نظرات کاربران درباره کتاب بازخوانی پائولو فریره

کتاب را آقای یوسفی، مانند کتاب‌های دیگرشان، با گزاره‌هایی نادرست که اوضاع را بسیار دردناک‌تر از آنچه هست شروع می‌کنند " فریره در دانشکده‌های علوم تربیتی و روانشناسی ایران یاد نمی‌شود" به عنوان دانش‌آموخته‌ای در دانشگاه‌های تبریز و علامه، این گزاره را باید نادرست و ناحق بخوانم. در ادامه نیز جناب یوسفی، همان استباط‌های شخصی خود از رفتارگرایی و انسان‌گرایی را گاه به درست ولی اغلب به زعم شخصی، به فریره نسبت می‌دهند. سوال‌هایی که ایجاد می‌شود این است: ۱- اگر کتاب‌های فریره خوب است، و به قول فریره هرکس باید از زاویه دید خود به جهان نگاه کند، نویسنده چرا احساس نیاز کرده که مخاطب باید فریره را از زاویه دید ایشان بشناسد؟ ۲- در روند کاری موسسه نگارنده کتاب، آیا به راستی ستم در آموزش از میان رفته یا تنها جایگاه آموزگار و شاگرد در این جریان‌ تغییر یافته. به عبارتی، آموزگار انسان‌گرای امروز، چه مقدار از بند ستم رها شده و جایگاه اجتماعی-اقتصادی او کجاست؟

این کتاب در گروه‌های مختلف خوانده می‌شود. والدین علاقه‌مند به رویکرد تربیتی انسان‌گرا و تسهیل‌گران کودک و کتاب‌. به نظرم برای خوانش حتما نیاز به تسهیل گری است که به این دیدگاه‌ها اشنایی داشته‌باشد.

هر کلمش رو با دقت خوندم. هرجمله درس زندگیه برای ما

بسیار ارزشمنده برای افرادی که تو حیطه آموزش کار میکنن بسیار مفیده

مربیان کودک و نوجوان حتما مطالعه کنین:)