کتاب همیشه مردها مقصرند

کتاب همیشه مردها مقصرند نوشتهٔ عباس اژدرالدینی است. انتشارات مانیان این کتاب را منتشر کرده است؛ کتابی درمورد حفظ زندگی زناشویی.

درباره کتاب همیشه مردها مقصرند

کتاب همیشه مردها مقصرند با نگاهی دقیق و موشکافانه به روابط زن و مرد و موضوع حفظ زندگی زناشویی پرداخته است. این کتاب زبان ساده و قابل فهمی دارد که با مطالعه‌اش با راهکارهایی برای داشتن یک زندگی بهتر روبه‌رو می‌شوید. گفته شده است که این کتاب شما را با برخورد صحیح در روابط به‌ویژه قسمت‌هایی که دچار سختی شده، یاری و راهنمایی می‌کند. اینکه بدانیم چگونه می‌توانیم احساسات خود را تحت کنترل در‌ آوریم، با چه روشی انتقاد ما مؤثر واقع می‌شود، با استفاده از چه روشی تشویقی زیبا داشته باشیم، موضع این اثر است. این کتاب ظرفیت شما را تقویت می‌کند و برای داشتن یک رابطهٔ خوب شما را خلاق می‌کند. نویسنده معتقد است کلید حل مشکل بسیاری از زندگی‌ها، فداکاری یا تقسیم سختی‌‌ها بین زوج نیست؛ بلکه اصلاح توقعات ناحق است. مطالعهٔ کتاب حاضر به جوانانی که در آستانهٔ ازدواج هستند، افرادی که از زندگی خود کاملاً راضی نیستند و خانواده‌های در شرف طلاق پیشنهاد شده است.

خواندن کتاب همیشه مردها مقصرند را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه درمورد روابط زن و مرد و موضوع حفظ زندگی زناشویی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب همیشه مردها مقصرند

«گاهی قبل از ازدواج، شرایط روحی، روانی و هورمونی ما باعث می‌شود احساسات‌مان برای مدتی شدید شده و آمادگی پذیرش زیادی پیدا کند و با دیدن یک نفر از جنس مخالف، دلمان به تصویر مثبت اولیه‌ای که از او به ما رسیده، پیوند خورده و بدون دلیل کافی احساس می‌کنیم که گزینه مناسبی برای آشنایی یا ازدواج پیدا کرده‌ایم. مثل عشق در نگاه اول یا چیزی شبیه آن.

کشش بالایی که در این حالت در قلب انسان ایجاد می‌شود، می‌تواند پایه‌گذار یک انتخاب غیرمنطقی باشد. باورتان نمی‌شود که عامل کشش اولیه چنین عشق‌هایی بعضا یک عامل مثبت کم‌اهمیت مانند کفش زیبا، لباسی خوشرنگ، عینکی خوش‌استایل، لحن یا یک تن صدای خاص، مدل مو، طرز راه‌رفتن، یک خنده، یک گریه و... . می‌تواند باشد. عشقی که پایه و اساسش چنین عواملی باشد، مشخص است که به چه انتخاب‌های کوری منجر خواهد شد. اگر جوانان از عشق در نگاه اول و تأثیر سطوح هورمون‌ها در بعضی زمان‌ها بر شدت احساسات انسان اطلاع داشته باشند، انتظار می‌رود که بتوانند عکس‌العمل‌های منطقی‌تری در مواقع لازم از خود نشان دهند.

گذشته از عشق در نگاه اول، انسان‌های زیادی دیده‌ام که به هیچ نوعی از «عشق» اعتماد ندارند. این جمله را صراحتا از زبان ایشان شنیده‌ام: «من به هورمون عقیده دارم نه به عشق» انگار همه آن‌ها تحت تأثیر یک کتاب یا مکتب خاص باشند. اوایل با خودم می‌گفتم: «چه سرد و بی‌احساس. زندگی‌ای که با عشق شروع شود کجا، یک زندگی معمولی کجا؟ اصلا از کجا معلوم که بعد از ازدواج، عشق به وجود آید؟» اما بیشتر که فکر کردم و تجربه‌ام هم افزایش یافت، دیدم متأسفانه، تا حد زیادی حق با آنهاست.»