نظرات کاربران درباره کتاب شب سراب

سلام چرا صوتی کتاب رو نمیارید؟

تنها کسی که حق داشت کتابی از زبان رحیم داستان بنویسه نویسنده ی بامداد خمار بود که خودش شخصیت رو خلق کرده بود . این کتاب فقط دفاع الکی از شخصیت رحیم بود.

خانم پژواک بامداد خمار را خوب نخوانده اند!رحیم در اصل یک مرد لات و عیاش بوده و نه از طبقه ضعیف و آبرومند . بنابراین کل داستان به غلط نوشته شده.

اینکه موفقیت کسی رو نردبان پیشرفت خودمون قرار بدیم نه تنها جالب نیست بلکه از دید من مذموم و ناپسنده. به نظر من نویسنده کتاب ی جورایی سعی کرده با استفاده از موفقیت چشمگیر کتاب بامداد خمار، کتاب خودش رو بالا بکشه و سر زبونا بندازه. نویسنده تلاش کرده با استفاده از خمیرمایه داستان اصلی و کمی تغییرات در گوینده داستان به همون موفقیت و فروش برسه ولی از دید بنده در این مهم ناکام مونده.کار نویسنده کتاب مثل کار تولیدکنندگانی میمونه که با کپی برداری از شکل یک کالا و تقلید اسمی مشابه سعی دارند به همون موفقیت و فروش دست پیدا کنند.

من فقط برای کنجکاوی این کتاب رو خوندم ولی نویسنده معلوم اصلا بامداد خمار رو درست و حسابی نخونده در کتاب بامداد خمار در قسمتی مادر رحیم اشاره میکنه که اخلاق بد رحیم به پدرش رفته و پدرش همیشه مادرش رو کتک میزنه و اوایل کتاب جو خانواده بسیار صمیمی و همین طور مادر رحیم خیلی اب زیرکاه و مادر فولاد زره بود😅 چطور در اوایل و حتی اواسط کتاب اینقدر مهربان بود؟؟؟؟؟

خواندن این کتاب ظلمیست در حق اثر بی نظیر بامداد خمار!

به نظر من خیلی جالب نبود، اینهمه سو تفاهم میتونس با گفتگو طی هشت سال رفع بشه نه اینکه تلنبار بشه. نویسنده شب سراب مدام در حال توجیه رفتارهای رحیم رود

لطفا صوتیش رو هم بزارید

اصلا فرهنگ خانواده رحیم تو این کتاب با کتاب اصلی ( بامداد خمار ) زمین تا آسمون فرق داره ، این میتونست یه کتاب جداگونه برا خودش باشه .

لطفا صوتی این کتاب و هم بذارین

به نظرم کسایی که بامداد خمار رو خوندن به هوای شیرینی اون سراغ این کتاب نیان. نویسنده خیلی سعی میکنه رحیم رو خوب جلوه بده درسته که یه سری سوتفاهم ها پیش اومد اما باز هم بطن ماجرا رو که نگاه میکردی عشق رحیم با شک و شبهه شروع شد و با طلبکاری تموم.

به نظر من با خوندن به یادماندنی ترین کتابی که خوندم و تاکنون بیش از بیست بار گوش دادم (بامداد خمار)این کتاب بسیار سطحی و یک جانبه و مسخره بود . خوندم تا آخرش هم خوندم تا ببینم چه چیزهای مسخره ای رو برای دفاع از رحیم تو کتاب جا داده که واقعا ابتدایی و توهین به ذهن خواننده بود .

