کتاب ۱۵ گفتار معیشت حلال و حرام و تاثیر آن بر شخصیت و سرنوشت انسان

کتاب ۱۵ گفتار معیشت حلال و حرام و تاثیر آن بر شخصیت و سرنوشت انسان تحقیق و نوشتهٔ یدالله بگلو است و میراث ماندگار آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب ۱۵ گفتار معیشت حلال و حرام و تاثیر آن بر شخصیت و سرنوشت انسان

مسئلهٔ رزق و معیشت از جمله مسائلی است که بیشترین دغدغهٔ زندگی انسان‌ها را تشکیل داده است. و هر فردی با ورود به صحنهٔ زندگی، آنگاه که مسئولیت امرار معاش بر عهدهٔ او قرار می‌گیرد، این موضوع از مهم‌ترین مسائل زندگی او به حساب آمده و همیشه آرزو و خواسته‌اش این بوده که کسب و امرار معاش او در مسیر صحیحی از زندگی قرار گیرد. چنین خواستی، قطعا گام مثبتی است به طرف سبک زندگی دینی و الهی که در سایهٔ آن، انسان بتواند به سعادت و کمالات لایق خود برسد. برای وصول به چنین هدفی، تلاش و جدیت بسیاری را باید در برنامه و مدیریت زندگی مدّ نظر داشت. اساساً زندگی به سبک دینی آنگاه اصالت خود را باز می‌یابد که معیشت و اقتصاد آن از لحاظ حلال و حرام درست مدیریت شود.

اهتمام اسلام به مدیریت صحیح اقتصادی به سبک دینی از آن جهت قابل تأمل است که نیازهای بدن و جسم انسانی از این راه تأمین می‌شود و پاکی و ناپاکی لقمه بر فکر و اندیشه و ایمان و باورهای قلبی او تاثیر مستقیمی دارد. موضوع حلال و حرام در اسلام به‌ویژه پیرامون رزق و خوراکی‌ها، تا آنجا مورد اهتمام بوده که در آیات قرآن، حدودا ۱۳۰ بار از واژهٔ حلال و حرام با مشتقات مختلف آن و از واژهٔ رزق و مشتقات آن نیز تخمینا ۱۲۳ بار استفاده شده

این کتاب با هدف رسیدن به سبک زندگی دینی، در سایهٔ معرفی و تبیین برخی مصادیق حرام و شناخت نسبت به ضرورت آثار کسب پاک و لقمهٔ حلال و آثار حرام‌خواری، مجموعه مطالبی را، در ضمن ۱۵ گفتار ارائه می‌دهد که با مطالعهٔ آن، راه دست یافتن به سبک زندگی صحیح از ناحیهٔ امامان عصمت و طهارت برای آنان هموار گشته و در احیای سبک زندگی دینی توفیق بیشتری یابند. 

خواندن کتاب ۱۵ گفتار معیشت حلال و حرام و تاثیر آن بر شخصیت و سرنوشت انسان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به کسانی پیشنهاد می‌کنیم که می‌خواهند دربارهٔ مال حلال و حرام از منظر دینی بیشتر بدانند.

بخشی از کتاب ۱۵ گفتار معیشت حلال و حرام و تاثیر آن بر شخصیت و سرنوشت انسان

گرچه بعضی ها درتفسیر و توجیه آیات مذکور گفته‌اند منظور این آیات، بدی خود دنیا نیست، اینها همه آیات حکمت و قدرت پروردگارند و نمی‌توانند بد بوده باشند. آن چیزی که بد و مذموم است محبت و علاقه به این امور است. اگر دقت کنیم این مطلب با بیانات خود قرآن وفق نمی‌دهد، زیرا اولا این علاقه‌ای که بشر به دنیا دارد علاقه فطری و طبیعی و از همان جنس علاقه و محبتی است که پدران و مادران به فرزندان، و فرزندان به والدین خود دارند. انسان بطور طبیعی علاقه به ثروت و همسر و فرزند و رفیق و مقام پیدا می‌کند چون هر کدامشان بنوعی در رفع مشکلات زندگی او دخیل هستند. وقتی کسی و یا پدیده ای در زندگی، حلالّ مشکلات می‌شود، آیا می‌شود به آن علاقه نشان نداد؟ چگونه ممکن است این مذموم باشد و وظیفه انسان این باشد که این علایق را از خود دور کند؟

حکمت‌های بزرگی در چنین علائق فطری نهفته است که بدون اینها، نه نسل ادامه پیدا می‌کند و نه زندگی و تمدنّی به وجود می‌آید. بلکه اساسا بشری در روی زمین باقی نمی‌ماند.