کتاب پایان غم ها

کتاب پایان غم ها نوشتۀ محمد تهرانی است. انتشارات همخونه این کتاب را روانۀ بازار کرده است. این داستان، با ورود شخصیت «امیر» به یک مسافرخانه آغاز می‌شود. او تصمیم دارد سه شب در این مسافرخانه زندگی کند.

درباره کتاب پایان غم ها

کتاب پایان غم ها حاصل کاوشگری دقیق نویسندۀ آن در زندگی اجتماعی مردم است.

محمد تهرانی نویسنده‌ای است که پیوسته رویدادهای شهرها، روستاها و زندگی آدم‌ها را دنبال می‌کند تا بتواند آنها را در داستان‌های خود بیاورد و از این طریق، نکاتی را برای اعتلای دانش و خرد پراکنده کند.

محمد تهرانی در کتاب پایان غم ها، زندگی طیف‌هایی از مردم جامعه را زیر ذره‌‎بین قرار داده است. در این اثر هم شخصیت‌های اصطلاحاً مثبت و هم شخصیت‌های منفی، محور داستان هستند؛ به‌طوری‌که نویسنده دربارۀ آنها هیچ داوری منفی یا مثبتی نمی‌کند.

خواندن کتاب پایان غم ها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران ادبیات داستانی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب پایان غم ها

«با لباس روی تخت دراز کشید و چشم‌هایش را به سقف گچ‌بری‌شده اتاق دوخت. افکارش مشوش و پریشان بود. حوصله انجام هیچ کاری را نداشت. از صبح که با پدرش اختلاف پیدا کرده و به حالت قهر و با عصبانیت از خانه بیرون آمده بود، احساس سردرگمی و ناخوشنودی می‌کرد و آن موقع گرسنگی هم آزارش می‌داد. از ساعت‌ها پیش چیزی نخورده بود. تصمیم گرفت از مسافرخانه بیرون برود و غذایی بخورد. با این اندیشه، از روی تخت بلند شد و از اتاق بیرون آمد و داشت در اتاق را قفل می‌کرد که در اتاق روبه‌رویی باز شد و مردی قدبلند و سیه‌چرده، که خالی درشت هم بر گونه چپ او دیده می‌شد، بیرون آمد. آن مرد، چند لحظه با دقت و کنجکاوی سراپای امیر را براندازد کرد و سپس به طرف توالت در انتهای راهرو رفت.»