اولا که حتما باید کتاب بامداد خمارو خونده باشی وگرنه مشخصه که داستان خاص و جذابی نداره به تنهایی فقط در جوابه اون کتابه. دوما نویسنده در جا کتاب بامداد خمارو تخریب کرده. به نظرم هیچ دلیلی نداره داستان یه نفر دیگه رو به هم بریزی. و کاملا مشخصه که اخرشم نتونست خیانت رحیمو توجیه کنه چون اگه واقعا خیانت نکرده بود حداقل یه توضیحی یه بار میداد. فقط اگه بامداد خمارو خوندید دوست داشتید بخونید وگرنه حسن خاصی نداره اخرشم به این نتیجه میرسی حق همچنان با محبوبه‌س

نویسنده تمام تلاشش داستان و تا حد زیادی برگردونه، من که حوصلم سر رفت از بس اغراق آمیز داشت رحیم و جور دیگه ای نشون میداد، خوشمان نیامد اصلا

خیییلی کتاب بی معنی ای هست ؛ اصلا علت اینکه یکی بیاد و یه کتاب ۱۰۰۰ صفحه ای بنویسه تا شخصیت بد و لات یه داستان دیگه رو سفید کنه نمی‌فهمم !!!!! اون چققققدر بی معنی و بی محتوا و الکی یه موضوعاتی رو سرهم کردن تا مثلا توجیه رفتارهای زشت رحیم بشه .... و مهم تر اینکه آنقدر نویسنده شعور نداشته تارزنی هم نوعی هنره ؛ اصلا موسیقی جزو بالاترین هنرهاست متاسفم برای نویسنده اثر ...

کتاب رو از این جهت توصیه میکنم که زوایای دیگه ای از داستان رو نشون میده و افکار متقابل زن داستان رو. فقط یه جاهای خییییللی کمی می‌شد به رحیم حق داد که از یه زاویه دیگه‌ای به محبوبه و خانواده‌اش و شرایطش نگاه کنه و محبوبه رو درک نکنه ولی اینکه وسط داستان همش تکرار می‌کرد که خب من که دنبال محبوبه نرفتم من که نمی‌خواستمش اون خودش می‌خواست و این باعث می‌شد که قدرشناسیش نسبت به محبوبه و درک شرایط محبوبه خیلی کم باشه و توقع داشته باشه که اون شبیه خودش باشه و شبیه خودش رفتار کنه نه اینکه حالا رحیم بخواد خودش رو بالا بکشه. مادرش که اصلاً یک رفتار و ادب و شخصیت و منش جداگونه‌ای داشت همچنین رحیم از اول تا اواسط داستان ولی از اواسط داستان که نویسنده مجبور می‌شد از کتاب بامداد خمار نقل قول داشته باشه یکباره مادر هم عوض شد همه چیزش و شخصیت ها تغییر کرد. رحیم هم که برای خودش می‌برید و می‌دوخت و اصلاً به هیچ عنوان حتی یک بار هم تلاش نکرد که سوء تفاهم‌های به وجود اومده رو برای محبوب توضیح بده و رفع کنه و حتی یک بار بگه که من کوکب رو نمی‌شناختم یا معصومه رو نمی‌شناختم و تمام تقصیر رو می‌نداخت گردن محبوبه و من اصلاً توجیهاتش رو نپذیرفتم. البته محبوبه هم یکسری جاها مقصر بود که حرفا و نارضایتی های درونیش رو نگفت به رحیم و نجابت به خرج داد به گفته ی خودش. در آخر فقط می‌تونیم اینو نتیجه‌گیری کنیم که اولاً ممکنه توی ذهن افراد توی ذهن زن و مرد یک افکارات جداگونه‌ای بچرخه که از همدیگه آگاهی نداشته باشند به خاطر همین باید با همدیگه صحبت بکنند تا این سوء تفاهم‌ها و قضاوت‌ها رفع بشه. دوما همون نتیجه‌گیری کتاب بامداد خمار که با کسی که با ما فرق داره و تفاوت فرهنگی داره ازدواج نکنیم چون این باعث یک سری افکارات سوء تفاهم‌ها میشه. شاید محبوبه و رحیم حتی اگه حرف هم میزدن همو درک نمیکردن چون خیلی تفاوت داشتن. وقتی که اون آدم‌ها شخصیت و افکارشون به خاطر اون تفاوت فرهنگی متفاوته، ناخودآگاه باعث بروز این مشکلات و درک نکردن ها و دوری ها میشه. به قول دوستمون عشق رحیم با شک شروع شد و با طلبکاری تموم. مدااام شک داشت که نکنه طرف عیبی داره که بااین همه خوبی و بالابودن عاشق من شده و همینم باعث اون همه طلبکاری شد.لیاقت نداشت و از یک جایی به بعد فکر کرد بهش ظلم شده و گولش زدن‌‌! قسمت اخر مربوط به سودابه رو هم که نگم اصلا...

