کتاب بهزیستی روانشناختی از دیدگاه اسلام

کتاب بهزیستی روانشناختی از دیدگاه اسلام نوشته نادر کاظمی ورمله است. این کتاب به نگاه اسلام به یک زندگی شاد می‌پردازد.

درباره کتاب بهزیستی روانشناختی از دیدگاه اسلام

خوشبختی و بهزیستی از دیرباز مورد توجه مطالعات انسانی بوده است و نظریات و دیدگاه های مختلفی در خصوص آن ارائه شده است. در حالی که جهان با شتاب توصیف ناپذیری به سوی صنعتی شدن و تحولات عمیق در فن آوری در حال حرکت است، کماکان موضوع بیماری‌های روانی و مشکلات روانی و اجتماعی موضوعی اساسی با دورنمایی نه چندان خشنود کننده به حساب می‌آید. این خطری است که پیوسته نسل فعلی و آینده را به شدت تهدید می‌کند. وجود هزاران بیمار و گسترش برخی پدیده‌ها نظیر اعتیاد، از مسائلی است که نه تنها سازمان‌های بین‌المللی، که دولت‌ها و بخش‌هایی از بدنه اجرایی کشورها را نیز به خود مشغول کرده است. این درحالی است که دین اسلام بیش از هزار سال پیش به اهمیت روان انسان پرداخته است. این کتاب سعی دارد با نگاهی دقیق و موشکافانه به اسلام و نظریه‌های روان‌شناختی اطلاعات کامل و جامعی در اختیار علاقه‌مندان قرار دهد. 

خواندن کتاب بهزیستی روانشناختی از دیدگاه اسلام را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام دانشجویان روان‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب بهزیستی روانشناختی از دیدگاه اسلام

رسیدن به آرامش یکی از اهداف واسطه‌ای است بنابراین افرادی مانند دکتر وین دایر هرگز نمی‌توانند انسان را به هدف نهایی برساند چه این که هدف نهایی را جز یک موجود بی‌نهایت یعنی خداوند، موجود دیگری نمی‌تواند ترسیم کند چه این که همه انسان‌ها اعم از دانشمند و غیر دانشمند اگر جمع شوند تا یک برنامه کامل که تضمین کننده سعادت بشر در کل نظام هستی باشد را ترسیم کنند هرگز نمی‌توانند و نیازمند به آموزه‌های وحیانی دارند.

«ایمان» از نظر لغوی به معنای گرویدن، عقیده داشتن، ایمن کردن و باور داشتن است و از نظر اصطلاحی به معنای عقیده داشتن به ضروریات دین (اصول و فروع آن) می‌باشد؛ یعنی، انسان به یگانگی خداوند، رسالت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و اله)، امامت دوازده امام (علیه السلام) و عدالت خداوند و قائل باشد. البته اشخاص در این اعتقادات مختلف هستند: برخی، ایمان زبانی دارند و گروهی ایمان عقلی دارند؛ یعنی، به این امور علم دارند و برخی نیز از این دو مرحله گذشته و به ایمان قلبی رسیده‌اند که ثمرهٔ آن باور داشتن تمامی این مسائل است. و شاید یکی از مناسبت‌هایی که باعث شده معنای لغوی ایمان به معنای اصطلاحی یاد شده سوق داده شود، ایمن شدن آدمی از بسیاری از خطرها و مشکلات روحی و اجتماعی در اثر ایمان است. اما راه تقویت ایمان عمل به دستوراتی است که شرع مقدس مشخص کرده است. بعضی از این دستورات عبارت است از:

۱- ارتقای سطح علم و دانش و معرفت،

۲- تقویت قوهٔ عاقله،

۳- انجام تکالیف مشخصهٔ الهی و ترک محرمات،

۴- تهذیب نفس از رذایل اخلاقی.

بهترین تحلیل در باب ایمان را باره یافتی قرآنی و روایی این موضوع و شعاع‌های گوناگون آن را تبیین می‌کنیم:

ایمان- که امری کاملاً اختیاری است- عبارت است از معرفت توام با تسلیم قلبی و خضوع و خشوع دل، به خداوند متعال و رسول او و آموزه‌هایی که به بشریت ارائه کرده‌اند. اما ایمان امری اختیاری است به دلیل آن که در آیات بسیار به آن امر شده است و روشن است که امر به چیزی از سوی حکیم مطلق دلالت بر مقدور بودن و اختیاری بودن آن چیز دارد۶ و در قرآن به اختیاری بودن آن تصریح شده است: «إِنَّ هذِهِ تَذْکرَۀٌ فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلی رَبِّهِ سَبِیلًا؛ قطعا این [آیات] اندرزی است تا هر که بخواهد به سوی پروردگار خود راهی در پیش گیرد»