نظرات کاربران درباره کتاب رساله درباره نادر فارابی

کتابه خوبی بود،ویژگی های خاصی داشت،مثلا طرز نوشتارش که بیشتر شبیه به بیوگرافی پراکنده در مورد یه آدم عجیب و خاص با زندگیی سخت و اخلاق های جالب بود،پایانش هم خب آدمو شدیدا به فکر وا میداره،خوندش خالی از لطف نیست.یاعلی🌼

نوشته های مصطفی مستور همیشه لذت بخش بودن... این کتابش مرموزی شیرینی داشت.. خیلی دوسش داشتم

این کتاب عجیب ترین وجوه ذهنی یک آدم رو به صورت گزینش شده به مخاطبش نشون میداد گاهی اینقدر احساس نزدیکی با نوشته ها و افکار داخل کتاب داشتم که حس میکردم یه نفر دزدکی تمامی محتویات ذهنم رو روی کاغذ آورده نادر فارابی بخش پنهانی از وجود من بود که میل به فرار و فراموشی داره گاهی با خودم میگم شاید توی خیابون بی تفاوت و بی خبر از کنار هزاران نادر فارابی عبور کردم

انگار داستانی می‌خواندم که تلاش میکرده از روی دست هاینریش بل بنویسد. روایت نگاه غریب یک آدم به زندگی با سویه‌ای تحقیقی و از لابلای نوشته های خودش و نگاه دیگران گرچه در نهایت به همان روایت های ساده برای حل مساله در داستانهای مستور فروکاسته شد، اما شاید تلاشی دانسته شود از مستور برای نوآوری در سبک و برقراری ارتباط بین نوشته هایش، اسماعیل فصیح وار. آخرش شاید حسی خوب و معمولی داشته باشیم، مخصوصا اگر تجربه پردازش شخصیتهای هاینریش بل را از سر گذرانده باشیم

یک کتاب درمورد یک شخصیت خیلی فرعی در کتاب دیگری از مصطفی مستور. ابتدا و انتهای چندان مشخصی نداشت. انگار بخش کوتاهی از اواسط یک فیلم یا قسمتی از یک سریال باشد. نسبت به آثار دیگر نویسنده جذابیت کمتری داشت. آن‌چنان که باید شبیه به داستان نبود. از نظرم تنها بعضی از جملات دلنشین بودند.

درباره مردی عجیب که تفکر فلسفی داره. به نظرن خیلی شبیه نوشته های غربی بود و با فرهنگ ما چندان همخوانی نداشت

نویسنده‌ی خوب نویسنده‌ای هست که با ثبت احوال رقابت کند.مصطفی مستور خالق نادر فارابی‌ست. یک آدم معمولی که به خاطر معمولی بودنش خاص وویژه والبته خواستنی ودوست داشتنی‌ست.این آدم‌ها برای ما خیلی زیادند.وهمین زیاد بودنشان برای ما تنهایشان می‌کند. نادر فارابی‌ام آرزوست.

از نویسنده انتظار بیشتری داشتم ولی بیوگرافی نادر رو دوست داشتم. و یه سوال نادر از کجا نگار رو شناخت که توی رستوران بخواد با نگار رابطه برقرار کنه؟