کتاب خاطرات دکتر سلام الله جاوید (جلد دوم)

کتاب الکترونیکی خاطرات دکتر سلام الله جاوید (جلد دوم) نوشتۀ سلام الله جاوید و ترجمۀ رحیم رئیس نیا است و انتشارات شیرازه کتاب ما آن را منتشر کرده است. کتاب خاطرات دکتر سلام الله جاوید (جلد دوم) دربارهٔ یک بخش نانوشته و ناگفته از زندگانی سلام‌اللّه جاوید در خلال فروپاشی حکومت فرقهٔ دموکرات آذربایجان در آذر ۱۳۲۵ است.

درباره کتاب خاطرات دکتر سلام الله جاوید (جلد دوم)

کتاب خاطرات دکتر سلام الله جاوید (جلد دوم)، خاطرات یکی از چهره‌های سرشناس کمونیست ایرانی است و حاصل کار یک گزارش مهم تاریخی که از توصیف حال‌وروز ایرانیان باکو در سال‌های نخست قرن بیستم آغاز شده، با اشاره به تحرکات انقلابی قفقاز در دورهٔ انقلاب ۱۹۱۷ روسیه، از بازتاب و تأثیر این حوادث بر تحولات ایران می‌نویسد. سرکوب تحرکاتی ازاین‌دست یکی از نتایج اولیهٔ شکل‌گیری نظام پهلوی بود که دوره‌ای از زندان و تبعید را برای صاحب خاطرات به دنبال آورد و آنگاه شروع دور جدیدی از فعالیت‌های سیاسی بعد از فروپاشی نظام حاکم در شهریور ۱۳۲۰ بود که در خلال فرازوفرود فرقهٔ دموکرات آذربایجان از پاییز ۱۳۲۴ تا زمستان ۱۳۲۵ به نقطهٔ اوج خود رسید. سلام‌اللّه جاوید از بازیگران و صاحب‌منصبان عمدهٔ این جریان بود. 

این کتاب شرحی است دربارهٔ یک بخش نانوشته و ناگفته از زندگانی سلام‌اللّه جاوید در خلال فروپاشی حکومت فرقهٔ دموکرات آذربایجان در آذر ۱۳۲۵؛ سرگذشت وی در مراحل بعد که به بازداشت و تعقیب او منجر شد، فراهم‌آمدن دوره‌ای از آرامش نسبی و همچنین امکان تجدید پاره‌ای از فعالیت‌های سیاسی در ایام آزادی‌های نسبی دوران حکومت مصدق از جمله مباحث مطرح‌شده در این مجلد است. در بخش‌های بعدی این بررسی نیز که بار دیگر فضای سیاسی حاکم بر ایران محدود شد، از تقلیل این تحرکات به حداقلی از فعالیت‌های فرهنگی می‌خوانیم و آنگاه دورهٔ پایانی زندگانی سلام‌اللّه جاوید که با پیشامد انقلاب اسلامی توأم شد را می‌بینیم و درنهایت درگذشت او در تابستان ۱۳۶۴.

خواندن کتاب خاطرات دکتر سلام الله جاوید (جلد دوم) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای کسانی که به خواندن تاریخ سیاسی معاصر ایران و آذربایجان علاقه دارند مناسب است. 

بخشی از کتاب خاطرات دکتر سلام الله جاوید (جلد دوم)

«گفتنی آن‌که به هنگام نوشتن این اعلامیه، بیش از دو ماه از تعطیل شدن مجلس شورای ملی می‌گذشت و در حدود چهارده ماه بعد بود که مجلس پانزدهم به‌دنبال انتخاباتی مهندسی شده با مداخلات حزب دموکرات ایران قوام، که اکثر نمایندگانش نامزدان همان حزب خلق‌الساعه بودند و شخص قوام به‌عنوان نمایندۀ اول تهران شناخته شده، افتتاح گردید. آن دورۀ فترت شانزده ماهه هم برای آن‌که دست نخستوزیری که شخص و رأی خود را برتر از رأی نمایندگان واقعی یک ملت می‌انگاشت، در پیشبرد مقاصد خویش باز باشد، در نتیجۀ کارگردانی یک رشته بازی‌های سیاسی اعمال گردید....»