 

درباره کتاب راه های تثبیت یادگیری ریاضی با ابزار آموزشی

این کتاب شامل نکات کاربردی در تدریس ریاضی است و گذری بر طراحی تعدادی از ابزارهای آموزشی است که در کلاس‌های نویسنده و جشنوارهٔ ابزار ریاضی در دو سال قبل است. هدف کتاب فقط معرفی ابزار و نوع بازی است و از مثال‌های ریاضی کمتر استفاده شده است. معلمان می‌توانند با تکیه بر خلاقیت خود استفاده از این ابزار آموزشی را تنوع ببخشند و کاربردی‌تر کنند. رویکرد اصلی محتوای کتاب توانمند‌سازی است. آموزگاران با مطالعه و بهره‌گیری از آن نه صرفاً با دانش نظری بلکه با مهارت‌های عملی برای ایفای نقش اساسی در کلاس درس آشنا می‌شوند.

کتاب راه های تثبیت یادگیری ریاضی با ابزار آموزشی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این اثر به معلمان دورهٔ ابتدایی پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب راه های تثبیت یادگیری ریاضی با ابزار آموزشی

«در کتاب هاي درسی، وسایل آموزشی می‌تواند به عنوان یک عامل و عنصر بسیار مهمی از عناصر تدریس، بهبود تدریس و فرآیند یادگیري را به فزایندهاي افزایش دهد. قبل از عناصر قرن بیستم وسایل آموزشی به عنوان بسته آموزشی بیشتر نقش جبران کننده ضربات ناشی از تراکم دانش آموز و نقش تکمیل کننده‌ي آموزش‌هاي انفرادي مثل روش تسلط یاب بود. اوج آن درسال ۱۸۳۷ توسط فروبل آلمانی بود که به عنوان فروبل کیفیت با بلوك هاي و ساختمان هندسی ظاهر گردید. در قرن بیستم با افزایش دانش آموزان، فرصت هاي برابر آموزشی، پدیده هایی مانند کلاس ۴۰ - ۳۰ نفري و دو یا سه نوبته شدن مدارس ظاهر شد. در کنار این تغییرات، خرید تعداد وسایل زیاد آموزشی عملا اقتصاد آموزش و پرورش را تحت اشعاع قرارداد. در این قرن ویژگی هاي وسایل آموزشی بسیارخاص بود. وسایل از قبل ساخته می‌شدند و به کلاس آورده می‌شدند(خریداري ) چرا که وسایل نتیجه یک مفهوم آموزشی را نشان می داد. (مثل دستگاه هاي جدول ضرب ) هیج گونه فرآیند بسیار شکل گیري یک مفهوم ورویه آن دیده نمی شد. از طرفی براي مدارس و نظام آموزشی بسار پرهزینه بود و هر استان و کشوري که تمکین مالی داشت از آن بهره‌مند می‌شد. به تبع این اختلاف و نابرابري آموزشی، آموزگاران با واژگانی مانند (امکانات نداریم) کیت آموزشی نداریم عملا فرآیند یادگیري را تحت‌الشعاع قرارداده و موجب تروبج حفظ کردنی‌ها، کلاس‌هاي جبرانی و مسائل دیگر شد. براین اساس لزوم تغییرات در نگرش وسایل به عنوان دست سازه‌ها و فعالیت‌ها ظاهر گشت.»