نظرات کاربران درباره کتاب دارالمجانین

شاید اینجا دارالمجانین به جهان دیگه‌س، یا یچیزی تو مایه‌های فیلم شاتر آیلند! هرچی که هست، ما همه دیوانه‌هایی هستیم با درصد دیوانگی متفاوت!!

کتاب بسیار وزینی است با لغات و اصطلاحات کوچه بازاری و البته ادبی حیف که تلخ تموم میشه شاید هم همین پایان تلخ اونو متمایز و ارزشمند کرده .اما یک سوزن به خودمان از نظر سایر کاربران متوجه شدم نثر کتاب واسشون سنگینه و خیلی استقبال نکردن دوستان اینکه کتاب های چند قرن پیش تکلف و پیچیدگی های زیادی برای مخاطب امروزی دارد تا حدودی قابل قبول است اما این کتاب معاصر است و خیلی بده لغات تا این حد ساده برای شما سخت جلوه میکند اگر کمی حوصله به خرج دهید و از کتابهای فرهنگ لغت استفاده کنید بعد از مدتی مفهوم و معنی این لغات را در این کتاب یا کتاب های دیگر کاملا درک میکنید و لذت مضاعفی از خواندن این کتاب میبرید.

این کتاب به نظر من فوق العاده است. انقدر برام جذاب بود که حسرت خوردم چرا از این کتاب هیچ فیلمی تا حالا اقتباس نشده. من که ندیدم...

داریم مگه داستان به این خوبی ! چقدر جذب میکرد آدم رو به ادامه دادنش ، چه متن غنی از اصطلاحات و ضرب المثل های ایرانی ، عالی !بی نظیر !

سلام با مطالعه این داستان دایره لغاتتان را وسعت ببخشید

آخراش داشتم خفه میشدم تا تمومش کنم. انگار من داخل انفرادی بودم.ارزش خوندن داشت و نیازمند عمیق فکر کردن بود ولی همه اش مایوسانه

کتاب خوبی بود. اما صد حیف که مملو بود از اشکالات تایپی. همه آن اشکالات را علامت گذاری کرده و صحیح آنها را یادداشت کردم. ای کاش میشد این اشتباهات را ارسال کرد تا تصحیح شوند.

خیلی خیلی زیبا بود. فکر نمیکردم کتابی رو با طاقچه دو روزه بخونم. گوشی از دستم زمین نمی اومد

چقدر زیبا بود. فقط کاش تایپیست دقت بیشتری می کرد. خیلی غلط داشت

عالی بود طوریکه باعث میشد بری به سالهای 20و30وهمه آشو تو یروز تموم کنی دیوانه چو دیوانه ببیند خوشش اید😃

انصافا این کتاب کم نظیره. عالییییی... خداییش میشه با اقتباس از این کتاب یکی از ماندگارترین فیلم های تاریخ سینما رو ساخت.

خیلیییییی خوب بود.. نوع نثر جمالزاده عالیه.. عاشقش شدم.. بنظرم همه چیش بجا بود.. اشعار و بیت هایی ک استفاده کرده بود.. به موضوعاتی که پرداخته بود.. مخصوصن فلسفه که اصلا توقع نداشتم.. خیلی جذاب بود برام.‌. یه عالمه جمله های علامت زده دارم ازش :))) اصلا از یه خطشم ناراضی و پشیمون نیستم :)) از اشتباهای تایپی و بعضا نگارشی بعضی قسمت هاش بگذریم. امیدوارم هرجا هست جاش خوب باشه جمالزاده‌ی عزیز.. ماچِ فراوان بهش :) (خیلی غمگین تموم شد.. البته انتظار پایان خوشم ازش نداشتم)

داستان همانطور که در دیباچه اثر آمده است بر اساس واقعیت است، و فکر نمیکنم جمالزاده در این اثر قصد تخریب یا تمجید صادق هدایت را داشته باشد هرچند که اشارات فراوانی به بوف کور هدایت شده است. اشارات به آثار گوناگون و استفاده از ضرب المثل ها و ابیات گوناگون جزء جدانشدنی از آثار جمالزاده است.و در این اثر زیاده روی ها در این الهامات باعث خستگی خواننده از خوانش ادامه متن خواهد شد متاسفانه.فصل دوم رمان به مراتب جذاب تر خواهد شد.صبور باشید و تا پایان ادامه دهید. غلط های تایپی نیز کم نیست در متن ولی قابل فهم است

