نظرات کاربران درباره کتاب پس از تاریکی

(۸-۲۵-[۲۰۲]) تنهاییِ انسان مدرن، گم شدن در جهان و از خودبیگانگی از موضوعات اصلی این کتابه؛ داستان در بخش های مختلف، بین خیال و واقعیت در نوسانه، تمام داستان در طول یک شب اتفاق میوفته و صحنه های سورئال جذابی داره؛ با وجود داستان پردازیِ خوب، در نهایت بسیاری از مسائل بی پاسخ باقی میمونن ولی در کل به موضوع جالبی پرداخته.

۱۴ سال پیش این کتابو خیلی اتفاقی خریدم و جذب دنیای موراکامی شدم ، کتاب کوتاهه و ساده ، سریع میشه تمومش کرد. بنظرم به عنوان اولین کتابی که از این نویسنده خوندم رسالت خودشو انجام داد.

بعد از نیمه شب که حرکت زندگی کند تر از بقیه ی ساعت هاست داستان روان بود و برای لحظه هایی شما رو از دنیای اطرافتون دور میکرد و با جریان کند بعد از نیمه شب همراه میکرد جریانی که در عین پیچیده بودن ساده و روان بیان شد. توجه نویسنده به موسیقی و توصیف موسیقی نکته مثبت این کتاب بود.

به نظرم که عالی بود توصیه می کنم که بخونید

خوبیش این بود که سیر داستان خسته کننده نبود همیشه باید منتظر یه قضیه می‌شدی. تو رو کنجکاو نگه می‌داشت درمورد شخصیت‌ها و علت رفتاراشون بعد برات توضیح می‌داد. از دید سوم شخص صحبت می‌کرد مثل حالتی که یکی داره یه خاطره برات تعریف می‌کنه. بعضی وقتا خود نویسنده میومد نظر خودش رو درمورد یه شخصیت می‌داد که تاحالا همچین چیزایی توی قصه نمی‌دیدم. تعداد شخصیتا کمن و باعث میشه گیج نشی. بعضی جاها راوی، دانای کل بود و بعضی وقتا فقط نظاره‌گر و نمی‌تونست تو ذهن شخصیت‌ها بره. و اما پایان وقتی بیست صفحه از کتاب موند و هنوز کلی مشکل روی زمین مونده‌بود فهمیدم باید قلبم بکشنه💔🚶🏼‍♀️ در واقع تو این کتاب باید از مسیر لذت ببری نه مقصد🚶🏼‍♀️

راستش با سلیقه ی من جور نبود‌صرفا اتفاقاتی بود که یک شب در ژاپن افناد اماهیجان یا روند کلی کاملی ندلشت.بیشتر مثل اثر های هنری بود

این کتاب منو یاد جمله" شب‌هایمان یکی بود، تاریکی هایمان فرق داشت " می اندازه . فضاسازی داخل کتاب رو دوس داشتم . شاید بهتر بود به شخصیت هایی ک در کتاب هستن به طور عمیق تری پرداخته بشه چون هر کدومشون داستانی برای گفتن داشتن . حس خوبی هم از پایان کتاب گرفتم چون هیچ شبی نبوده ک صبح نشده باشه :)

ع ا ش ق ش م.

عالی بود. در مورد تنهایی انسانها نوشته بود . کلا فضایی سوررئال داشت . خیلی هم ترجمه روان بود . از جمله کتابهایی که دوست دارم دوباره دوباره و دوباره بخوانمش 👍

متن داستان برایم جذاب بود و در دو روز کتاب را با لذت خواندم.

بشتر از اینکه یک داستان باشد ،یک وقایع نگاری مفصل و خسته کننده است. هیچ ماجرا و داستانی ندارد. نود درصد مطالب توصیف های بسیار جزیی از موقعیتهاست. انگار اقای موراکامی قلم را برداشته و چشمها را بسته وهرچی به ذهنش خطور کرده نوشته. خوانده این متن کوتاه را اصلا توصیه نمیکنم. هر چقدر کتاب کشتن شوالیه جذاب بود این یکی کسل کننده بود.

ظاهرا ژاپن همیشه بیداره. شاید شبها کمی خوابالو باشه اما بیداره. موراکامی در پس از تاریکی داستان "ماری" رو برای ما تعریف میکنه. ماری مثل ژاپن شب رو بیداره و تنها بیدارِ شهر نیست. به گمانم این کتاب در دسته کتاب‌های تاریک‌تر موراکامی قرار میگیره ولی چیزی از جذابیتش کم نمیکنه. خوانش راحتی داره و میشه در طی دو سه روز تمومش کرد. ترجمه خیلی جالبی نبود و بگی نگی حتی شبیه موراکامی نبود. چند اشتباه فاحش هم داشت که فکر میکنم عمدی هستند چون زیادی فاحشن.

نگاه مردها به زن ها و احساس زن ها به این نکته رو در یک جامعه مرد سالار نشون میده دختری که زیبا نیست از خشونت و نگاه گناه دوره و تنها مونده و خواهری زیبا که اسیر زیباییش شده جامعه داره بخاطر زیباییش و توجه بیش از حد آزارش میده. بر عکس رمان های موراکامی فقط سورئال نیست موراکامی پشت مدرن رو‌ هم اضافه کرده ولی کلی سوال بی جواب از شخصیت ها که در ذهن خواننده می‌ذاره فکر کنم هر کسی با دنیای انتزاعی خودش به جواب های جداگانه ای برسه

هاروکی موراکامی مثل همیشه عالی و جذاب! اما ترجمه بسیار ضعیف بود

با توجه عنوان کتاب انتظار داستان جذابترین رو داشتم.در کل کتاب خوبیه و ترجمه خیلی خوب و روانی هم داره