کتاب مهربونی

 کتاب مهربونی نوشتۀ سوده یامین است. این مجموعه جستار را انتشارات متخصصان منتشر کرده است.

درباره کتاب مهربونی

نویسنده درمورد کتاب مهربونی گفته است که قرار نیست از این کتاب چیزی یاد بگیرم و قرار نیست چیز جدیدی از خواندن کتاب نصیبمان شود. هیچ‌چیز علمی در این کتاب پیدا نمی‌شود. این کتاب فقط یادآور چیزهایی است که فراموش کرده‌ایم؛ مطالبی که از دل نویسنده خارج شده و امیدوار است به دل ما بنشیند. این کتاب حاوی جستارهایی کوتاه درمورد مهربانی است که نویسنده با زبانی متفاوت و ساده آن‌ها را نوشته است.

خواندن کتاب مهربونی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای افراد علاقه‌مند به حوزهٔ روان‌شناسی عمومی مناسب است.

بخشی از کتاب مهربونی

«من می‌خوام مهربونی رو این‌جوری تعریف کنم:

«عشق‌ورزیدن بی‌قیدوشرط به هرکس و هر چیز» یعنی فرقی نمی‌کنه که کی باشه یا چی باشه یا چه‌جوری باشه، درهرحال و در هرجا مهر نثارش میشه.

مثل مادری که اگه بچه‌ش ناقص یا معلول یا هرجور دیگه‌ای باشه، اون مهر مادریش رو نثارش می‌کنه و با جون و دل ازش مراقبت می‌کنه.

به نظر من برای مهربونی نمیشه چارچوب تعریف کرد؛ چون بی‌حد و مرزه!

چرا مهربونی وجود داره؟

تابه‌حال بهش فکر کردی؟

دنیا رو بدون مهربونی تصور کن، آدما تبدیل میشن به آدم‌آهنی که فقط باید کار کنند و روز رو به شب برسونند.

و شاید اصلاً به سن‌های بالا نرسند و تو همون کودکی نابود بشن.

تو دنیای بدون مهربونی، از همون روز اول، مادر که بچه رو به دنیا میاره، بذاره و بره و حالا کسی که از بچه مراقبت می‌کنه؛ یه آدم‌آهنی باشه، اون بچه اگه از نظر جسمی دووم بیاره و بزرگ بشه، از نظر روحی به یه آدم‌آهنی دیگه تبدیل میشه که خشن و بی‌احساسه.

خیلی از مشکلات روحی و جسمی ما به مهربونی مربوط میشه.

مهربونی به وجود اومد تا باهاش جسم‌مون رو سالم و روحمون رو سرحال نگه‌داریم.

اگه به جسم مهر نورزی و ازش مراقبت نکنی، آسیب می‌بینه و ممکنه از دستش بدی.

اگه به روحت مهر نورزی و به فکرش نباشی، کم‌نور میشه و ممکنه نابود بشه.

ما آدما احتیاج داریم که هم مهر ببینیم و هم مهر بورزیم.

شاید به همون اندازه که به آب نیاز داریم!

همه موجودات زنده به مهربونی نیاز دارند، همه‌شون مهربونی رو درک می‌کنند و ازش زندگی می‌گیرند، حتّی موجوداتی که قدرت حرکت ندارند!

مثل حیوانی که وقتی باهاش مهربون باشی، رام میشه و هر کاری برات می‌کنه.

مثل گیاهی که وقتی بهش مهر بورزی، رشد بیشتری می‌کنه.

یا حتّی مثل ماشینی که بهش مهر بورزی، درست‌تر و بیشتر برات کار می‌کنه.

و انسان که تشنهٔ محبّته!»