کتاب بر این در سیاه بسته یادداشتی نوشته ام

کتاب بر این در سیاه بسته یادداشتی نوشته ام سرودهٔ سودابه دیداران است. نشر قطره این مجموعه شعر معاصر را منتشر کرده است.

درباره کتاب بر این در سیاه بسته یادداشتی نوشته ام

کتاب بر این در سیاه بسته یادداشتی نوشته ام یک مجموعه شعر معاصر را در دو دفتر در بر گرفته است. عنوان برخی از شعرهای کتاب حاضر عبارت است از «یادم رفته بود جیب‌هایم را وارسی کنم»، «هشدار: چگونه روح یک شهر می‌تواند شما را اغفال کند»، «گلدان‌های خالی غمگینم می‌کنند»، «آسمان، بعد از تو جور دیگری‌ست» و «خوابِ زمستانی در تمام فصل‌ها».

می‌دانیم که شعر فارسی عرصه‌های گوناگونی را درنوردیده است. در طول قرن‌ها هر کسی از ظن خود یار شعر شده است و بر گمان خود تعریفی از شعر به‌دست داده است. حضور شعر در همهٔ عرصه‌ها از رزم و بزم گرفته تا مدرسه و مسجد و خانقاه و دیر و مجلس وعظ، همه و همه گویای این مطلب است که شعر، بی‌محابا، زمان، مکان و جغرافیا را درنوردیده و در هفت‌اقلیم جان و جهان به دلبری پرداخته است. آمیختگی شعر با فرهنگ مردم و اندیشه‌های اجتماعی، این هنر را زبان گویای جوامع بشری ساخته است؛ بدان‌گونه که هیچ جامعه‌ای از این زبان بارز، برای انتقال اندیشه‌هایش بی‌نیاز نبوده است. گاهی شعری انقلابی به پا کرده است و گاه انقلابی، شعری پویا را سامان داده است.

شعر نو فارسی با وانهادن قالب‌های شعر کلاسیک در قرن ۱۴ هجری به‌وجود آمده است. این گونه از شعر فارسی آزادی بسیاری را در فرم و محتوا به شاعر می‌دهد. شعر نو به لحاظ محتوا و جریان‌های اصلی ادبی حاکم بر آن کاملاً با شعر کلاسیک فارسی متفاوت است و به‌لحاظ فرم و تکنیک ممکن است همانند شعر کلاسیک موزون باشد یا نباشد یا وزن آن عروضی کامل باشد یا ناقص. استفاده از قافیه نیز در شعر نو آزاد است. معمولاً شعر نو فارسی را به ۳ دستهٔ اصلی شعر نیمایی، شعر سپید و موج نو تقسیم می‌کنند و پدر شعر نوی ایران را نیما یوشیج (علی اسفندیاری) می‌دانند. احمد شاملو، فروغ فرخزاد، سهراب سپهری، هوشنگ ابتهاج (سایه)، نادر نادرپور، فریدون مشیری و محمدرضا شفیعی کدکنی بعضی از شاعران مشهور ایرانی هستند که در قالب شعر نو می‌سروده‌اند.

خواندن کتاب بر این در سیاه بسته یادداشتی نوشته ام را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران شعر معاصر ایران پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب بر این در سیاه بسته یادداشتی نوشته ام

«"به هشدارها توجه کنید!"

پیش از آن‌که در را بکوبی

آسمانِ بالای سرت را

خوب نگاه کن

ابرهای سفید را

مثل شیرِ تازه بنوش

پیش از آن‌که در باز شود

و در چشم‌های سیاهی غوطه‌ور شوی

و تمام رنگ‌های رنگین‌کمان

از حافظه‌ات پاک شود.

بعد که از آب‌های تیره سر برآوردی

و در را پشتِ سرت بستی

شاید گوژپشت شده باشی

و موهایت یک دست سفید باشد

باور کن عشق

همیشه چیز خوبی نیست

گاهی در چشم‌هایش

چنان سقوط می‌کنی

که از جوانی‌ات هیچ نمی‌ماند

جز همین عکسی که در آن

پشتِ این در ایستاده‌ای

پیش از آن‌که عشق

تو را ببلعد

و استخوان‌هایت را

به بیرون پرتاب کند.»