نظرات کاربران درباره کتاب هنری و کیتو

متاسفانه ترجمه چنگی به دل نمیزنه و خیلی روون نیست میتونست خیلی بهتر باشه

آیریس مرداک، زنی باهوش و وسواسی هست اما در نهایت وقتی داستانی را تمام می‌کنیم از او، متوجه سادگی‌ای که پنهان مانده بود می‌شویم و به نظرم این زیباترین جز نوشته‌هایش هست. این داستان، با ریتمی تند پیش می‌رود اما نه چنان سریع که فرصت نکنیم به دنیای ذهنی شخصیت‌ها هم پا نگذاریم. مرداک به خوبی شخصیت‌ها را توصیف می‌کند و این وضعیت جنون‌آمیزی که در کل کتاب در جریان‌ست را قابل درک و معنادارش می‌کند. خشونت در داستان مدیریت شده‌است اما اگر اینطور نبود کمتر ترس به دلم می‌انداخت، اینکه شرورهایی با فکر و حوصله شرارت ورزی کنند به مراتب ترسناکتر از آدم‌های ذاتا شروری هستند که بدون ضرورت بدی می‌کنند. هم خشونت داستان بلکه بقیه وجه‌های قصه و پازل‌ش در کنار هم وسوسه‌انگیز و جالب به چشم می‌آیند اگر ما هم همپای مرداک که قصه را می‌گوید. همدردی کنیم با همه‌ی شخصیت‌ها و اتفاقات، مثل انداختن یک هفت‌تیر در دریا (شروع داستان). کمی زمان بدید، کمدی داستان دلنشین است، در نهایت، در بخش دوم داستان، ریتم تغییر خواهد کرد. و در پایان، عاقبت داستان، سایه یا نور تازه روی تمامی اتفاق پیشین می‌اندازد، فکر می‌کنم دلنشینی و سادگی امور هم در همینجا به نهایت خودش می‌رسد. داستان کمدی‌ست، اما اضطراب، تعلیق، خشونت، عشق و... هم بخش جدایی‌ناپذیرند، چنان قوی و جاندار که شاید جایی فراموش کنید تمامی اتفاقات به نوعی کمدی‌ست. من مرداک را دوست دارم و به همه پیشنهادش می‌کنم، اما درباره هنری و کیتو، پرفروش‌ترین کتاب این خانم بوده است، این خودش یک دعوت به خواندن یا حداقل یک پیشنهاد نیست؟ پ‌ن: ترجمه کتاب خوبه. ممنون ازشون.