کتاب نامه های ابوالقاسم لاهوتی و صدرالدین عینی

کتاب نامه های ابوالقاسم لاهوتی و صدرالدین عینی ترجمهٔ حسن اسدی است. محسن فرح بر گردآوری این نامه‌ها را بر عهده داشته و انتشارات شیرازه کتاب ما این ناداستان را منتشر کرده است. این اثر از مجموعهٔ «قفقاز و آسیای میانه» است.

درباره کتاب نامه های ابوالقاسم لاهوتی و صدرالدین عینی

نامه‌های بسیاری میان ابوالقاسم لاهوتی، شاعر و انقلابی ایرانی و صدرالدین عینی، ادیب نامدار تاجیک ردوبدل شده است. نامه‌هایی که در فاصلۀ سال‌های بین دو جنگ جهانی میان ابوالقاسم لاهوتی در پی یک شورش نافرجام سیاسی در زمستان ۱۳۰۰ شمسی به اتحاد شوروی گریخت و صدرالدین عینی ردوبدل شده‌اند، در کتاب نامه های ابوالقاسم لاهوتی و صدرالدین عینی گردآمده است. این نامه‌ها نشان‌دهندهٔ دوستی‌ها و علایق ادبی آن دو و وضعیت سیاسی شوروی در آن سال‌ها است.

در یک تقسیم‌بندی می‌توان ادبیات را به دو گونهٔ داستانی و غیرداستانی تقسیم کرد. ناداستان (nonfiction) معمولاً به مجموعه نوشته‌هایی که باید جزو ادبیات غیرداستانی قرار بگیرد، اطلاق می‌شود. در این گونه، نویسنده با نیت خیر، برای توسعهٔ حقیقت، تشریح وقایع، معرفی اشخاص یا ارائهٔ اطلاعات و به‌دلایلی دیگر شروع به نوشتن می‌کند. در مقابل، در نوشته‌های غیرواقعیت‌محور (داستان)، خالق اثر صریحاً یا تلویحاً از واقعیت سر باز می‌زند و این گونه به‌عنوان ادبیات داستانی (غیرواقعیت‌محور) طبقه‌بندی می‌شود. هدف ادبیات غیرداستانی تعلیم هم‌نوعان است (البته نه به‌معنای آموزش کلاسیک و کاملاً علمی و تخصصی که عاری از ملاحظات زیباشناختی است)؛ همچنین تغییر و اصلاح نگرش، رشد افکار، ترغیب یا بیان تجارب و واقعیات از طریق مکاشفهٔ مبتنی بر واقعیت، از هدف‌های دیگر ناداستان‌نویسی است. ژانر ادبیات غیرداستانی به مضمون‌های بی‌شماری می‌پردازد و فرم‌های گوناگونی دارد. انواع ادبی غیرداستانی می‌تواند شامل این‌ها باشند: جستارها، زندگی‌نامه‌ها، کتاب‌های تاریخی، کتاب‌های علمی - آموزشی، گزارش‌های ویژه، یادداشت‌ها، گفت‌وگوها، یادداشت‌های روزانه، سفرنامه‌ها، نامه‌ها، سندها، خاطره‌ها و نقدهای ادبی.

خواندن کتاب نامه های ابوالقاسم لاهوتی و صدرالدین عینی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران ناداستان و علاقه‌مندان به مطالعهٔ نامه‌ها پیشنهاد می‌کنیم.