کتاب کیمیای دعا (جلد اول)

کتاب کیمیای دعا (جلد اول) نوشتهٔ مهدی داعی در انتشارات موج سوم به چاپ رسیده است. 

درباره کتاب کیمیای دعا (جلد اول)

در مقدمهٔ کتاب کیمیای دعا از قول نویسنده می‌خوانیم: «دعا یعنی ارتباط با قدرت بینهایت درونی تا بتوانیم با اطمینانی قوی برخواسته از همین قدرت، آگاهانه توجه‌مان را روی چیزی متمرکز کنیم که می‌خواهیم تا به واقعیت بپیوندد.

زمانی دعا می‌کنیم که به این نتیجه رسیده باشیم مسئله‌مان در سطح آگاهی فعلی‌مان حل نمی‌شود و لذا از منبع قدرت حاکم بر کائنات می‌خواهیم تا آن را از طریق ما حل کند.»

نویسنده اعتقاد دارد که می‌توان از روشی علمی برای دعاکردن استفاده کرد و در این اثر تلاش می‌کند به توضیح فناوری علمی ارتباط با قدرت بینهایت درونی بپردازد. از این رو این کتاب را به‌عنوان اولین جلد از مجموعهٔ کیمیای دعا با الهام از دانسته های خانم سوزان شامسکی نوشته است و تلاش می‌کند به مخاطب کمک کند تا ضمن آشنایی با چهرهٔ واقعی خداوند با روشی کاملاً علمی بتواند با وی ارتباطی صمیمی بگیرد و همسو با ارادهٔ وی، عمیق‌ترین آرزوهای قلبی‌ را به راحتی محقق کند. 

کتاب کیمیای دعا (جلد اول) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به افرادی که به کتاب‌های انگیزشی و توسعهٔ فردی علاقه دارند و همچنین افرادی که مایل هستند با مفهوم دعاکردن از دریچهٔ جدیدی آشنا شوند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب کیمیای دعا (جلد اول)

«خداوند می‌خواهد همه ما پیوسته در حال رشد و پیشرفت بوده از هر نظر عالی و خوب باشیم، بهترین غذاها را بخوریم، بهترین لباسها را بپوشیم، بهترین خانه را داشته و کاملا در رفاه و آرامش و لذت باشیم و هیچ گونه خوف و ترسی نداشته باشیم. خداوند دوست ندارد در جا زده و یا گرفتار عادات مخرب و باورهای منفی شده و نسبت به خود یا دیگران بدبین شده و مدام با زندگی ستیزه نموده و یا در فقر و تنهایی زندگی کنیم اما این ناخودآگاه ذهن ماست که از طریق باورهایش، واقعیت های زندگی مان را به صورت ناآگاهانه و عمدتا دردمند اداره می‌کند و توجه ما را روی چیزهایی متمرکز می‌کند که واقعا نمی‌خواهیم.

وقتی خدایی داریم که عاشق ماست و حتی می‌داند چه مقدار مو در سر ماست و هر کدام چه موقع می‌افتد، چرا باید در این دنیا در ترس و نگرانی زندگی کنیم؟ خداوند، روح ترس را به ما نداده بلکه قدرت، عشق و ذهنی سالم به ما داده و این غفلت خود ما در این دنیاست که باعث شده روح شهوت، ترس، غرور، تنهایی، خودخواهی و خود کم بینی وارد آگاهی‌مان شود و از خداوند یا همان تمامیت درونی۴مان غافل شویم. این ذهن ماست که گرفتار نیروهای منفی شده و در مورد لیاقت و توانایی ما قضاوت کرده و تمرکزمان را روی کمبودها و محدودیت‌ها برده و همان‌ها را دریافت می‌کنیم و باور کرده که زندگی همین است.»