کتاب چگونگی تکامل و ضرورت فیزیک در جامعه

کتاب چگونگی تکامل و ضرورت فیزیک در جامعه نوشتۀ جواد سلطان محمدی در انتشارات ابرا به چاپ رسیده است.

درباره کتاب چگونگی تکامل و ضرورت فیزیک در جامعه

فیزیک یکی از پایه‌های اساسی علوم طبیعی است که نقشی بی‌‌بدیل در فهم ما از جهان دارد. از آغاز تمدن‌های بشری، انسان به دنبال درک قوانین حاکم بر طبیعت و کیهان بوده و حاصل این تلاش‌ها طی قرن‌ها به توصیف پدیده‌ها، پیش‌بینی و تا حدی کنترل آن‌ها منجر شده است. هدف  کتاب چگونگی تکامل و ضرورت فیزیک در جامعه ترسیم تصویری در حد امکان جامع و قابل فهم از چگونگی تکامل فیزیک از دوران باستان تا امروز با نگاهی به آینده است و سیر تاریخی آن را با زبانی ساده و روان روایت می‌کند.

کتاب از نخستین تلاش‌های فیلسوفان یونانی برای درک ماهیت ماده و نیروها آغاز می‌شود تا کشفیات انقلابی گالیله و نیوتن در دوران رنسانس، ظهور مکانیک کوانتومی و نسبیت در اوایل قرن بیستم و دستاوردهای معاصر در زمینۀ فیزیک ذرات بنیادی و کیهان‌شناسی. در هر بخش علاوه بر مفاهیم علمی، زمینه‌های تاریخی و اجتماعی منجر به این تحولات نیز بررسی شده‌اند. درواقع، یکی از اهداف کتاب چگونگی تکامل و ضرورت فیزیک در جامعه نشان دادن ارتباط نزدیک میان تحولات علمی و فناوری‌های پیشرفته است.

موضوع دیگر کتاب، بررسی دو مفهوم فلسفه و اخلاق در علم فیزیک است. فیزیک علاوه بر علم، تلاشی انسانی با همۀ پیچیدگی‌های اخلاقی و فلسفی است. مسئولیت‌های اخلاقی دانشمندان، تأثیرات اجتماعی و زیست‌محیطی کشفیات فیزیکی و پرسش‌های فلسفی مربوط به واقعیت و ماهیت معرفت علمی موضوعات این دو مفهوم هستند.

خواندن کتاب چگونگی تکامل و ضرورت فیزیک در جامعه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

به دوستداران تاریخ علم، فلسفۀ علم و علاقه‌مندان به مباحث مربوط به فیزیک به‌ویژه افراد مبتدی در این علم پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب چگونگی تکامل و ضرورت فیزیک در جامعه

«در همین دوران، امپدوکلس نظریه‌ی چهار عنصر (آب، هوا، خاک و آتش) را معرفی کرد. او معتقد بود که این چهار عنصر بنیادی، اساس تمام مواد و پدیده‌های طبیعی را تشکیل می‌دهند. امپدولکس با ترکیب این عناصر در نسبت‌های مختلف، تلاش کرد تا تنوع عظیم موجود در طبیعت را توضیح دهد. نظریه‌ی چهار عنصر، تاثیر عمیقی بر اندیشه‌های علمی و فلسفی دوران باستان گذاشت و تا مدت‌ها به عنوان یک اصل پذیرفته‌شده باقی ماند.»