کتاب فرشاة أسنان میثم

کتاب فرشاة اسنان میثم نوشتهٔ رضا حیدری ابهری است. این کتاب به زبان عربی ارائه‌ شده است.

درباره کتاب فرشاة اسنان میثم

کتاب فرشاة اسنان میثم ترجمهٔ کتاب «مسواک میثم» است. مامان میثم یک مسواک خوب و قشنگ برای او خریده است، اما میثم انگار امشب نمی‌خواهد مسواک بزند. یک‌دفعه مسواک میثم زبان باز می‌کند و دربارهٔ اهمیت دندان و فایده‌های مسواک‌زدن با میثم حرف می‌زند. پس از او، مامان میثم نیز از ثواب مسواک‌زدن و ارزش آن از نظر پیامبر اسلام (ص) سخن می‌گوید. کتاب «مسواک میثم» کودکان را با اهمیت مسواک‌زدن آشنا می‌کند و با مدد از جهان‌بینی اسلامی، به افزایش انگیزهٔ آنان در انجام این کار می‌پردازد.

خواندن کتاب فرشاة اسنان میثم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای کودکان ۶ تا ۱۲ سال نوشته شده است.

درباره غلامرضا حیدری ابهری

غلامرضا حیدری ابهری در تاریخ ۱ فروردین ۱۳۴۸ در تهران متولد شده است. او نویسنده و محقق در حوزهٔ تعلیم و تربیت کودکان است. غلامرضا حیدری ابهری تحصیلات دورهٔ ابتدایی و راهنمایی را در تهران گذراند. او به‌خاطر علاقه به علوم دینی، تحصیلاتش را در دورهٔ دبیرستان را نصفه رها کرد و برای تحصیل علوم دینی به شهر قم رفت. غلامرضا حیدری ۳ سال نیز در مرکز فرهنگ و معارف قرآن به سؤالات کتبی دانش‌آموزان پاسخ می‌داد و۳ سال با دارالحدیث همکاری می‌کرده است. غلامرضا حیدری ابهری، از سال ۱۳۸۶ در نمایشگاه قرآن حضور می‌یابد و به سؤالات دینی کودکان و نوجوانان پاسخ می‌دهد. او در سال ۱۳۸۹ برای کتاب «خدا و قصه‌هایش» در شانزدهمین دورهٔ جایزهٔ کتاب فصل زمستان و در سال ۱۳۹۰ برای کتاب «پیامبر و قصه‌هایش» در هفدهمین دورهٔ جایزهٔ کتاب فصل بهار برگزیده شده است.

بخشی از کتاب فرشاة اسنان میثم

«تَنَاوَلَ مَیْثَمْ عَشَاءَهُ وَ رَاحَ یَسْتَعِدُّ لِلنَّوْمِ. وَ قَبْلَ النَّوْمِ هُناكَ عَمَلٌ مُهَمَّ جِدًّا، علَیْهِ أَنْ یُنظِفَ أَسْنانَهُ، وَ هَذا هُوَ عَمَلُهُ کُلَّ لَیْلَةٍ، وَلَكِنْ فِی تَلْكَ اللَّيْلَةِ کَأَنَّ الكکسَلَ قَدْ زَارَهُ، فَقالَ وَهُوَ مُتَكَيَّ علی الأَريَّكَةِ: «أُمِّي! هَلْ یُمْكِنُنِي أَنْ لَا أُنظِفَ أَسْناني الليیلَةَ؟ لَقَدْ تَعِبْتُ کَثِيْرًا.»

جَاءَتْ أُمُّهُ مِنَ المَطْبَحْ وَ قَالَتْ: لَا یَا عَزیزی یَجِبْ أَنْ تُنظِفَ أسْنانَكَ هيیّا انْهَضْ قَبْلَ أَنْ تَشْعُرَ بِالنُّعَاسِ.»

وَبَعْدَ قَليْلِ قَدَمَتِ الأُمُّ إِلَى مَیْتَمٍ فُرْشَاةَ أَسْنانِ جَدِيْدَةً قَائِلَةً: «هَذِهِ فُرْشَاتُكَ الجَدیدَةُ، لَقَدْ اشْتَريْتُها لَکَ عَصْرَ هَذا اليیوْمِ، فُرْشَاةً حَمْرَاءُ رَائِعَةٌ.»

وَ عِنْدَما قَالَتِ الأُمُّ هَذا قَفَزَتِ الفُرْشَاةُ إِلی الأَسْفَلِ وَقَالَتْ: «أَجَلْ فُرْشَاةٌ حَمْرَاءُ رَائِعَةٌ.»

ثُمَّ أَغْلَقَتْ فَمَها وَانْتَفَخَتْ حَتَّى صَارَتْ أَطْوَلَ مِنْ مَیْثَمٍ.»