کتاب چالش های ارز و سامانه های ارزی و روش های نوین مبادلات فرامرزی

کتاب چالش های ارز و سامانه های ارزی و روش های نوین مبادلات فرامرزی نوشتهٔ نجمه نوذر است. نشر راه پرداخت این کتاب را منتشر کرده است؛ کتابی حاوی پژوهشی کیفی دربارهٔ موانع توسعهٔ سامانه‌های ارزی.

درباره کتاب چالش های ارز و سامانه های ارزی و روش های نوین مبادلات فرامرزی

کتاب چالش های ارز و سامانه های ارزی و روش های نوین مبادلات فرامرزی که سه فصل دارد، درمورد خدمات ارزی بانک‌ها و چالش‌های ارزی و سامانه‌های ارزی و  راهکارهای نوین تبادلات مالی فرامرزی سخن گفته است. این کتاب کوشیده است پاسخ برخی از پرسش‌ها را بدهد؛ مانند اینکه اقتصاد باز به چه معناست و تأثیر آن بر رونق اقتصادی چیست؟ نرخ ارز چه تأثیری بر رشد اقتصاد دارد؟ تجارت (صادرات و واردات) چه تأثیری بر رشد اقتصاد دارد؟ نقش سامانه‌های بانکی در تبادلات ارزی چیست؟ خدمات ارزی بانک‌ها در حال حاضر چیست؟ در شرایط تحریم، مبادلات از چه کانال و ابزارهایی انجام می‌شود؟ راهکارهای حل مسائل کدامند؟ و... . نجمه نوذر امیدوار است که این اثر بابی را برای آگاهی‌سازی بیشتر و حل چالش‌ها باز کند و مفید واقع شود.

خواندن کتاب چالش های ارز و سامانه های ارزی و روش های نوین مبادلات فرامرزی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه دربارهٔ موانع توسعهٔ سامانه‌های ارزی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب چالش های ارز و سامانه های ارزی و روش های نوین مبادلات فرامرزی

«سوئیفت کلمه‌ای اختصاری به ازای عبارت «جامعه جهانی ارتباطات مالی بین بانکی» و یک انجمن تعاونی غیرانتفاعی است. این شبکه را در سال ۱۹۷۳ میلادی، ۲۳۹ بانک از پانزده کشور اروپایی و آمریکای شمالی راه‌اندازی کردند و هدف از تأسیس آن جایگزین کردن یک روش استاندارد با روش‌های ارتباطی غیراستاندارد کاغذی یا تلکسی در سطح بین‌المللی بود. در حال حاضر بیش از ۹۷۰۰ بانک و مؤسسه مالی در ۲۰۹ کشور جهان عضو این شبکه‌اند. در سال ۲۰۱۸ روزانه بیش از ۲۸ میلیون پیام از طریق سوئیفت در سطح جهان ردوبدل شده است.

مرکز اصلی شبکه سوئیفت در کشور بلژیک است و طبق قوانین آن کشور عمل می‌کند، اما مراکز پشتیبانی در کشورهای آمریکا، هلند، انگلیس و هنگ‌کنگ فعالیت دارند. سوئیفت در هر کشوری دارای یک SAP یعنی نقطه دسترسی به سوئیفت است که مؤسسه سوئیفت آن را کنترل می‌کند. (در ایران SAP در بانک مرکزی واقع است.)

ایران در سال ۱۳۷۱ به سوئیفت پیوست و اولین بانکی که متصل شد، بانک تجارت بود. در سال ۱۳۹۰ به دلیل برنامه‌های هسته‌ای تحریم شد. در سال ۱۳۹۴ با اجرای برجام تحریم سوئیفت از ایران برداشته شد. در ین دوره بانک‌های تجارت، رفاه کارگران، توسعه صادرات، سپه، پست‌بانک، صنعت‌ومعدن، بانک ایران و اروپا، بانک توسعه همکاری، سینا، ملت و ملی به سوئیفت متصل شدند. لازم به ذکر است پیش از این، بانک‌های کارآفرین، اقتصاد نوین، دی، سامان، پاسارگاد، پارسیان، مسکن و کشاورزی به سوئیفت متصل بوده‌اند. در سال ۱۳۹۷ پس از تحریم آمریکا، ارتباط ایران دوباره تعلیق شد.

سوئیفت بخشی از سیستم پرداخت جهانی است و حدود پنج دهه است که استاندارد پرداخت‌های بین‌المللی محسوب می‌شود. با این حال، محدودیت‌هایی دارد و بسیاری از مردم به دنبال جایگزینی برای ارسال پول آنلاین هستند. از آنجایی که شبکه سوئیفت تقریباً نیم‌قرن است که بر بازار حواله جهانی تسلط دارد، مزایای اصلی آن تجربه و تخصص کارمندانش است. این سرویس در صدها کشور در دسترس است و بانک‌ها را در سراسر جهان به هم پیوند می‌دهد و استانداردهایی را برای صنعت نقل‌وانتقالات تعیین می‌کند. متخصصان سوئیفت هم بر تقاضای سیستم‌های پرداخت و مشتریان خود نظارت می‌کنند و هم روند حواله‌ها را زیر نظر دارند. یکی از مراجع تنظیم مقررات ایزو است که استانداردهای عملیات مالی بین‌المللی (به‌ویژه نقل‌وانتقالات) را بالا نگه می‌دارد.

با این همه، شبکه سوئیف محدودیت‌هایی دارد. یکی از مهم‌ترین محدودیت‌های آن، زمان پردازش پرداخت‌ها است. معمولاً، انتقال در شبکه سوئیفت از طریق چندین بانک انجام می‌شود و فرایند نسبتاً پیچیده‌ای دارد. اگرچه سازندگان این سیستم ادعا می‌کنند که انتقال‌های مرزی باید «نه‌تنها قابل اعتماد بلکه فوری» باشد و درصد قابل‌توجهی از نقل‌وانتقالات در مدت زمان کوتاهی انجام می‌شود، هنوز به‌طور میانگین هر انتقال دو تا پنج روز طول می‌کشد تا تکمیل شود. بنابراین جایی که نیاز به دسترسی آنی به پول است، این سیستم به کار نخواهد آمد. علاوه‌بر این، نقل‌وانتقالات سوئیفت گاهی اوقات گران تمام می‌شوند، زیرا گاهی بانک‌های واسطه کارمزد خود را به هزینه اضافه می‌کنند.»