کتاب والدین موقعیت مدار

کتاب والدین موقعیت مدار نوشتهٔ حامد بخشی و مریم درودی است. نشر برگ و باد این کتاب را منتشر کرده است. این کتاب به رابطهٔ والدین با فرزندان و تأثیر خانواده بر سلامت روان کودکان و نوجوانان می‌پردازد. کتاب دربردارندهٔ مباحثی در آموزش خانواده ویژهٔ والدین، معلمان و مشاوران مدارس است.

درباره کتاب والدین موقعیت مدار

کتاب والدین موقعیت مدار از روابط والدین و کودکان صحبت می‌کند که یکی از مهم‌ترین عوامل مؤثر بر رشد روانی و اجتماعی کودکان و نوجوانان است. شکل روابط بین فرزندان و والدین آن‌ها در زندگی کودک در حال رشد اهمیت زیادی دارد؛ به‌طوری‌که کیفیت این روابط در سال‌های اولیه کودکی، رشد شناختی، اجتماعی و هیجانی آینده را پایه‌گذاری می‌کند. رابطهٔ والد و فرزند شامل ترکیبی از رفتارها، احساسات و انتظارات منحصربه‌فردی است که بین والدین و فرزندان وجود دارد. روش مداخله اولیه که شیوه فرزندپروری والدین را هدف قرار دهد، در زمره روش‌های بسیار مؤثر در پیشگیری از اختلالات مزمن رفتاری است. آموزش کسانی که بیشترین زمان را با کودک می‌گذرانند و بیشترین تأثیر را بر او دارند، احتمال کاهش رفتارهای نامناسب را در کودک افزایش می‌دهد. کتاب والدین موقعیت مدار با پرداختن به جنبه‌های گوناگون این رابطه و حساسیت‌های موجود در آن، به مخاطب این امکان را می‌دهد تا با بررسی آسیب‌های احتمالی و راه‌های جلوگیری از آن، روابط بین اعضای خانواده را بهبود بخشد.

خواندن کتاب والدین موقعیت مدار را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به والدین و سایر افرادی که با کودکان و نوجوانان کار می‌کنند، پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب والدین موقعیت مدار

«خانواده‌هایی که از زمینه‌های مختلف فرهنگی و اجتماعی آسیب‌دیده هستند. مسائلی نظیر فوت، طلاق والدین، اعتیاد هر یک از والدین، زندان رفتن هر یک از والدین، ازدواج دوم والدین، خیانت و بی‌وفایی، طلاق عاطفی، سابقه پرخاشگری، خشونت، خودزنی و خودکشی والدین، بیکاری و ... . همه این موارد جزو مهم‌ترین مسائلی که اگر در یک خانواده لحاظ گردد، جزو مصادیق آسیب‌دیده و در مرحله بعد آسیب‌پذیر خواهند شد. یکی از مهم‌ترین تأثیراتی که در خانواده‌های آسیب‌دیده مشاهده می‌شود این است که در اغلب این خانواده‌ها وجود آسیب منجر به احساسات متناقض فرزندان از جمله «احساس گناه» در آن‌ها می‌گردد.

حس گناه نوعی احساس بی‌قراری عاطفی است که پس از رفتارهای ناشایست یا آزرده‌خاطر کردن دیگران در فرد به وجود می‌آید. از سوی دیگر، چنین احساساتی روی کودکان به دلیل پاک و معصوم بودن دل‌هایشان، تأثیر بیشتری دارند. در واقع، حس گناه، احساسی قدرتمند، مضر و فلج‌کننده است که اگر هر یک از افراد در دوران کودکی نتوانند آن را مدیریت کنند، دچار کمبود اعتمادبه‌نفس شده و در بزرگسالی شخصیت و واکنش‌های آن‌ها نسبت به موقعیت‌های مختلف بر اساس همین حس گناه پرورش‌یافته در دوران کودکی شکل می‌گیرند. کودکانی که در سنین پایین چنین تجربیاتی داشته‌اند، معمولاً دچار اضطراب می‌شوند؛ چرا که روش‌های دیگری برای اداره زندگی، مواجهه با مشکلات و عبور از موانع نیاموخته‌اند. در نتیجه، الگوی رفتاری نادرستی که در کودکی آموخته‌اند، باعث شکل‌گیری احساساتی مانند تزلزل، ترس و تنفر از خود و در آینده منجر به بسیاری از آسیب‌های اجتماعی و فردی در آن‌ها می‌شود.»