کتاب موسیقار تبریز

«موسیقار تبریز» نوشته فرهود صفرزاده (-۱۳۴۸) است و در آن به زندگی غلامحسین بیگجه‌خانی (۱۳۶۶-۱۲۹۷) ، هنرمند معاصر موسیقی اصیل ایرانی پرداخته است. در بخشی از پیشگفتار کتاب می‌خوانیم: «غلامحسین بیگجه‌خانی موسیقارِ تبریز است. واژه‌ی موسیقار معانی گوناگونی دارد: موسیقار یعنی موسیقی، و موسیقارِ تبریز یعنی موسیقی تبریز؛ موسیقار یعنی مردِ موسیقی‌دان، و موسیقارِ تبریز یعنی مردِ موسیقی‌دانِ تبریز؛ موسیقار یعنی پرنده‌ای که آوازهای گوناگون برآرَد و موسیقارِ تبریز یعنی آن‌که ققنوس‌وار زیست، نواهای نابی به ارمغان آورد و خاموش‌شد؛ موسیقار یعنی نوعی ساز، و موسیقارِ تبریز یعنی آن‌که چنان با سازش به یگانگی رسید که خود چون سازی خوش‌صدا شد و، جز آوایی نغز، نغمه‌ی دیگری از او شنیده نمی‌شد. بیگجه‌خانی عمری هنرمندانه زیست. هنرمندی بود که خلاقیت وصداقت در مشی هنری و منشِ زندگی‌اش تنیده شده بود و نگارش و انتشار این کتاب، بی‌هیچ ادعایی، ادای دِینی است به او که موسیقی تبریز مدیونِ اوست. نام غلامحسین بیگجه‌خانی پیشوندِ تُنُک‌شده و نخ‌نمایی چون استاد را برنمی‌تابد. نمی‌گویم موسیقی تبریز بی‌او چه کم داشت. می‌پرسم: موسیقی تبریز بی‌او چه داشت!؟»