کتاب لعنت به شیشه های رفلکس قرن ۲۱

«لعنت به شیشه‌های رفلکس قرن ۲۱» نوشته‌ی مجتبی اصغری(-۱۳۶۸) مجموعه‌ای از چند داستان کوتاه است. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: ساعت چیز خاصی برای نشان دادن ندارد. شاید هم، چون حرفی برای گفتن ندارد اینگونه به من بی اعتنایی می‌کند. تقصیر او هم نیست. مگر دیدن یک چهره، آنهم برای چند سال، هنوز می‌تواند جذابیتی برایش داشته باشد؟ اما این ساعت که آن ساعت قدیمی من نیست. این را فقط برای مدت کوتاهی است که به دیوار خانه‌ام میخکوب کرده ام. البته زیاد هم فرقی نمی‌کند. ساعت‌های جدیدتر بسیار زودتر از قدیمی‌ها از چهره آدم خسته می‌شوند. شاید به همین خاطر است که سریعتر هم باید باطری هایشان را عوض کرد. شاید هم این طور نباشد و باطری هایشان تنها به این خاطر زودتر تمام می‌شوند که می‌خواهند زمان را سریعتر و بیصداتر سپری کنند. اما به هر حال خوب می‌دانم که از من خسته شده‌اند. نباید زیاد به او توجه می‌کردم. اگر کمتر با او پرحرفی می‌کردم و شب‌ها کمتر به هم زل می‌زدیم، شاید الان از من خسته نمیشد. باید برایش صاحب جدیدی پیدا کنم که به ندرت با او صحبت کند و به سختی نیم نگاهی به او بیندازد. صاحب جدیدی که فقط زمانی که بر روی دیوار به دنبال یک میخ اضافی می‌گردد، کاملا اتفاقی، نیم نگاهی نیز به او بیندازد.