کتاب قشنگی بود دوست داشتم ولی بعضی جاها کشدار بود

عالی بود شخصیت پردازی خیلی خوب و ملموس اصطلاحات و ادبیات شخصیت ها بسیار جذاب نتیجه اخلاقی هم داشت 😏خود کرده را تدبیر نیست

کتابی با متن قوی و سرشار از ضرب المثل و نیش و کنایه های خاصّ زبان پارسی. شاید این ماجرا حکایت هر روزه ی ما باشد و ما از آن بی خبر! ای کاش این نثر روان، داستان قوی تر و پایان با شکوه تری می داشت

روان نوشتن که از برجستگی های کارهای ایشان است..حس میکنم خیلی جاها را میشد کوتاه تر و گزیده تر بیان کرد وبسیاری از جاها کلام به درازا می کشد،که در حوصله انسان امروزی نیست!

دو بار این کتاب رو خوندم و هنوز هم دوست دارم بخونمش🤩

عاشقِ قلمِ جمالزاده هستم، با قاطعیت میگم، هر چی کتاب از ایشون خوندم، لذت بردم و احسنت گفتم به این قلم زیبا و گیرا👌 داستان در مورد پسری هست، ک بعد از فوت پدرش، وظیفه نگهداریش به عموی پولدار اما خسیسش میرسه و اونجا اتفاقهایی میفته ک جمالزاده در قالب داستان، هم به خرافات و اعتقادات مردم زمانه خودش و چه بسا زمانه ما انتقادهای تند و بجایی میکنه، و هم به این نکته اشاره هنرمندانه ای میکنه ک هر کس بیشتر میدونه، بیشتر اذیت میشه و زجر میکشه، پس همون بهتر ک خودش رو بزنه به نفهمی و دیوانگی تا راحت‌تر بتونه زندگی کنه

بنظرم قبل از خوندن این کتاب میبایست بوف کور از صادق هدایت رو خوند تا بیشتر به مضمون داستان پی ببریم...که من این اشتباه رو داشتم ...

خیلی گریه کردم چون این روایتی واقعی از یک هموطنم در تقریباااا صد سال پیش بود.. روح مرحوم جمال زاده شاد که این روایت رو با قلم زیبای خودش برای ما به یادگار گذاشت.. ای کاش محمود قبل از فوتش از کتاب شدن ماجرای زندگیش با خبر میشد

خیلی عالی بود و کاملا میشد با شخصیت ها ارتباط برقرار کرد و تقریبا داشت منو هم از راه بدر میکرد که خودمو به دیوونگی بزنم که خدارو شکر تا پایان داستان صبر کردم :-))) در کل بسیار آموزنده و تاثیر گذار بود

داستانش خیلی عالی بود،فقط دیالوگهایی ک داشت باعث میشد آدم کلافه بشه و هی ورق بزنه!

کلا قلم جمالزاده خیلی خیلی زیباست و داستان های جذاب و پر از اصطلاحات و ضرب المثل های شیرین فارسی. اگر چه پایان داستان مشخص نیست ولی به صورت زیبا و گیرایی جذاب و مهیج هست.

پایان جالبی داشت. در چند جا، به نکات جالبی اشاره کرده که عامه مردم متوجه نمیشن.

فوق العاده یه اثر بزرگ از یه نویسنده بزرگ

تا وسط هاش خوندم شاید اینجور کتاب ها منو جذب نمیکنه

تا وقتی تا اخر نخونی متوجه استادی جمال زاده در نویسندگی نمیشی برام سوال واقعی بود این داستان یا ساخته ذهن نویسنده؟🤔 پیشنهاد میکنم حتما بخونید

شخصیت اول داستان همه رو با صراحت توصیف می‌کنه. ولی توصیفی از خودش وجود نداره. نویسنده با هنرمندی تمام، شخصیت اصلی رو به نمایش گذاشته (و برخلاف دیگران توصیفش نکرده). محمود یه آدمِ لجوج و یه‌دنده‌اس که «نرود میخ آهنین در سنگ» ذهنشو به درستی نشون میده. گویا نویسنده خواسته بگه به همون میزان که دیگران رو نقد و قضاوت می‌کنید، از نقد خودتون جا می‌مونید و یه دنده میشید. یه دندگی‌تون شما رو تا حدی پایین میاره که با فریب و جا زدن خودتون به عنوان یه دیوانه، تلاش می‌کنید تا باقی بمونید.

