کتاب ۴۸ قانون قدرت

کتاب «۴۸ قانون قدرت» نوشتۀ رابرت گرین و ترجمۀ زینب سادات موسوی معلم است و انتشارات آستان مهر آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب ۴۸ قانون قدرت

کتاب ۴۸ قانون قدرت اولین اثر معروف رابرت گرین نویسنده و سخنران آمریکایی است که به یکی از پر فروش‌ترین کتاب‌ها در حوزۀ استراتژی و قدرت تبدیل شده و به خوانندگان اصول قدرتمند‌شدن و رسیدن به اهدافشان را آموزش می‌دهد. قوانین کتاب ۴۸ قانون قدرت براساس نوشته‌های زنان و مردانی است که در بازی قدرت تحصیل کرده‌اند و به آن‌ها مسلط شده‌اند. نوشته‌های این کتاب چکیده‌ای از تاریخ ۳ هزارسالۀ قدرت را در برمی گیرد و با اینکه در تمدن های متفاوتی مانند چین باستان و ایتالیای رنسانس پدید آمده اند، موضوعات مشترکی دارند که تمام آن‌ها به قدرت اشاره می کند. ۴۸ قانون قدرت درواقع عصارۀ خرد انباشتۀ برجسته‌ترین‌ افراد تاریخ است؛ استراتژیست‌ها (سانتزو، کلاوزویتز)، دولتمردان (بیسمارک، تالیران)، درباریان(کاستیگلیون، گراسیان)، اغواگران (نینون، دلنکلوس، کازانووا) و کلاهبرداران (بچه زر ویل)

خوانندگان از ۴۸ قانون قدرت می‌توانند به روش‌های مختلف استفاده کنند. این کتاب قدرت را به طور کلی آموزش می‌دهد. شاید به نظر برسد که برخی از آن‌ها به زندگی خوانندگان مربوط نمی‌شوند اما خوانندگان با گذشت زمان به این نتیجه می‌رسند که تمامی آن‌ها کاربرد دارند و به هم مرتبط هستند. کسانی که کتاب را مطالعه کرده اند، با داشتن یک دید کلی از موضوع می‌توانند اقدامات گذشتۀ خود را ارزیابی کنند و کنترل بیشتری بر امور بدست بیاورند. 

خواندن کتاب ۴۸ قانون قدرت را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران کتاب‌های موفقیت و خودیاری پیشنهاد می‌کنیم. اگر از خواندن آثاری مثل کتاب راز (راندا برن)، بیندیشید و ثروتمند شوید (ناپلئون هیل) و از خوب به عالی (جیم کالینز) لذت بردید، این اثر را نیز دوست خواهید داشت.

بخشی از کتاب ۴۸ قانون قدرت

«در اوایل دهۀ ۱۶۰۰ اخترشناس و ریاضی‌دان ایتالیایی گالیله خود را در موقعیتی نامطمئن دید. او برای حمایت از تحقیقات خود به سخاوت حاکمان بزرگ وابسته بود و از این رو، مانند همۀ دانشمندان دورۀ رنسانس، دگاهی اوقات اختراعات و اکتشافات خود را به حامیان برجستۀ آن زمان هدیه می داد. برای مثال یک‌بار او قطب نمای نظامی را که اختراع کرده بود به دوک گونزاگا تقدیم کرد. سپس کتابی را در مورد استفاده از قطب نما به مدیسی‌ها تقدیم کرد. هردو حاکم سپاسگزار بودند و گالیله از طریق آن‌ها توانست شاگردان بیشتری برای تدریس بیابد. با این‌حال مهم نیست که چقدر این کشف بزرگ بوده است اما حامیان او معمولاً با هدایایی به او پرداخت می‌کردند نه پول نقد. این باعث ایجاد یک زندگی پر از ناامنی و وابستگی دائمی شد. فکر کرد باید راه آسان‌تری وجود داشته باشد.»