نظرات کاربران درباره کتاب حماسه گیلگمش

«زندگی جاوید بهره ی آدمی نیست. مرگ وحشت آور است، غایت هر زندگی! آیا خانه را برای ابد میسازیم؟ پیمان را برای همیشه مهر می کنیم؟ برادران میراث را به جاوید تقسیم میکنند؟ آدمی همیشه از نشاط تولید برخوردار است؟ رود هر روز طغیان می‌کند و زمین را زیر خود می‌گیرد؟ مرغ کولیلو و کی‌ریپا همیشه بهار را می‌بیند؟ از آغاز روزها را دوامی در میان نبوده. مگر خفته و مرده همتای هم نیستند؟» چه قابل تأمل که اولین حماسه ادبی به مرگ می‌پردازد به راستی که مگر موضوعی مهمتر، اساسی تر و البته رعبناک تر از این به قول کامو تنها سوال ارزشمند وجود دارد؟ چه خردمندانه که اولین باری که بشر میراثی ادبی از خود بر جای گذاشته به این پرسش همچنان بی پاسخ پرداخته...پنج هزار سال از اولین حماسه ادبی بشر گذشته و همچنان فقط یک سوال ارزش پرسیدن دارد! فقط یک موضوع هست که ارزش نوشتن دارد! به راستی کجاست « آن که زندگی را یافته» . راجع به ترجمه کتاب این ترجمه رو نمیدونم ولی ترجمه داوود منشی زاده سانسور شده هست و به گمانم متن کامل این کتاب بدون حذفیات در ایران ترجمه نشده باشد.

متاسفانه در گذاشتن نمونه‌ کتاب‌ها دقت کافی به عمل نمیاد، نمونه‌اش همین کتاب نمونه به جای اینکه از متن اصلی کتاب باشه که بشه ترجمه رو سنجید، از پیشگفتار و یادداشت‌های کتاب انتخاب شده! خوب این اطلاعات بعد از اینکه تصمیم گرفتیم کتاب رو بخریم کارایی داره قبلش می‌خوایم بدونیم ترجمه چطوره

کهن ترین حماسه مکتوب بشر. در نهایت لطافت و سادگی. روایتی از جستجوی همیشگی بشر برای رسیدن به آرزوی جاودانگی. اگر قرار باشه فقط یک حماسه بخونید گیلگمش رو انتخاب کنید. البته من با ترجمه دکتر منشی زاده خوندم که از همه ترجمه ها معتبرتره.

اگه کتاب تاریخی دوست دارین ، پس چرا نباید اینو بخونید؟!😉😉

کهن‌ترین اثر مکتوب ادبی بشر را حداقل یک بار بخوانید یا نگاهی به آن بیندازید.

چرا باید « حماسه گیلگمش» را بخوانیم؟ پاسخ ساده است؛ چون قدیمی‌ترین داستان مکتوبی است که بشر تاکنون به آن دست یافته است. گیلگمش پرده‌ای را که میان ما و انسانِ باستان کشیده‌اند کنار می‌زند و دید ما را به زندگی، دغدغه‌ها و احساسات آنان باز می‌کند. لمس این حقیقت که انسان، از هزاران سال پیش تا امروز ــ حتی در عصر تکنولوژی ــ در بنیادی‌ترین ترس‌ها و خواسته‌هایش تغییر چندانی نکرده است، حیرت‌آور است. ترس از مرگ، دوستی، برادری، سوگواری، رنج، و سودای جاودانگی، همواره با بشر بوده و هنوز هم هست. پندی که در سراسر این حماسه جریان دارد، چیزی است که سال‌هاست روان‌شناسان و فیلسوفان می‌کوشند به انسانِ مدرن بیاموزند: پذیرش فناپذیری و یافتن معنا در زیستن. شگفت‌انگیزتر از همه، گستره‌ی جغرافیایی این داستان است؛ روایتی که رد پای آن در سراسر خاورمیانه دیده می‌شود و نشان می‌دهد با داستانی روبه‌رو هستیم که به یک قوم یا زمان محدود نمی‌شود. در تمام طول مطالعه، وسوسه‌ی بیشتر دانستن رهایتان نمی‌کند؛ دست‌کم من را که رها نکرد. و در پایان، یک پیشنهاد شخصی: برای آن‌که مزه‌ی کشف و شگفتی داستان از بین نرود، بهتر است ابتدا خودِ متن حماسه را بخوانید و پس از آن به سراغ مقدمه‌ها، توضیحات درباره‌ی خدایان و پیش‌زمینه‌های اسطوره‌ای بروید. این ترتیب، تجربه‌ی خواندن گیلگمش را عمیق‌تر و تأثیرگذارتر می‌کند.