من در حال خوندن کتاب هستم و هنوز تمامش نکردم، تا اینجا که عاااالی بوده، خواننده واقعا تشویق میشه کامل بخونه کتابو، دوستان اگه یادتون باشه، داستان کباب غاز تو کتاب ادبیاتمون،یکی از جذابترین داستانا بود، پس اونو دوست داشتین حتما این کتابم بخونید.

سلام به همه من دو روزه عضو شدم.اولین کتاب ،دارالمجانین رو از روی طاقچه برداشتم ( کاش هنوز تو خونه هامون طاقچه داشتیم) قلم استاد جمال زاده همیشه شیرینی خاص خودشو داره ،فقط بعضی مکالمه ها خیلی طولانی بودن .تاریخ ها هم جور در نمیان استا تو دیباچه رو سال ۱۳۱۹ نوشته وگفته که بعد خرید نوشته ها چند سال بعدش خونده و۲۵ سال بعد چاپ کرده اما تو روز نامه ی محمود تو تیمارستان تاریخ ۱۳۰۰ هستش .شما نظرتون چیه؟

کاش کتابای دیگه ای از اقای جمالزاده هم بود

از بهترین های جمالزاده شرح حال آشناییِ....

عالی بود تخیل فوق العاده بالا مخصوصا دیوانگی بین دو و یک 😍😍🤗😍😄😄

مابین نظراتتون آخر داستانُ نگید دیگه .آدم دلش نمی خواد یگه بخونه

محمد علی جمالزاده عزیز...مگه میشه که کتابی از ایشون بد باشه؟ سرشار از اصطلاحات،کنایه ها و لغت هایی که تو کتاب های ادبیات دبیرستان دیدیم. شخصیت پردازی های قوی... چقدر کتاب دوست داشتنی ای بود... از اون پایان هایی بود که من دوست داشتم...به دور از کلیشه! به شدت پیشنهاد میشه...

داستان قشنگی بود ، جمله های قشنگی توش استفاده شده بود.ولی یه ایرادی که به نظرم داشت این بود که بحثایی که بین هدایتعلی و راوی یا دیگران میشد،خیلی کشدار میشد و تاحدودی خسته کننده. داستان پسری بود که ترجیح داد خودشو به دیوانگی بزنه. و احر داستان خیلی منو تحت تاثیر قرار داد.فقط یه سوال،اگه کسی میدونه جواب بده،توی مقدمه ای گه جمال زاده نوشته،گفته شده ک این داستانو خریده و برای ما داره شرح میده.پس در واقع جمالزاده نویسنده این کتاب نیس فقط گرداوردندشه،پس چرا عنوان نویسنده گرفته؟

من با این کتاب زندگی کردم.... خیلی دوستش دارم

کتاب خوبی بود و گاها بدیهیات زندگی را عمیقاً به چالش می کشد.

بی نظیر...به نظر من همه باید این داستان رو بخونند...

خواندن این کتاب مثل حس قدم گذاشتن تو دریا می مونه و هی می خوای جلوتر بری تا به عمق بیشتری برسی و از ساحل دورتر بشی تا به جایی می رسی که شناور روی آب دریا موندی. خیلی عالی ...

کتاب فوق‌العاده‌ و پرکششی بود.. دیوانگی اختیاری اما بدون برگشت.. پردازش عالی و روان.. از همه مهمتر خودمانی و مأخوذ به حیا

این کتاب واقعا فوق العادست، چندین بار تا حالا خوندمش اما هربار تازگی داره برام. کاش جمالزاده کتابهای بیشتری می نوشت، روحش شاد.

