کتاب خاطرات یک سخنگو

کتاب خاطرات یک سخنگو نوشته رامین مهمان‌پرست است. این کتاب را انتشارات چاپ و نشر بازرگانی منتشر کرده است. این کتاب مجموعه‌ای از تجربه‌های دیپلماسی عمومی است.

درباره کتاب خاطرات یک سخنگو

رامین مهمانپرست متولد تیر سال ۱۳۳۹ در تهران است. او سخنگوی پیشین وزارت امور خارجه و سفیر پیشین ایران در لهستان و سفیر آکردیته در لیتوانی و سفیر پیشین ایران در قزاقستان و تایلند نیز بوده‌است. او فارغ‌التحصیل مهندسی نرم‌افزار از دانشگاه صنعتی شریف و کارشناسی ارشد مدیریت دولتی و دارای مدرک MBA است. وی همچنین سابقه فعالیت به عنوان سفیر جمهوری اسلامی ایران در تایلند و قزاقستان، مدیرکل هماهنگی امور فرهنگی و معاون مدیرکل اطلاعات و مطبوعات وزارت امور خارجه را در کارنامه دارد.

خواندن کتاب خاطرات یک سخنگو را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به علوم سیاسی پیشنهاد می‌کنیم. 

بخشی از کتاب خاطرات یک سخنگو

آشنایی با جریانات سیاسی

زمانی که در دانشگاه حضور داشتم با جریانات سیاسی مختلف هم آشنا شدم که آن زمان در شکل‌های مختلف سیاسی فعالیت می‌کردند. در دانشگاه ما، هم کمونیست‌ها، چپ‌ها و توده‌ای‌ها فعالیت داشتند و هم جریانی به اسم جریان اسلامی فعالیت می‌کرد که البته ریشه‌های فکری التقاطی داشتند. بیشتر آنها شاید از سران سازمان مجاهدین خلق ایران‌(منافقین) بودند. دوستانی که علاقه‌مند هستند می‌توانند بررسی می‌کنند و این اطلاعات را به دست بیاورند که یکی از افراد شاخص این سازمان آقای شریف واقفی بود که بعدها به خاطر اینکه در جلوی جریان انحرافی سازمان مذکور ایستاد، او را شهید کردند و به همین مناسبت، بعد از انقلاب اسم دانشگاه به صنعتی شریف تغییر کرد.

برادران رضایی که در سازمان مجاهدین خلق بودند، در دانشگاه صنعتی شریف تحصیل می‌کردند و دو همسر مسعود رجوی یعنی اشرف ربیعی که در درگیری بعد از انقلاب با نیروهای انقلابی کشته شد و همین‌طور مریم قجر عضدانلو که اکنون به اسم مریم رجوی معرفی می‌شود هم از دانشجویان این دانشگاه بود.

به خاطر شرایط سال‌های ۵۵، ۵۶ و ۵۷ در مقابل این جریانات، یک جریان سالم فکری اسلامی در دانشگاه شکل گرفته بود و بیشتر کسانی بودند که افکار شهید مطهری را دنبال می‌کردند. البته تعدادی هم افکار دکتر شریعتی را دنبال می‌کردند. جریان مذکور از مقلدین امام خمینی (ره) بودند و پیوسته پیام‌های ایشان را دنبال می‌کردند که به‌تدریج به صورت یک جریان قوی و مستقل در مقابل گروه‌هایی که از نظر اعتقادی و سیاسی انحراف داشتند ایستاد. در این جریان سالم فکری اسلامی در دانشگاه حضور نسبتاً فعال‌تری داشتم و هرچه به پیروزی انقلاب نزدیک‌تر می‌شدیم، آشنایی من و بحث‌با گروه‌های مختلف بیشتر می‌شد.

پیروزی انقلاب اسلامی و گذراندن دروس بیشتر

با پیروزی انقلاب اسلامی شرایط تغییر کرد. همه دانشجویان احساس می‌کردند که این انقلاب به خودشان تعلق دارد و باید هر کاری که از دستشان برمی‌آید برای موفقیت آن انجام دهند. بحث انقلاب فرهنگی پیش آمد که باید تغییری به لحاظ علمی در عمق مسائلی که دانشجویان یاد می‌گیرند ایجاد شود و به خاطر انقلاب فرهنگی، دانشجویان مجبور شدند دروس بیشتری را در دانشگاه بگذرانند.

من در آن مقطع، تمامی دروس کارشناسی ارشد رشته ریاضی و کامپیوتر - که در کارشناسی ارشد دو قسمت می‌شد - را در دوره کارشناسی گذراندم چون اجباری شده بود. و سرانجام با ۱۶۳ واحد از دانشگاه صنعتی شریف در مقطع کارشناسی فارغ‌التحصیل شدم. بسیاری از دروسی که سال‌های آخر می‌خواندیم، همزمان با دانشجویان کارشناسی ارشد در کلاس‌هایشان شرکت می‌کردیم و این مسئله، برای بقیه دانشجویان مشکلاتی ایجاد کرده بود. بعد از یک بررسی مجدد، آن دروس را حذف کردند و دانشجویان مقطع لیسانس معمولاً با ۱۳۸ یا ۱۴۰ واحد فارغ‌التحصیل می‌شدند.