کتاب پنجاه متفکر جرم شناسی

کتاب پنجاه متفکر جرم شناسی نوشتهٔ کیت هیوارد و شاد مارونا و جین مونی و ترجمهٔ ایوب اسلامیان و صابره صادقی و احسان احراری است. نشر ثالث این کتاب را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب پنجاه متفکر جرم شناسی

گفته شده است که جرم‌شناسی تاریخ جذابی دارد. کتاب پنجاه متفکر جرم شناسی، داستان تلاش‌های نظام‌مند انسان برای مطالعه و درک ظرفیت جرم و کجروی انسان است. تاریخ جرم‌شناسی شرحی اخلاقی از مدرنیته به دست می‌دهد و به همان نسبت، بینشی فراهم می‌کند که معنای انسانیت در اعصار ما را نمایان می‌کند؛ با این همه در انبوه کتاب‌های درسی جرم‌شناسی، غالباً به‌شکل خلاصه و بی‌روح به داستان جرم‌شناسی پرداخته شده است. آثار اصلی متفکران جرم‌شناس که در کتاب حاضر معرفی شده است، تا حد بسیاری برای متخصصان حوزهٔ جرم‌شناسی آشنا است، اما قصه‌های پشت افکار آن‌ها کم‌تر چنین است. ۵۰ دیدگاه دربارهٔ ۵۰ متفکر جرم‌شناسِ کلیدی و زندگی آن‌ها در این کتاب آمده است.

این اثر شما را با افرادی مانند «دبلیو. ای. بی. دو بوئیز»، «والتر بی. میلر»، «چزاره بکاریا»، «رابرت جی. سمپسون» و «کارل مارکس» آشنا می‌کند.

خواندن کتاب پنجاه متفکر جرم شناسی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران حوزهٔ جرم‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب پنجاه متفکر جرم شناسی

«نام کارول اسمارت از اواخر دههٔ ۱۹۷۰، به جامعه‌شناسی فمینیستی پیوند خورده است و این رازی ناگشوده است، زیرا او در بخش زیادی از میراث فکری اخیر خود بر جامعه‌شناسی خانواده، نحوهٔ اثرگذاری قوانین بر زندگی‌های شخصی ما و چرایی توسل مردم به قوانین جهت حل مشکلات شخصیشان تمرکز کرده است. کارول اسمارت در لندن بزرگ شد. او در دههٔ طغیانی ۱۹۷۰، در مدرسهٔ پلی‌تکنیک، پورتمورث (حالا دانشگاه پورتمورث است) جامعه‌شناسی خواند (در این هنگام موج دوم فمینیسم بر فعالیت‌های دانشگاهی سایه افکنده بود) و بعد در رشتهٔ جرم‌شناسی از دانشگاه شفیلد مدرک کارشناسی ارشد گرفت. اسمارت در سال ۱۹۸۳، در مطالعات اجتماعی‌حقوقی همین دانشگاه دکتری گرفت. یکی از استادان اسمارت در شفیلد، یان تیلور بود؛ تیلور یکی از بنیانگذاران کنفرانس ملی انحراف بود و بعدها به یکی از متشخص‌ترین منتقدان جرم‌شناسی تبدیل شد. او در سال ۱۹۹۲ در دانشگاه وارویک مربی جامعه‌شناسی شد.

اسمارت از آن‌جا در پست کنونی خود (۲۰۰۵) مشغول به کار شد و یکی از مدیران مؤسسهٔ مطالعات روابط و زندگی شخصی دانشگاه منچستر شد. او در سمت مدیر شورای ملی خانواده‌های تک‌والدی هم کار کرده است. تا این‌جا خواننده شاید بپرسد که ارتباط کنونی او با رشتهٔ جرم‌شناسی چیست. تأثیر کارهای کارول اسمارت بر جرم‌شناسی هم از نظر پرسش‌هایی که در مورد خود این رشته طرح کرده است و هم از نظر اولویت‌های کاری‌ای که برای آن تعیین کرده بسیار عمیق است.»