کتاب اسباب بازی و رشد کودکان

کتاب «اسباب بازی و رشد کودکان» نوشتۀ مرضیه خمسه است و شرکت رسانه ساز دانش آن را منتشر کرده است. این کتاب تأثیرات اسباب‌بازی بر رشد کودکان را بررسی می‌کند.

درباره کتاب اسباب بازی و رشد کودکان

تاریخچۀ اسباب‌بازی و بازی‌کردن به عصر حجر برمی‌گردد و کودکان از آن دوران با استخوان‌ها و تکه سنگ‌ها بازی می‌کردند تا اینکه در قرن هجدهم میلادی صنعت اسباب‌بازی به معنای امروزی آغاز شد و کم‌کم رواج پیدا کرد. این موضوع نشان‌دهندهٔ اهمیت بازی و اسباب‌بازی در زندگی و رشد انسان است.

بازی، فعالیت مهم و ضروری در تمام دوره‌های مختلف رشد است. بازی‌کردن کودکان مهم‌ترین ویژگی یک کودک به‌حساب می‌آید. بازی و اسباب‌بازی رشد هوشی و اجتماعی کودک را افزایش می‌دهد. كودكانی كه اسباب‌بازی ندارند و يا امكانات کمی برای بازی دارند، معمولاً از لحاظ شناختی از هم سن و سالان خود عقب‌تر هستند. کودکان در زمان بازی به شناختی از خود می‌رسند، جهان اطراف و آدم‌ها را بهتر می‌شناسند و یاد می‌گیرند که مسائلی که برایشان پیش‌ می‌آید حل کنند. آن‌ها همچنین از طریق بازی است که ياد می‌گیرند چطور به یکدیگر اعتماد کنند، دربارۀ قوانين بازی توافق و گروهي بازی کنند. مفاهیمی مانند همكاری، پيروزی، شكست و برتری‌طلبی با بازی‌های جمعی و گروهی شناخته می‌شود. کتاب اسباب‌بازی و رشد کودکان قصد دارد تا مراحل رشد و تحول کودک و نقش اسباب‌بازی در این مراحل را بررس کند و به والدین آموزش دهد که چه اسباب‌بازی‌هایی برای کودکان مناسب است. کتاب همچنین موضوع بهداشت و ایمنی اسباب‌بازی‌ها را بررسی می‌کند.

 فهرست مطالب کتاب اسباب‌بازی و رشد کودکان عبارت است از: «مقدمه»، «اسباب‌بازی و رشد و تحول کودک»، «تأثیر نوع اسباب‌بازی در بازی‌های کودکان»، «انتخاب اسباب‌بازی متناسب با سن کودک»، «اسباب‌بازی و ویژگی‌های کودکان»، «تعداد اسباب‌بازی‌ها»، «چیدن اسباب‌بازی‌ها»، «بهداشت و ایمنی اسباب‌بازی‌ها» و «منابع»

خواندن کتاب اسباب بازی و رشد کودکان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به والدین، مربیان، مشاوران و دانشجویان رشتۀ روان‌شناسی کودک پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب اسباب بازی و رشد کودکان

«علاقۀ کودکان به وسایل جدید، باعث تولید اسباب‌بازی‌های متنوع و پیچیدۀ زیادی شده است. همچنین نوع علاقۀ کودک به اسباب‌بازی‌های گوناگون با سن کودک و نوع بازی او ارتباط دارد. به طور مثال اسباب‌بازی‌های سازمان‌یافته مانند: وسایل چای‌خوری، فنجان‌ونعلبکی، میز اتو، ‌ جعبه‌ابزار و تلفن در کودکان ۳.۵ساله باعث افزایش بازی‌های موازی و انفرادی می‌شود. وقتی کودکان با اسباب‌بازی‌های کوچک بازی می‌کنند، واکنش منفی بیشتری نسبت به زمانی که با وسایلی چون تاب و سرسره‌بازی می‌کنند از خودشان نشان می‌دهند. به‌عبارت‌دیگر کودک حالت تهاجمی‌تر نسبت به هم‌بازی نشان می‌دهد و دوست ندارد وسایل خود را به کسی بدهد.»