کتاب آنارشی، الگوریتم و افراد

کتاب آنارشی، الگوریتم و افراد نوشتهٔ سعید گلزار عزیز است و انتشارات متخصصان آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب آنارشی، الگوریتم و افراد

اگر امروزه بتوان تعبیری درست از معنای امنیت ارائه داد، همان هنر درجه‌ای از خوب‌زیستن است که گاهی‌اوقات ممکن است انسان قابلیت تعریف این مقوله را نیز نداشته باشد. بااین‌وجود، در رفتارها و کنش انسان امروزی سردرگمی به‌وفور دیده می‌شود و احساس می‌کند متمدن شده و خود را عاری از خطا می‌پندارد. دلیل این سردرگمی اعتمادبه‌نفس کاذب بشر است؛ زیرا هنوز به دوره‌ی نوین تمدنی پایداری به معنای واقعی خود نتوانسته برسد. همچنین چند سده انفعال انسان در گذشته به او این احساس را داده است که بعدازاین نیز پیشرفتش به همین منوال باشد، ولی در آینده جهش‌های تکاملی بزرگی مخصوصاً در قرن بعدی را خواهد پیمود و قابل‌مقایسه با گذشته خود نیست و امید است انسان امنیت واقعی را با احترام به زیست دیگر موجودات لمس کند و خیلی از دیدگاه‌های محدود امروزی را که در آن گرفتار شده است، بتواند به‌راحتی حل کند و به کامیابی برسد.

انسان اگر بتواند در قرن بعدی به الگویی دست یابد که اولاً دولت‌ها حذف شوند و آنارشی پایداری میان موجودات (حتی فرازمینی‌ها) پدید آید، به میزان بالایی از امنیت دست خواهد یافت و همچنین با پیداکردن و کشف اسراری از هستی چه در دنیای زیر اتمی و یا بالای کهکشان‌ها، از حرص و طمع خود نسبت به تسلط بیشتر بر کره زمین خواهد کاست و کنترل و پایین‌آوردن دمای کره زمین، افزایش جمعیت، وجود اختلافات مرزی و... برایش کاری پیش‌پاافتاده و ساده خواهند شد. مطمئناً انسان با کمک فناوری، با ابزارهای محاسبات سنگین و با کمک الگوریتم‌ها و ابراپلیکیشن‌ها به یک همزیستی مسالمت‌آمیز می‌رسد. دراین‌میان، موضوعات پیش روی بشر مخصوصاً برای قرن بعدی را نمی‌توان با قرون قبلی مقایسه کرد؛ زیرا سرعت پیشرفت و تحولات درواقع جهش‌ها در آینده قابل‌مقایسه با گذشته خود نخواهد بود. بااین‌وجود، کوهن و ماکیاولی نظر دیگری دارند. طبق تصور کوهن از پیشرفت تاریخی علم، نظریه‌های جدید به حقیقت نزدیک نمی‌شوند، بلکه از پارادایمی به پارادایمی دیگر تغییر می‌کنند و هریک فعالیت علمی معاصر را راهبری می‌کند. ماکیاولی نیز بیان می‌کند؛ چون در همه امور انسانی به‌دقت می‌نگریم، می‌بینیم که هیچ‌گاه نمی‌توان شری را از میان برد، بی آنکه شر دیگر جای آن را بگیرد.

فناوری به‌عنوان یک استراتژی بقا و شاهد تکاملی نمی‌تواند برای انسان بیگانه باشد. جهان آینده در تکاپو در بین علوم جدیدی مانند ساختار کوانتوم (مکانیک کوانتوم)، الگوریتم – آنارشی و... رفتار خواهد کرد. این درصورتی هست که در گذشته بشر به‌دلیل نبوغ خود در اثر جهش، ارتقا یافته و قدرت وافر را در میان سایر موجودات پیدا می‌کند و اصرار دارد که فاتح جهان است؛ درحالی‌که همین بشر بی‌نظم‌کننده‌ترین موجود در زمین است. دراین‌میان، ارگان‌هایی برای خود برمی‌گزیند تا آنارشی موجود را سرکوب کنند و از ناملایمات آن برحذر باشد؛ اصلی‌ترین این ارگان‌ها دین و دولت هستند. تمام مباحث نظری و یا حداقل اکثریت آن در جهان امروز به این دو مقوله اختصاص دارد. در این اوضاع ساختار جدیدی با ترکیب الگوریتم - آنارشی پا به عرصه گذاشته است تا ببینیم موفق به فتح می‌شود و اگر می‌شود، چه مقدار تا ساختار انسجام‌یافته بعدی، پایدار خواهد بود. دراین‌میان، برخی از پژوهشگران علوم کوانتومی معتقدند، توسعه مکانیک کوانتومی را نمی‌توان تنها به‌عنوان یک علم جدید نظاره کرد، بلکه انتقال مکانیک کوانتومی به کاربری‌های بسیار گسترده‌تری خواهد انجامید و محاسبات دقیق توسط آن تنها یک حوزه در خط مقدم راه است.

خواندن کتاب آنارشی، الگوریتم و افراد را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به پژوهشگران رشته‌های فلسفه، جامعه‌شناسی و کوانتوم پیشنهاد می‌کنیم.