کتاب درمانگری افسردگی مبتنی بر قرآن

کتاب الکترونیکی درمانگری افسردگی مبتنی بر قرآن نوشتۀ فاطمه فیاض و احمدرضا اخوت است و انتشارات مدرسه دانشجویی قرآن و عترت علیهم‌السلام دانشگاه تهران آن را منتشر کرده است. کتاب درمانگری افسردگی مبتنی بر قرآن، در جهت نشان‌دادن الگویی متفاوت در تشخیص و درمان اختلال افسردگی که بر اساس مبانی قرآنی تدوین شده است.

درباره کتاب درمانگری افسردگی مبتنی بر قرآن

افسردگی از جمله اختلالاتی است که همه آن را می‌شناسند؛ از متخصصین سلامت روان گرفته تا مردم عادی جامعه. شاید بتوان گفت هرکس به نوبهٔ خود غم، یأس، نارضایتی، بی‌حوصلگی و مانند آن را در برهه‌هایی کم یا زیاد تجربه کرده است. عده‌ای از پایدار‌شدن این حالات جسته‌اند و برخی دیگر روزها و ماه‌ها درگیر آن بوده‌اند. این اختلال از جمله شایع‌ترین اختلال‌هاست و ماهیت عودکنندگی دارد و ممکن است در صورت عدم رفع ریشه‌های سبب‌ساز آن یا عدم کنترل آن، بعد از یک دوره بهبودی عود کند.

اختلال افسردگی یکی از رایج‌ترین اختلالات روان‌شناختی است که چهارمین عامل ناتوان‌ساز در دنیا محسوب می‌شود. با اینکه بیش از ۱۰۰ سال از تحقیقات روان‌شناسی در حوزهٔ تبیین افسردگی و درمان آن می‌گذرد، هنوز درصد بالایی از افراد تحت درمان دچار بازگشت شده یا اصلاً بهبود نمی‌یابند. توجه به عوامل علیّ و ریشه‌ای (نه نشانه‌ای و همبسته) در درمان افسردگی، می‌تواند میزان موفقیت در درمان را بالا برده و نرخ بازگشت را کاهش دهد. کشف عوامل علیّ افسردگی از منظر قرآن و تبیین راهکارهای درمانی آن، نوید‌بخش مشاوران و درمانگران برای مداخلات مؤثر و کوتاه‌تر است تا با مهارت‌یافتن در اجرای تکنیک‌های قرآنی نه تنها موجبات بهبودی بلکه موجبات سعادتمندی، رشد و هدایت را برای درمانجویان خود فراهم سازند. کتاب پیش‌ رو تلاشی است در جهت نشان‌دادن الگویی متفاوت در تشخیص و درمان اختلال افسردگی که بر اساس مبانی قرآنی تدوین شده و از روایات نیز بهره برده است. 

خواندن کتاب درمانگری افسردگی مبتنی بر قرآن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم     

این کتاب برای علاقه‌مندان به علوم قرآنی مناسب است.

بخشی از کتاب درمانگری افسردگی مبتنی بر قرآن

«مبنای تعریف سازه‌ها و مفاهیم در علم، میزان اتقان و قطعیت آن را مشخص می‌کند. انتخاب رویکردهای تجربی و به نوعی استقرایی در تبیین بنیادهای علوم، منجر به نوعی نسبی‌گرایی، عدم قطعیت و تغییرپذیری در طول زمان می‌گردد. یکب از مصادیق این عدم ثبات، تعریف اختلال و دسته‌بندی آن است که بر مبنای مشاهده و تجربه استوار است. نتیجه این رویکرد ارائه نسخه‌های متعدد راهنماهای تشخیصی مانند DSM و ICD در طول زمان بوده است که در آنها نوع دسته‌بندی اختلالات و نسبت‌شان با یکدیگر نیز دارای تنوع و گوناگون است. اتکا به تجربه و شواهد تجربی صرف در تعریف و دسته بندی اختلالات که منجر به تغییر و تحولات گسترده آنها در طول زمان گردیده، چالش‌هایی را در این حوزه ایجاد نموده است...»