کتاب پیرایشگر (جلد اول)

کتاب پیرایشگر (جلد اول) نوشتهٔ پندار بختیاری خواه است. انتشارات متخصصان این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر یک کتاب آموزشی دربارهٔ کوتاه‌کردن مو و مدل‌های مو است.

درباره کتاب پیرایشگر (جلد اول)

کتاب کوتاه پیرایشگر (جلد اول) نتیجهٔ کوشش، پژوهش و تفحص درمورد حرفهٔ کوتاهی مو است و با استفاده از تجربه‌های هنرمندان ایرانی نوشته شده است. پندار بختیاری خواه در این کتاب از گذشته تا به امروز را از نظر گذرانده و پیدایش سبک‌ها را بررسی کرده است. این کتاب ابزارها، اصول و نکته‌هایی کاربردی را در برگرفته است. 

خواندن کتاب پیرایشگر (جلد اول) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران حرفهٔ آرایشگری و شاخهٔ کوتاهی و مدل‌های مو پیشنهاد می‌کنیم.

بخش‌هایی از کتاب پیرایشگر (جلد اول)

«من، متولد پاییز ۱۳۶۵، در تهران و اصالتاً اهل شهریار، در سال‌های نوجوانی علاقه به زیبایی و شکل و رنگ موهای افراد مشهور و محبوب در من شکل گرفت و گاهاً با تقلید از مدل موی آن ها سعی می‌کردم خودم را به شکل و شمایل آن‌ها نزدیک کنم، حتی ترسیم مدل موها رو کاغذ یکی از سرگرمی‌های همیشگی من بود. تصویرسازی و الگوبرداری از شکل موی فوتبالیست‌ها و بازیگران محبوب، آشنایی با تفاوت‌ها در شکل، رنگ و جنس موها از علایق دوران نوجوانی بنده بود. سال آخر هنرستان بود و من یک جوان پرانرژی و علاقه‌مند به زیبایی و حس خاص بودن، میان شور و شعف برنایی و کوچه‌گردی‌های عصرگاهی و معاشرت با دوستان هم محلی، با یک پیشنهاد مواجه شدم. پیشنهاد کار در یک سلمانی بدون دستمزد و به ازای یادگیری، مغازه‌ای پر رفت‌وآمد، یک آرایشگر جوان و خوش‌سلیقه و مشهور در محله‌ی ما.

نظافت روزانه از طی و جارو گرفته تا شستشوی سر مشتری‌ها و درست کردن خمیر ریش وظایف من بود. بعد از مدتی کار با تیغ و تمرین روی بعضی مشتری‌ها و غالباً زخم‌کردن و حرف شنیدن از اوستا بخشی از مسیر من بود. بالاخره بعد از یک سال تسلط کمی بر قیچی و ماشین پیدا کردم و مدل کوتاه مدرسه‌ای اولین مدلی بود که یاد گرفتم. ثبت نام در دانشگاه و ادامه تحصیل در رشته‌ای که موردعلاقه‌ام نبود من را از مسیرم دور کرد. الکترونیک شاخه‌ای نبود که من به آن علاقه داشته باشم و همین باعث شد بعد از اتمام دوران تحصیل دوباره به آرایشگری روی آوردم.

افتتاح یک مغازه کوچک در گوشه‌ی کم رفت‌وآمد یک پاساژ خلوت و مقیّد کردن خود به ساعت کاری روزانه حتی در روزهای بدون مشتری و پر از تلاطم ابتدای مسیر من را تشکیل می‌داد.

کم‌کم با پیشرفت تکنولوژی و گسترش دنیای اینترنت و پیدایش شبکه‌های مجازی تصمیم بر استفاده‌ی کاربردی از فضای موجود کرده و با تقلید از آرایشگران کشورهای مختلف دنیا با تبلیغات و انتشار نمونه کار، مشتری‌هایی از محله‌های اطراف و حتی دورتر پیدا کردم.

افرادی که مثل من با تغییر روابط انسان‌ها پیش رفته و خود را با مرور زمان وفق داده بودند.

گذشت زمان و به‌روزرسانی‌های بیشتر چه در آموزه‌ها و چه در ارتباطات سبب این شد که پیشرفت بیشتری در من حاصل شود و به‌واسطه‌ی دنیای کم حجم ولی بزرگ مجازی با دوستانی از سراسر ایران و حتی کشورهای دورتر آشنا شوم.»