کتاب جنگ شانزده ساله

کتاب جنگ شانزده ساله به قلم سعید علامیان و ویراستهٔ مرضیه رافع را موسسه شهید حسن باقری منتشر کرده است. این کتاب مجموعه‌ای از خاطرات تاریخ شهید «احمد سیاف‌زاده» به‌روایت خود او و دوستان و خانواده است.

درباره کتاب جنگ شانزده ساله

بخش اعظمی ازرخدادهای تاریخی را روایت‌ها و خاطرات تکمیل می‌کنند؛ روایت‌هایی که از زبان افراد درگیر در آن رخدادها بیان شده و علاوه‌بر نقل تجربه‌های شخصی و ارائهٔ زاویهٔ دید منحصر به هر شخص، تکمیل‌کنندهٔ پازل تاریخ است. یکی از وقایع مهم تاریخ معاصر ایران، جنگ هشت‌ساله با عراق بوده است؛ جنگی با تلفات سنگین اقتصادی و انسانی که آثار آن هنوز پابرجا است. در این میان خواندن و شنیدن خاطرات افرادی که خود در ساختن بخشی از این تاریخ مشارکت داشته و مواجههٔ بی‌پرده‌ای با وقایع و افراد و مکان‌ها داشته‌اند، از اهمیت بسیاری برخوردار است و می‌تواند باب آشنایی با این برههٔ حساس را برای نسل جوان‌تر فراهم کند. سردار شهید «احمد سیاف‌زاده» یکی از همین اشخاص است. او یکی از فرماندهان سپاه در دوران جنگ و از هم‌رزمان شهید «حسن باقری» بود که هشت سال در جبهه‌ها جنگید و پس از آن هم هشت سال، روایت‌گر سال‌های خون و حماسه بود. کتاب جنگ شانزده ساله به‌کوشش سعید علامیان، در ۱۸ فصل و بر اساس مصاحبه‌ با خود شهید و نیز پیاده‌سازی صوت سخنرانی‌ها و یادادشت‌های او و نیز گفت‌وگو با خانواده و دوستان و هم‌رزمان، به شرح زندگی و معرفی ابعاد شخصیتی این شهید می‌پردازد.

خواندن کتاب جنگ شانزده ساله را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به خاطرات و زندگی‌نامه به‌ویژه زندگی‌نامه‌های شهدا و نیز پژوهشگران تاریخ جنگ ایران و عراق از مطالعهٔ این کتاب سود خواهند برد.

بخشی از کتاب جنگ شانزده ساله

«اوایل اردیبهشت ۱۳۵۸ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در استان خوزستان به مرکزیت اهواز تشکیل شد. احمد از بنیان‌گذاران سپاه اهواز به فرماندهی علی شمخانی بود:

ابتدای سال ۵۸ جذب سپاه شدم. نامه‌ای از جهاد آمد و خواستند عضو شورای جهاد شوم، ولی سپاه را بیشتر دوست داشتم. به محض این‌که سپاه تشکیل شد از تهران دستور دادند کمیته‌ها زیر نظر سپاه بروند. بعضی از کمیته‌ها مایل نبودند زیر نظ سپاه بروند و مقاومت می‌کردند. تصمیم گرفتیم کمیته‌ها را از بین نبریم. هر کدام از کمیته‌ها پنجاه نفر نیرو داشتند که در مجموع دو هزار نفر می‌شدند. به این دوهزار نفر احتیاج داشتیم و به‌خاطر کمبود نیرو آن‌ها را حفظ کردیم. اما لازم بود کنترلشان کنیم تا به ضد امنیت و ضد اخلاق تبدیل نشوند و تا زمانی که نیرو جایگزین آن‌ها کنیم مأموریتشان را درست انجام دهند.»