کتاب تاریخ ایران در زمان ساسانیان

«تاریخ ایران در زمان ساسانیان» به قلم دکتر پرویز رجبی (۱۳۱۸-۱۳۹۰) به بررسی تاریخ ایران از انتهای دوره‌ی اشکانی تا دوره‌ی ساسانیان می‌پردازد. در مقدمه‌ی این کتاب می‌خوانیم: «خطّه پارس از معدود سرزمین‌هایی است که در نزد جغرافیادانان جهان باستان همچون بطلمیوس، هکاته و استرابون، اهمیت داشته و به کرّات از آن در آثارشان نام برده‌اند. در منابع لاتینی پارس به‌عنوان سرزمین پارسیان یا سکونتگاه پارسها در جنوب غربی ایران معرّفی شده است. در این منابع نام «پرسیا» یا «پرزیا» به‌عنوان نام سرزمین فوق به‌کار برده شده است. در زبان یونان باستان همین نام به مفهوم استان فارس آمده است. واژه فارس معرّب «پارس» است. به سخن دیگر در دائره‌المعارفهای لاتینی و یونانی که به زبانهای امروز اروپاییان برگردانده شده‌اند، واژه «فارستان» انطباق کامل با آن دارد. واژه خلیج فارس در همین زبانها تحت عنوان «سینوس پرسیکوس» برگرفته از همین عنوان است و این می‌رساند که خطّه پارس در قالب کهن خود چه گستره‌ای داشته است. واژه پرسیکوس از جهتی دیگر در زبان لاتین به معنای «درخت هلو، شفتالو» و واژه «پرسیکوم» به معنای «میوه هلو، شفتالو» به‌کار برده شده است.»