حماسه گیلگمش بسیار جذاب و خواندنی هست. میتونم بگم داستان نه تنها خسته کننده نیست بلکه آدم آرزو میکرد ای کاش حوادث و توصیفات بیشتر بسط داده می‌شدند. متن داستان، کوتاه هست و بخش زیادی از کتاب درباره چگونگی پیدا کردن متون سنگی و تاریخچه آن هست. ترجمه بنظرم خوب و قابل فهم بود.

نیمه‌ی اول کتاب مقدمه‌ی مؤلف است که شامل توضیحاتی درمورد تاریخ و خدایان و... است. برای خواننده‌ای که به دنبال خواندن خود حماسه است این طولانی بودن می‌تواند طاقت فرسا باشد، به همین دلیل توصیه می‌کنم از نیمه‌ی دوم کتاب که متن اصلی شروع می‌شود شروع به خواندن بکنید، مقدمه‌ی مؤلف را هم بعدا بخوانید و از دستش ندهید. ترجمه می‌توانست بهتر باشد. یک بخش ترجمه نوشته «تیغ‌ها و خارهای آن از جنس هماتیت و سنگ‌های کمیاب بود» وجود کلمه‌ی هماتیت در متن حماسی با این قدمت حس متن را از بین می‌برد. اگر فرصت خواندن کتاب را ندارید یا به گوش دادن پادکست علاقه دارید، یک قسمت از پادکست ساگا داستان گیلگمش را به خوبی روایت کرده.

نقد کوتاه حماسه گیلگمش یکی از کهن‌ترین متون ادبی بشری‌ست و ن.ک. ساندرز آن را با زبانی روان، شاعرانه و قابل‌فهم برای مخاطب امروزی بازنویسی کرده است. این نسخه تعادلی خوب بین وفاداری به متن اصلی و خوانایی مدرن برقرار کرده و مفاهیم فلسفی، انسانی و اسطوره‌ای داستان—از دوستی و مرگ تا جاودانگی و قدرت—را به شکلی ملموس ارائه می‌دهد. نقطه قوت این نسخه، زبان شاعرانه و روان آن است که حس حماسی متن را حفظ کرده، اما در عین حال مخاطب عمومی را هم با خود همراه می‌کند. بخش‌هایی مانند گفت‌وگوهای گیلگمش با اوتناپیشتیم یا مرگ انکیدو، هم از نظر ادبی تأثیرگذارند و هم از نظر فلسفی عمیق. با این حال، چون بازنویسی است، برخی ظرایف متن اصلی یا بخش‌هایی از لوح‌های کمترکامل کنار گذاشته شده‌اند. همچنین، لحن بعضی قسمت‌ها گاهی ساده‌تر از آن است که عمق اسطوره‌ای متن را به‌خوبی منتقل کند.

کتاب خوبی است .

اسطوره ای از تمدن بین النهرین هزاران سال پیش و هنوز دوست داشتنی هست

جالب بود خوبه که قدیمی ترین حماسه رو مطالعه کرده باشیم، کوتاه بود نسبتا و ذکر شخصیتی که سرگذشتی شبیه به حضرت نوح نبی(علیه السلام) داشت هم جالب بود برام

از برنامه ی طاقچه بسیار ممنونم که چنین امکاناتی را در قالب یک اپلیکیشن گرد آورده است