کتاب غذا، عشق، خانواده

کتاب غذا، عشق، خانواده نوشتهٔ مایا آدام و ترجمهٔ سحر صالحی است و انتشارات راوشید آن را منتشر کرده است. این کتابْ راهنمایی کاربردی برای بهبود تغذیهٔ کودک است.

درباره کتاب غذا، عشق، خانواده

وعده‌های غذایی علاوه بر تأمین انرژی لازم برای رشد و نمو، راهی برای برقراری ارتباط خانواده‌ها و همچنین محفل ایمنی‌ست که کودکان می‌توانند در آن مهارت‌های ارتباطی را بیاموزند، نگرانی‌های‌شان را با خانواده درمیان بگذارند و مهارت‌های اجتماعی درخوری را کسب کنند.

در واقع، در راستای ضرورت اشاره به این نکته که انتخاب‌های غذایی والدین پیامدهای مستمر و مادام‌العمری برای فرزندانشان به همراه دارد، می‌توان گفت در گام نخست خوب غذا خوردن مادر در دوران بارداری از هر زمان دیگری از اهمیت بیشتری برخوردار است. برای مثال، شما با خرید یک جفت کفش با اندازهٔ اشتباه، معمولاً می‌توانید به فروشگاه مراجعه و آنها را پس بدهید. ولی وقتی نوبت به غذا می‌رسد این مسئله برگشت‌ناپذیر است، چراکه با انتخاب‌های غلط غذایی، سال‌ها طول خواهد کشید تا از عوارض جبران‌ناپذیر آن خلاص شویم و درگیر عوارض جانبی آنها نشویم.

به طور کلی، شکل‌دهی مجدد باورهای نادرست فرهنگی و ریشه‌کن کردن گستردگی کمبود منابع، امور پیچیده‌ای هستند که نمی‌توان در یک راهنمای تغذیهٔ کودک به‌اندازهٔ کافی به آنها پرداخت. اما می‌توانیم سعی کنیم سطح درک والدین و مراقبان را دربارهٔ عوامل متعادل‌کنندهٔ یک وعدهٔ غذایی بهبود بخشیم.

بحث دربارهٔ غذا و تاثیر عوامل فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی بر آن و سپس شیردهی و چالش‌های پیش‌رو در رابطه با آن و سپس انتخاب و معرفی مواد غذایی جامد به کودک و به خاطر سپردن این نکته که بدن نوزاد انسان به گونه‌ای است که با ورود به این دنیا، به تدریج به مصرف‌کنندگان غذاهای جامد مبدل می‌شوند، می‌تواند به از بین بردن این دسته از نگرانی‌ها کمک کند.

در طول تاریخ، والدین سرتاسر دنیا انتخاب دیگری نداشته‌اند جز آنکه همان غذاهایی که خودشان می‌خورده‌اند به شکل مناسبی تغییر داده و به کودکان خود بدهند. سپس در ادامه به بحث دربارهٔ تاثیرات غذا بر رشد و نمو کودک و اصول راهبردی برای والدین با ایجاد رژیمی شامل انواع مختلف غذاها، یا به عبارتی تنوع، که با رعایت آن، دامنهٔ مواد مغذی تأمین شده توسط هر وعدهٔ غذایی جامد در رژیم غذایی کودک را به حداکثر می‌رساند، می‌پردازیم.

اگر نمی‌دانید چه غذایی درست کنید، در انتهای کتاب چند دستور غذایی به پیشنهاد نویسنده را خواهید یافت که می‌توان در کنار بچه‌ها از این لحظه‌های طلایی سرنوشت‌ساز لذت برد.

خواندن کتاب غذا، عشق، خانواده را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

از طریق غذا، سنت‌ها از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شوند و کودکان یاد می‌گیرند که از کجا آمده‌اند، چه کسانی هستند و به عبارتی چه کسانی می‌خواهند باشند. اگر و تنها اگر جز آن دسته از والدین دلسوزی هستید که در انتخاب روش تغذیهٔ کودک نیز مانند همهٔ تصمیماتی که در مورد مراقبت از نوزاد می‌گیرید و پس از بررسی‌های هوشیارانه و دقیق مزایا و معایب هر گزینه دست به اقدام می‌زنید، این کتاب می‌تواند راهنمایی کاربردی باشد که به شما در این امر یاری می‌رساند. این کتاب را می‌بایست تمام کسانی که نه تنها در بحث تربیت بلکه در بحث مراقبت از کودک نقش دارند بخوانند تا بتوانند در فرآیند رشد کودک تصمیم‌های به‌جا و به‌موقع بگیرند.

بخشی از کتاب غذا، عشق، خانواده

«در فرانسه به کودکان یاد می‌دهند تا از خوب غذا خوردن لذت ببرند: "نظام آموزشی مصرف مواد غذایی در فرانسه" آنها را در معرض غذاهای متنوع و طعم‌های طبیعی در ناهارخوری و همچنین درکلاس درس قرار می‌دهد. وقتی که کارن لی بیلون، مادر و استاد دانشگاه، به همراه شوهر فرانسوی‌اش و دو کودک خردسالشان به یک دهکدهٔ کوچک در مناطق روستایی فرانسه نقل مکان‌کرد، پی برد که بسیاری از این روش‌ها را در خانه هم می‌توان امتحان کرد. او نمونه‌هایی از ناهارهای خوشمزهٔ مدرسه فرانسوی را به طور مرتب در تارنمای خود بارگزاری می‌کند و دستورهای سادهٔ پخت، نکات و برنامه‌های آموزش طعم و مزه در تارنمای وی موجود است.

در فرانسه آموزش غذا خوردن از سنین بسیار پایین آغاز می‌شود: به محض اینکه کودک غذای جامد دریافت می‌کند. اولین غذاهای توصیه‌شده برای نوزادان شامل سوپ تره فرنگی و آندیو است. کتاب آشپزی پرفروش: آشپزی برای کودکان فرانسوی شامل سبزیجاتی مانند کنگر فرنگی، کرفس و گل‌کلم است. به والدین توصیه می‌شود غذاهایی مانند ماهی آزاد به همراه رازیانه ("چرا آن را برای تولد فرزند خود به عنوان اولین وعدهٔ غذایی درست نکنید؟") و - برای کودک نوپای ماجراجو - تارتار گوش ماهی (بله، این به معنای غذای دریایی خام - با ترشی لیتهٔ عالی، کاپاریس و فلفل سفید، نه کم نه زیاد!) را امتحان کنند.

تا سن شروع مدرسه (در سن ۳ سالگی)، کودکان فرانسوی نسبت به کودکان آلمانی یا انگلیسی در معرض طیف وسیع‌تری از طعم و مزه قرار گرفته‌اند. بنابراین شاید جای تعجب نباشد که مرتباً در فهرست ناهار مدرسه غذاهایی مانند سالاد تربچه، ماهی پخته، مرغ شاخ‌دار کباب شده و خوراک گل‌کلم قرار داده شود. ممکن است عجیب به نظر برسد، در واقع اکثر بچه‌های فرانسوی همهٔ این مواد غذایی را می‌خورند. دلیل آن ساده است: آنها آموخته‌اند که این غذاها را دوست داشته باشند. در حقیقت - توسط والدین و فامیل، دوستان، همسالان و معلمان این علاقه را به آنها آموزش داده‌اند.»