انقد از رحیم بدم اومد اصلا نمیخوام بخونم این کتابو😠

دیدید مردایی که خیانت می کنند بعد هزار جور دروغ و توجیه مسخره والکی میارن؟یا خلافکارهایی که همه رو مقصر می دونند جز خودشون؟کتاب دقیقا همین مدلیه.یعنی فقط حرص میخورید.اعصابتون دوست دارید نخونید

باتوجه به اینکه همین کتاب وهم کتاب بامداد خمار رو خوندم این کتاب فقط توجیه رفتارهای نادرست رحیم بود وچیزی برای گفتن نداشت.

مگر شب سراب در دادگاه به سرقت ادبی محکوم نشده بود؟!

کلا اینجوری درنظر بگیرید که نویسنده فقط خواسته بواسطه بامداد خمار خودشو بکشه بالا و فکر کرده چی کار کنم با زبان رحیم بنویسم و کلا طرح قصه اش این بوده که رحیم رو ببرم بالا حالا به هر قیمتی، حتی دلایل الکی و مثلا تو ذهن رحیم یه چیز خوبه ولی جوابی که میده کاملا بد یه جاهایی رو میشه قبول کرد مثلا اینکه محبوب زندگیشو نپذیرفت و لوس بود و فقط میخواست شرایط همونجوری باشه که خونه باباش بود ولی هیچ توجیه درستی برای خیانت های رحیم نبود اینکه مثلا رفته یه جا دیگه خوابیده یا از سر نوع دوستی این جوابو داده خیلی خنده داره و توهین به شعور مخاطبه. همشم که سعی میکنه بره تو فضای مذهبی. من پایان کتاب فقط این فکرو کردم که نویسنده این کتاب باید یه مرد از طبقه پایین بوده که بامداد رو خونده و نتونسته بپذیره و فقط دنبال دلیل تراشی بوده چه به جا چه نا به جا که ۹۰ درصدش کاملا نابه جا و الکیه

از نظر من این کتاب یه ادامه اشتباه بود. حتی بنظرم با خوندن این کتاب به خودم توهین کردم. البته کتاب سلیقه‌ایه ممکنه دیگران از خوندن این کتاب لذت ببرند.

به نظر من یه توهین تمام عیار به خانم سید جوادی و تمام دوست داران کتابشونه، خانم پژواک فقط برای معروف شدن خودشون از یه اثر خوب یک پله ی معکوس ساختن ، و حتی داستان رو خوب درک نکردن ، کاش خانم سید جوادی از این خانم شکایت میکرد و جلوی چاپ این کتاب مزخرف گرفته می‌شد ، به نظرمن تنها کسی که حق داره از زبان رحیم هم داستان رو بگه ، خود خالق اصلی داستانه نه کس دیگه ای

متاسفانه این کتاب صرفا برای توجیح کارهای احمقانه رحیم در بامداد خمار نوشته شده هیچ ارزشی ندارد .. جوری توصیف شده گویا مارا ابلح فرض کرده .. متاسفام برای این اثر

کتاب جالبیه. و اگر بامداد خمار رو خوندید حتما اینو هم بخونید، چون کسی که بامداد خمار و خونده باشه، اصولا از رحیم زیاد خوشش نمیاد. ولی اینجا بعضی سو‌‌تفاهم ها شون رفع شد. و نشون داد که در یک زندگی مشترک که با مشکل برخورده هیچگاه کشی نیست که بی گناه و یکی دیگه سراپا گناه باشه. ما صرفا داستان رو از زبان یک نفر شنیده بودیم