خواننده را تا اخر داستان میکشونه و اگه از اشتباهات تایپی بگذریم واقعا متن سلیس و جذابی داره و شیرینی زبان فارسی را حس میکنیم

از اول تاااا انتها جذاب بود نثر روانی داشت و میشد براحتی صحنه ها رو توی ذهن تصویرسازی کرد از لحظه های طنزآلودش و هم لحظات غم انگیزش واقعا لذت بردم روح آقای جمالزاده شاد

خیلی خوب بود.فقط کاشکی نویسندش زنده بود و بقیه زندگیشو برامون می گفت.خیلی ذهنمو درگیر کرد

یه داستان خوب و کامل و با جزئیات ولی یه پایان باز و تلخ و اعصاب خورد کن بعد تموم شدن داستان میخواستم از عصبانیت گوشیو بکوبم دیوار خیلی بد تمومش شد

۱- نثر این کتاب (تاکید می کنم، فقط نثر ! ) بسیار شیرین و زیبا و دلچسب بود، حَظّ وافری بردم... ۲- برخلاف نثر قوی و جذاب، داستان این‌کتاب خیلی سطح پایینی داشت و بعضی اوقات یه لحظه فکر می کردم دارم قصه و داستان کودکان می خونم! مثلا شخصیت اصلی داستان (محمود) به علت های بسیار پیشِ پا افتاده و سطحی کارش به دارالمجانین میفته! ۳- داستانی «با سر» ولی «بی تَه»! (در مقابل بی سر و ته) ۴- باتوجه به سهم قابل ملاحضه ای که دیالوگ های هدایت علی خان (بوف کور) در جهت بیان و انتقال آراء و افکارش به محمود در داستان داشت و اهتمام واصرار نویسنده به بیان جزء به جزء استدلال های بوف کور و غالبا کم آوردن محمود در مقابل اون استدلال ها، اینطور به نظر می رسید که احتمالا غرض نویسنده از انتشار این داستان، اساساً بیان آراء و افکار هدایت علی خان بوده؛ به خصوص اینکه اصل داستان و قسمت هاش کودک گونه پیش می رفت (همونجور که تو مورد ۲ اشاره کردم) ولی قسمت های صحبت ها و استدلالات بوف‌کور جون دار و پخته بود! ۵- کمی تاقسمتی ابری دلم برای شخصیت بوف کور می سوخت که واقعا یک نفر نبوده جواب مغالطه هاش رو بده و اونو از پریشانی نجات بده؟؟!!!! مغالطه هایی که راحت جواب داشت ولی اون و احیانا «خواننده» ی کم توجه رو به بن بست می کشونه! ۶- در طول داستان موضعِ «محمود» در مقابل افکار بوف کور ، موضعِ «با دست پس زدن و با پا پیش کشیدن» بود و اینطور به مخاطب القاء می کرد که اون افکار رو، هم قبول کن هم نکن، در واقع یک‌ جور تردید که یا ۱)گریبانگیر ناقل داستان ( نویسنده)بوده یا ۲)خودش هم نظر بوف کور بوده ولی به دلایل مختلف نمی تونسته باصراحت به مخاطب اعلام‌کنه و با این ترفند فضارو تلطیف کرده؛ یا ۳) هیچ کدام، و فقط خواسته راوی یک دیدگاه نادر و کمیاب باشه. که در صورت سوم این سوال وجود داره که دلیل این کار نویسنده چی بوده و تزریق مغالطه هایی به مخاطبِ کتاب که غالبا هم اون مغالطه ها توسط شخصیت اصلی داستان بی جواب می مونده و اینطوری رنگ و بوی حق می گرفته چه نتیجه ی مثبتی می تونسته داشته باشه؟ ۷- اگر زیرک و دقیق هستید و توی چاله چوله های مغالطه های هدایت علی خان گیر نمیفتید و از نثر قدیمی و کوچه بازاری هم لذت می برید کتاب رو بخونید... * دو ستاره هم فقط به خاطر نثر و قلمش...

بی نظیر بود فقط دوستان کتاب بوف کور صادق هدایت پیش نیاز این کتابه! درواقع اگه بوف کورو خونده باشین لذت خوندن این کتاب ده برابر میشه!

عالی و جذاب:)