نظرات کاربران درباره کتاب کار همچون زندگی

من تو یه دوران خاصی از زندگیِ کاریم هستم. بعد چند سال مدتیه نسبت به اوایل ذوق و علاقه‌ام کمتر شده بود و به مراتب کار کردن هم سخت‌تر و عذاب‌آورتر، با این حال بازم انقدر از عمق وجودم از کارم مطمعن هستم که نخوام دنبال شغل دیگه‌ای برم. این کتاب رو بهش برخوردم و تصمیم گرفتم بخونم تا شاید کمک بشه. کتاب برای کسی که اوایل انتخاب یه مسیر شغلی جدید هست خیلی نکات خوبی داره. یا برای جوان/نوجوان‌هایی که هنوز از آینده‌شون مطمعن نیستن می‌خوان چکاره بشن. برای من به شخصه مهم‌ترین نکته‌ای که یادم داد این بود مفهوم علاقه و عشق به کار اون چیزی نبوده که همیشه فکر می‌کردم. علاقه یک فراینده و به منظور این نیست که هر دقیقه‌ی هر روز مشتاق کار باشین یا لذت متداومی رو از کارتون دریافت کنید! بلکه علاقه شامل درخور بودن کار، اهدافی که براتون ممکن می‌کنه و معنا بخشی‌ای که حتی اندک به زندگی روزمره‌تون می‌ده است. مهمه بین لذت کوتاه مدت و کلیت این فعالیت و نقشش در زندگی تفاوت قائل شد. با این اوصاف دیدم به شرایطم بهتر شد و تاثیرش رو دیدم. کتاب بین مشکلات شخصی و کاری تفکیک قائل می‌شه و بهتون یاد می‌ده چطور کار رو ببینید، با چه دیدی مسیر شغلی‌تون رو بسازید و مهم‌تر از همه دوستش داشته باشید. از دید من نگاه کتاب به موضوع فلسفیه. خبری از آمار و ارقام و کش دادن نیست. بیشتر حکم دلگرمی دادن و یادآوری یه سری حقایق رو داره. که خوبه. برای من همین مناسب‌تر بود و شاید اگه کتاب از دید جامعه‌شناسی و تحلیلی به موضوع می‌پرداخت این حسی که الآن داشتم رو شاید نمی‌داشتم. من به شخصه کتاب رو دوست داشتم. ترجمه و... هم که اگه نشر نو رو بشناسید نیازی به دل‌نگرانی توش نیست. مثل همیشه خوب و با کیفیت بود. علت دو ستاره کم کردنم کلیت دریافت و میزان توقعم از کتاب بود که یه چیز شخصیه و چیز خاصی نیست بهش اشاره کنم که بگم این عیب رو داشته.

به دوستانی که به مطالعه درباره ی شغل ایده آل علاقه مند هستند باید بگم این کتاب میتونه اخرین کتاب و تکمیل کننده ی مسیر مطالعتون باشه. در واقع این کتاب خیلی خیلی معنوی و انتزاعی نوشته شده و فکر نمیکنم برای شروع در این زمینه مناسب باشه. برای شروع بنظرم کتاب شغل ایده آل آلن دوباتن و کتاب اسب تاریک و فصل اول کتاب چیرگی از رابرت گرین مناسب تر هستند.

سلام اولای کتاب، مقدمه‌ها و حرفای اولش خیلی خوب بودن و امیدواری می‌دادن، ولی هرچی جلو رفتم کم‌کم ناامید شدم. در کل ایده‌ی کتاب، یعنی تشبیهش به کیمیاگری، جالبه و خودم هم تا حدی قبولش دارم تو زندگی واقعی. ولی مشکل اینه که کتاب هیچ‌وقت از اون ادعاهای اولش جلوتر نمی‌ره. انسجام نداره؛ یه جاها فقط حرفای قبل رو تکرار می‌کنه، یه جاهای دیگه هم می‌ره سراغ خاطره‌گویی از مراجعاش و تراپی‌هاش. از لحاظ نظری چیز خاصی برای گفتن نداره، هرچند یه سری نکات کاربردی هم داشت که خوب بود، ولی کم بودن. نویسنده گفته بدون باور به متافیزیک هم می‌شه از حرفاش استفاده کرد، ولی من این‌طوری فکر نمی‌کنم. انگار خیلی چیزا رو مفروض گرفته و احتمالاً تو کتابای قبلیش مفصل‌تر توضیح داده. در کل با انتظار زیادی شروعش کردم، ولی به زور تا حدود ۹۰ درصدش پیش رفتم. موضوع کلیش عمیق و غنیه، اما برای کسی که تازه می‌خواد با این طرز فکر آشنا بشه، چندان قانع‌کننده نیست. فکر کنم باید تمرین کنم زودتر از کتابایی که باهاشون ارتباط نمی‌گیرم، دل بکنم. وقت و انرژی آدم محدوده، باید قدرش رو دونست و وسواس رو کنار گذاشت. ترجمه‌ش هم خوب بود.