فارغ از اینکه شخصیت رحیم نجار واقعی بوده یا نه، نویسنده بامداد خمار تصمیم گرفته اون رو به این شکل به تصویر بکشه، که بتونه رمانی بنویسه که عبرت آموز باشه. اما کاری که نویسنده شب سراب کرده جدای از سرقت ادبی خراب کردن خط داستانه و سفید کردن یک شخصیته که پر از عیب و ایراد و بی فرهنگه. در داستان اصلی مادر رحیم بارها اشاره میکنه رفتار خشن و پرخشگارنش به پدرش رفته، اما ما اینجا یه خونه پر از محبت ازشون می‌بینیم تا زمانی ک پدر زنده بوده، مادر رحیم با اینکه آدم بد ذاتی بوده اینجا خیلی مهربون و خوش قلبه. هیچ دلیلی نداره که بخوایم یک نفر که شخصیت منفی قصه هست رو عوض کنیم و سفید کنیم و از اون سمت محبوبه تبدیل به یک دختر قدرشناس بشه که توی زندگی با رحیم کوتاه نیومده در حالی که تا آخر عمر محبوب تاوان این انتخاب اشتباه رو میده

از طاقچه انتظار نداشتم یه کتاب که سرقت ادبی محسوب میشه و هیچ منطق و ویژگی مثبت ادبی نداره رو بذاره جزو کتاباش ! این کتاب از زبان نویسنده بامداد خمار نیست دوستان و هیچگونه مبنای موجهی برای توجیه رفتارهای اشتباه شخصیت مرد داستان بامداد خمار نیست !

کتاب جالبی بود بخصوص به دختران و پسران دم بخت توصیه میکنم اول بامداد خمار بعد شب سراب رو بخونن و متوجه بشن هم فرهنگ بودن و هم طبقه بودن چقد مهمه

کتاب جذاب و گیرایی بود به خاطر موضوع و این که در واقع کامل کننده ی کتاب #بامداد_خمار بود... داستان کتاب ماجرای عشق محبوبه و رحیم را از بعدی دیگر بررسی می کند و نشان می دهد، آموزنده و تاثیر گذار است. من همیشه فکر می کردم این کتاب به دنبال خوب نشان دادن رحیم است اما وقتی خواندم بیشتر به حماقت، بی ارزشی و بی شعوری امثال رحیم پی بردم، واقعا ارزش انسان به دانایی، آگاهی و محیط رشد دهنده ی اوست و تمام این ها انسان های متفاوت را می سازد. و این که هرکس باید با کسی باشد که شبیه به خودش باشد از همه نظر، و البته به نظرم دو نفر احمق راحت تر با هم اخت می شوند... این داستان ها واقعی هم می توانند باشند، تو باید عاقل، بالغ، آگاه و فهمیده باشی و البته خدا هم یاورت باشد تا زندگی خوبی را تجربه کنی. اگه کتاب بامداد خمار را خوانده اید، خواندن این کتاب خالی از لطف نیست. و نکته ی آخر اینکه نویسنده کتاب قلم دلنشین و خوبی نداشت، تفصیل و توضیح بی دلیل، نثر طولانی و بی ربط، نثری که روان نبود و... فقط موضوع کتاب مرا جذب کرد. شا د باشید ❤️

من ۱۸ سال پیش هم بامداد خمار و هم شب سراب رو خوندم از بس برام جالب و دوس داشتنی بود تو دوروز جفت کتابارو تموم کردم توصیه میکنم حتمااااا بخونید عالیه

خیلی روایت مزخرفی بود ، اونهمه تعریف از بصیر الملک در بامداد خمار ، شده بود فحش و ناسزا تو این کتاب ، من کتاب رو نخوندم چون ارزش خوندن نداشت ، فقط نمونه رو خوندم که یکی از آشغال ترین کتابایی هست که میتونید به کسی معرفی کنید ، مخصوصا اگر بامداد خمار رو خونده باشید .

اگر خانم پژواک دیدگاه واقع بینانه داشتن کتاب زیبایی میشد ولی متاسفانه کتاب فقط توجیه گاها غیر واقعی از عملکرد رحیم بود انگار که فقط میخواستن رحیم رو بی گناه نشون بدن.

