کتاب انقلاب اطلاعات

کتاب انقلاب اطلاعات نوشتهٔ تمرا بی اور و ترجمهٔ پریسا صیادی است و گروه انتشاراتی ققنوس آن را منتشر کرده است. این کتاب دربارهٔ تاریخ دگرگونی دنیا با تکنولوژی است.

درباره کتاب انقلاب اطلاعات

یکی از نقاط عطف تاریخ که اغلب از آن به عنوان انقلاب اطلاعات نام برده می‌شود در قرن پانزدهم اتفاق افتاد؛ زمانی که دستگاه چاپ اختراع شد. چاپ گستردهٔ کتابْ دنیا را متحول کرد. برای اولین بار مردم بسیاری از طبقات اجتماعی و اقتصادی مختلف به کتاب دسترسی یافتند و صاحب کتاب شدند که به آن‌ها امکان ذخیره و به‌اشتراک‌گذاری اطلاعات را می‌داد. دسترسی بیشتر به دانش باعث نوآوری بیشتر نسبت به قرون گذشته شد، از رنسانس گرفته تا عصر روشنگری در قرن هجدهم و انقلاب صنعتی در قرن نوزدهم. در سراسر این دوران، کتاب‌ها باعث شکل‌گیری بحث‌های فراوانی دربارهٔ وضعیت بشر، شرح وقایع تاریخی، کندوکاو در مفاهیم و مسائل پیچیدهٔ علمی و ریاضی و ایده‌پردازی برای آینده شد.

جوانان این دوره، زندگی بدون رسانه‌های اجتماعی، تلفن‌های هوشمند و سایر فناوری‌های مبتنی بر اینترنت را نمی‌شناسند. بااین‌حال، خیلی وقت پیش نبود که کامپیوترها هنوز به اندازهٔ یک اتاق بودند؛ یعنی زمان زیادی از آن تاریخ نمی‌گذرد. از آن زمان که اشتراک‌گذاری سریع اطلاعات از طریق فناوری رایانه آسان‌تر و ارزان‌تر شد، انقلاب اطلاعاتی شروع شد. خوانندگان کتاب انقلاب اطلاعات این انقلاب را از طریق ابزارهای قابل دسترسی، نوارهای صوتی آموزنده و سایت‌های ‌آگاهی‌رسان هرروزه کشف می‌کنند اما شاید بخواهند بدانند که چطور انسان به این انقلاب اطلاعات رسید و از کجا شروع کرد. تصاویر تاریخی و معاصر به خوانندگان درک عمیق‌تری از چگونگی شکل‌گیری ایده‌ها می‌دهد. کتاب انقلاب اطلاعات بهترین منبع برای رسیدن به پرسش‌هایشان است.

خواندن کتاب انقلاب اطلاعات را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به جوانانی که می‌خواهند دربارهٔ انقلاب اطلاعات و تاریخ تکنولوژی بدانند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب انقلاب اطلاعات

«داستان موفقیت جابز و وازنیاک به شکلی مشابه و عجیب این بار در حومهٔ سیاتل در واشینگتن تکرار شد. مانند بنیان‌گذاران اپل، ویلیام «بیل» گیتس سوم و پل آلن دوستان دبیرستانی بودند که وجه اشتراکشان علاقه‌مندی شدید به تکنولوژی کامپیوترهای اولیه بود، آن‌ها بعد از راه به دست آوردن تکنولوژی از یک شرکت بزرگ که ارزش واقعی آن را نمی‌دانست بسیار ثروتمند شدند.

گیتس و آلن از دورهٔ دبیرستان به کامپیوتر علاقه‌مند شدند. در سال ۱۹۷۵، زمانی که گیتس بیست‌ساله بود، در مجلهٔ پاپیولار الکترونیکس داستانی دربارهٔ کامپیوتری به نام التیر ۸۸۰۰ خواند، که به صورت کیت یا جعبه لوازم با سفارش پستی فروخته می‌شد. علاقه‌مندان از این‌که قطعات این ماشین را به‌سادگی سرهم کنند لذت می‌بردند، هرچند کارایی چندانی نداشت. وقتی کیت یا جعبه کامل می‌شد، کاربر می‌توانست با چرخاندن ۱۶ سویچ التیر آن‌ها را با یکی از کدهای عملیاتی که همراه آن بود تطابق دهد. با زدن سویچ ورودیْ پردازش چند بار اجرا می‌شد. اگر این برنامه‌نویسی خسته‌کننده درست انجام می‌شد ــ که اغلب درست نبود ــ چراغ‌های قرمز در الگوهای مختلف چشمک می‌زدند.

به هر حال, التیر ابداع انقلابی جدیدی بود که با یک ریزپردازندهٔ اینتل ۸۰۸۰ پیشرفته فروخته می‌شد. اینتل ۸۰۸۰ در التیر ۲۹۰.۰۰۰ دستورالعمل را در هر ثانیه اجرا می‌کرد و ۶۴ کیلوبایت حافظه داشت. این باعث می‌شد که التیر بتواند زبان برنامه‌نویسی بیسیک (کد دستوری نمادین همه‌کاره برای تازه‌کاران) را اجرا کند. همان‌طور که از اسم آن پیداست، زبان بیسیک برای تازه‌کاران با یک زبان برنامه‌نویسی تعاملی طراحی شده بود و پیغام‌های خطای دوستانه و شفافی داشت، و یک سیستم دفاعی سرخود که از صدمه زدن کاربران به سیستم‌عامل جلوگیری می‌کرد. زبان برنامه‌نویسی بیسیک همچنین آن‌قدر انعطاف داشت که برنامه‌نویسان خبره بتوانند ویژگی‌هایی به آن اضافه کنند.»