کتاب تقویم تاریخ دفاع مقدس (جلد پنجاه و هشتم؛ خرداد خونین)

کتاب الکترونیکی تقویم تاریخ دفاع مقدس (جلد پنجاه و هشتم؛ خرداد خونین) نوشتۀ فرهاد بهروزی است و انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی آن را منتشر کرده است. کتاب تقویم تاریخ دفاع مقدس (جلد پنجاه و هشتم؛ خرداد خونین)، به گزارش‌های نوبه‌ای عملیات‌ها، مطبوعات دوران دفاع مقدس و انبوهی اسناد و مدارک دیگر فراهم آمده است و حوادث و سوانح جنگ تحمیلی را در خرداد ماه ۱۳۶۴ تشریح می‌کند.

درباره کتاب تقویم تاریخ دفاع مقدس (جلد پنجاه و هشتم؛ خرداد خونین)

خردادماه سال ۱۳۶۴ را می‌توان يكی از خونين‌ترين ماه‌های جنگ تحميلی ناميد. اين ماه يادآور تداوم مقاومت خونين ملتي بزرگ در مقابل همهٔ توطئه‌های استكبار جهانی است. اگر از توصيف مصائبی که بر ساکنان مناطق مرزی، به‌ويژه مرزنشينان خوزستان و ايلام، در روزهاي نخست جنگ وارد شد صرف‌‌نظر کنيم، ارتش بعث عراق با استفاده از هواپيما، موشک و توپخانه، بارها مناطق مسکوني نزديک به مرز را مورد هدف قرارداد و تلفات و خسارات بی‏‌شماری بر اهالی اين مناطق وارد کرد. اما خويشتن‌‌داری ايران اقدامات عراق در حمله به شهرها و مناطق مسکونی و غيرنظامی را کاهش نداد، لذا در چنين وضعيتی، ايران نيز تغييراتی در سياست‌‏های نظامی خود به وجود آورد. در این جلد از مجموعۀ تقویم تاریخ دفاع مقدس، به بررسی حوادث خرداد سال ۱۳۶۴ پرداخته شده است.

خواندن کتاب تقویم تاریخ دفاع مقدس (جلد پنجاه و هشتم؛ خرداد خونین) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای علاقه‌‌مندان به تاریخ معاصر ایران مناسب است.

بخشی از کتاب تقویم تاریخ دفاع مقدس (جلد پنجاه و هشتم؛ خرداد خونین)

«عدم موفقیت سوریه، نزدیک‌ترین هم‌پیمان ایران، یکی از عواملی بود که به تیره شدن روابط کویت و ایران در طول سال۱۹۸۴م کمک کرد. کویت تا آن زمان یک کشور میانه‌رو بود که آسیب‌پذیری تاریخی و بی‌اعتمادی آن به همسایه‌ی سلطه‌طلبش یعنی عربستان سعودی، این کشور را مشتاق ساخته بود تا به دنبال راهی باشد که مسائل از طریق میانجی‌گری حل گردد و لذا این کشور تمایلی نداشت که در تلاش‌های دفاعی که بالقوه تحریک‌کننده هستند، مبادرت نماید؛ اما تشنجی که به دنبال ربودن یک هواپیمای کویتی و بردن آن به تهران در نوامبر ۱۹۸۴ و بی‌تفاوتی ایران نسبت به هواپیماربایان روی داد، در تغییر عقیده‌ی کویت نسبت به ایران مؤثر بود. به‌هرحال با توجه به اینکه نشانه‌ای مبنی‌بر پایان گرفتن جنگ خلیج در آینده‌ی نزدیک دیده نمی‌شود و تا زمانی که این جنگ ادامه داشته باشد، فشارهایی که اعضای شورای همکاری خلیج را به انجام عملیات مشترک دفاعی دو جانبه وادارد نیز ادامه خواهند یافت...»