واقعا جای تاسف داره فقط همین میتونم بگم جدای از سرقت ادبی بودن این کتاب و حقیقت اینکه یک کپی بی ارزش از بامداد خمار ، تنها دلیلی که باعث شد کتاب بخونم این بود که تمام حقوقش به نویسنده اصلی منتقل شده و با خودم گفتم شاید بد هم نباشه خوندنش، هرچند که از همون ابتدای مطالعه ش انقدر فضای داستان با وارونه گری و اغراق همراه بود که هیچ اشتیاقی به ادامه ش نداشتم ، تنها بخاطر اینکه عادت ندارم کتابی رو نصفه نیمه رها کنم تا آخرش خوندم. نویسنده به وضوح سعی کرده قلم نویسنده بامداد خمار رو کپی کنه اما اصلا موفق نبوده و این مساله کاملا توی ذوق میزنه! خط زمانی داستان اصلا مشخص نیست ، یک بار زمان گذشته رو روایت میکنه و یکبار تبدیل میشه به زمان حال ، رحیم بامداد خمار به وضوح یک فرد لات و سطح پایین بود که اینجا سعی شده با کلی دلیل و مدرک بی اساس که به نظرم همه شون عذربدتر از گناهن و بیشتر توهین به شعور خواننده س تا قبول اینکه رحیم آدم خوبی بوده ، خواننده رو توجیه کنه! هرچند که با خوندن این کتاب نه تنها نظرم راجب شخصیت رحیم تغییر نکرد که به نظرم حتی منفورتر هم شد! حتی منفورتر از کتاب اصلی! نویسنده عمدا بخش بددهنی های رحیم و مادرش رو از کتاب حذف کرده تا مگر شخصیت به اصطلاح پاک رحیم باور پذیرتر بشه! اما خنده داره که ، جاهایی که از سر اجبار دیالوگ مشترک کتاب قبل رو برای رحیم به کار برده ، قلم خودش و باوری که میخواسته به خورد خواننده بده رو برده زیر سوال! که چطور میشه یک انسان با ذات خوب همچین لفظ کلامی داشته باشه! در کل به نظرم اصلا ارزش خوندن و وقت گذاشتن نداره چون همونطور که گفتم یه سری توجیه بی اساس و مهم تر از اون توهین به شعور خواننده ست.

نه نه نه!... نویسنده چه بلایی سر داستان آورده؟ این کتاب یه کابوسه واقعیه.

کاش حداقل یه مرد از زبون یک مرد مینوشت قطعا بک خانوم نمیتونه احساسات یک مرد رو کامل بفهمه که حالا نقطه مقابل شخصیت محبوبه رو به تصویر کشیدید به نظرم اغراق شده هست بااین که دوست دارم پاکی رحیم رو باور کنم متاسفانه نمیشه خیلی رویاییه

رحیم چقدر حرف میزنی رحیم، حوصلمان سر رفت رحیم ، چقدر وراجی تو رحییم‌ ..

واقعا نمیفهمم چرا این کتاب نوشته شده ،این همه نویسنده بامداد خمار تلاش کرد که بگه عشق کافی نیست ،بعد ایشون با توجیه های مسخره فقط میخواد رحیم تبرعه کنه ،هر اتفاقی هم برای رحیم افتاده بود نمیتونه زدن یک زن را توجیه کنه 🫤🫤

جالبه چرا باید یه اثری که سرقت ادبی هست از نویسنده ی بامداد خمار توی طاقچه باشه؟

قبل از خوندن کتاب نظرات رو خوندم به همین خاطر میلی ب خوندن کتاب نداشتم و اوایل کتاب هم دیدم نظرات در مورد اینکه نویسنده کل کتاب رو عوض کرده درسته ولی اخر کتاب متوجه شدم واقعا طرز دیدگاه و بیان مسائل از نظر دونفر که جنس مخالف هم هستن هم تفاوت فرهنگی دارن وهم لجباز هستند و حاضر ب صحبت باهم نیستند واقعا میتونه این تفاوت رو بوجود بیاره و واقعیت زندگی انسان هم همینه برای همه پیش اومده ک گاهی حتی حرفای نزدیک ترین فرد زندگیمون رو ب اشتباه برداشت میکنیم. اتفاقا بنظرم خوندن دوتا کتاب خالی از لطف نیس وخیلی میتونه حتی کمک کننده باشه

