کتاب لبخندی که درد داشت

کتاب لبخندی که درد داشت نوشتهٔ آیه محمدی است. این کتاب را انتشارات رزا منتشر کرده است.

درباره کتاب لبخندی که درد داشت

کتاب لبخندی که درد داشت فضایی عاشقانه و آرام دارد. این کتاب شامل دل‌نوشته‌های کوتاه و عاشقانهٔ نویسنده است. گفته می‌شود که دل‌نوشتهٔ ادبی حاصل تک‌گویی‌های ذهن نویسنده است و اغلب از قواعد نثر پیروی می‌کند. این گونهٔ ادبی اگر موزون باشد، حاصل چینش اتفاقی کلمات است. دل‌نوشته اصول و مبانی از پیش تعیین‌شده‌‌ای ندارد و تقریباً می‌توان گفت نویسنده با نوشتن کلماتی برآمده از امیال و آرزوهایش سروکار دارد. از این جهت، کلمات از دل بر‌ می‌آیند و بازتاب احساس صادقانه و اندیشهٔ معمولی نویسنده هستند.

خواندن کتاب لبخندی که درد داشت را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به کتاب‌های عاشقانه و کوتاه می‌توانند از مخاطبان این کتاب باشند.

بخشی از کتاب لبخندی که درد داشت

«جانانم

جانانم؛

من با خیال تو روز و شب‌هایم می‌گذرد

بافکر تو چشم باز می‌کنم و با فکر تو چشم می‌بندم

با فکر تو لبخند بر لب‌هایم لانه می‌کند و با فکر تو اشک در چشمانم

حلقه می‌زند

با فکر تو روزگارم می‌گذرد ...

با فکر به خاطره‌های تلخ و شیرینمان روزهایم شب می‌شود و

شب‌هایم صبح

با فکر به عطر تنت می‌توانم نفس بکشم

،اما گاهی اوقات دیوانه می‌شوم؛

می‌گویم نکند او با فکر به یک نفر دیگر شب را روز کند؟

نه او با یک نفر دیگر خاطره بسازد؟

نه او برای یک نفر دیگر زندگی کند؟

گاهی اوقات پیام‌هایمان را برای بار هزارم می‌خوانم تا ببینم آیا

می‌توانم پیامی دربارۀ رفتنت پیدا کنم؛

ولی نیست تو فقط گفتی می‌مانی ولی نماندی

اما همیشه یک سؤال در ذهنم هست که آیا تو هم دل‌تنگ می‌شوی!

نامه

نامه‌ای برای خودم

من خوبم . ...

در این دنیایی که احساسات را سادگی و عشق را قصه می‌دانند، نه

عاشق کسی بشو و نه احساساتت را پای کسی بگذار ...

مردمان این دنیا تنها به دنبال کوچک‌ترین ضعف تو هستند تا بتوانند از آن به بهترین شکل استفاده کنند. این را می‌خواهم بدانی که آخرین کسی که قرار است برای خودت بماند خودت هستی نه کس دیگر ...

این را بدان یک روز همه می‌روند؛ پس به کسی دل نبند. نه به فکر گذشته‌ای باش که حال فقط خاطره‌ای از آن باقی‌مانده نه به فکر آینده‌ای که تخیلی بیش نیست.

در حال زندگی کن و لذت کل دنیا را ببر

لبخند بزن و غم‌هایت را پشت لبخندت قایم کن

دوباره می‌گویم این مردم فقط به دنبال ضعفی از تو هستند.

دوستت دارم من.»