به جای صداقت سعی کرد با دروغ و کلک دل محبوب رو به دست بیاره که چی شد تهش میدونست مادرش داره موش میدوونه سکوت کرد و حق داد بهش اصلا چرا منتظر بود بصیر الملک بیاد سراغش چرا غرورش رو نشکوند به خاطر حال زنش نرفت سراغشان لالخره هزار تا راه بود بعد رحیم عابد و زاهد یه شب دو شب عرق خورد و تمام زندگی رو فنا داد طلا ها رو به زور گرفت که ادبش کنه فکر نمیکنید یکم داسنان مزخرف پیش رفت و تکلیف خیلی چیزا مشخص نشد فقط نویسنده خواسته حق به مرد داسنان بده که عقلش کامل تر بوده بزرگتر بوده اوستایی داشته که حتی با اونم مشورت نمیکرده این چه جورشه زنه شک کرده بغل کوکب خوابیده همون صبح میمرد بگه رفتم پیش پسر خاله یا پسر خاله لال بود کلا داسنان برای بچه ها ی زیر دوساله که اونام الان میخندد به این بی چفت و بند بودن ماجرا

کاملا کتاب بیهوده‌ایه و فقط قصد تخریب ذهنیت ما از کتاب بامداد خمار رو داره.

خیلی قشنگ سوالات آدمو جواب میداد ولی حس میکنم هدف نویسنده بامداد خمار این بود که رحیم یک شخصیت منفی باشه که اینجا اون بعنوان یک ادم مذهبی نشون داده شد که توی دیالوگها تناقض وجود داشت چون کلا رحیم آدم بددهنی بود.

اگر پشت و پایبند به بامداد خمار نبود شاید کتاب خوبی بود ولی وقتی پشت اون کتاب میاد به نظرم نه.کل کتاب رو خوندم و کاری ندارم دو تا فکر جدا از هم این داستان رو نوشته ولی جمله ای نظرم رو جلب کرد که کلام خداست که اگر زنت تمکین نکرد و ناسازگار بود مرد می‌تواند زنش را بزند. به خاطر همین یک جمله این کتاب رو کامل رد میکنم حتی اگر درست بوده که نیست حق بازنشر این جمله رو نداشتید

اصلا خوب نیس کار اول کجا؟ تقلید از یک کار موفق کجا ؟!

من نسخه متنی کتاب رو‌خوندم و برام تا حدودی جالب بود اما پایان کتاب خیلی تو ذوقم زد...

صوتی این کتاب اینترنت میشه رایگان دانلود کرد ولی خواننده اش خیلی جالب نخوانده اما از هیچی بهتره

تا زمانیکه پای مادر رحیم به آنجا باز نشده بود همه چیز عالی بود چون مادر رحیم هم حسود بود هم فضول هم بدجنس والبته زندگی رحیم را نابود کرد.

هرگز هرچیزی را که می‌شنوی باور نکن چون هر داستان سه وجه دارد دیدگاه تو، دیدگاه آنها و حقیقت...

به وضوح مشخصه که کتاب شب سراب اصلا درست نبوده و کاملا بر خلاف بامداد خمار بوده: در شب سراب گفته شده مادر رحیم اجازه نمیداده گه او تنها به بیرون بره و حساس بوده در صورتی که در بامداد خمار همیشه با افتخار میگفته که بچه های من همیشه در گل و خاک میلولیدند تا بزرگ شدند،در بامداد خمار مادر رحیم خیلی عادی میگفته که پدر خدابیامرز رحیم خیلی جوشی و عصبی بوده،مادر رحیم کجا انقدر مهربان بوده و مودب؟در بامداد خمار او زنی بد دهن و بی ادب بوده مگر میشود ناگهان این چنین تغییر شخصیت داد؟

داستان یه ذره خسته کننده ست، ولی در کل جالب بود چون نشون میداد چقدر سوتفاهم ها میتونه ویران کننده باشه. یکی از اشتباهاتشون زندگی کردن با مادر رحیم در یک خانه بود که محبوبه هم در آخر داستان بهش اشاره کرد.