نظرات کاربران درباره کتاب سرگذشت کندوها

در این اثر نماد های داستان اینقدر واضح هستند که بشود گفت که زنبورها همانند مردم بی مزدی اند که تمام عمرشان وابسته به امکاناتی که دارند روزگارشان را میگذارنند و تا به خودشان میایند میبینند که هیچ از خود ندارند و باخته اند و بازیچه ی نیروی بزرگ تری هستند ؛ اما سر انجام با خشم و فکر رهایی از وضع موجود قیام میکنند و خود را از زیر سلطه ی فردی خودخواه و طماع بیرون میکشنند و زندگی جدیدی را با پذیرش ریسک هایش که پر از آزادیست را برای خودشان میسازند. به دوستانی که از قلعه ی حیوانات خوششون میاد این اثر رو پیشنهاد میکنم.

[ مطالعه نسخه‌ی چاپی] خیلی بامزه‌ست! یک فعالیت عادی رو از زاویه جدیدی به مخاطب نشون میده و در همین حال کلی پیام ضمنی رو هم منتقل می‌کنه ...

نسخه چاپی این کتابو خیلی وقت پیش خوندم به تازگی هم دوباره خوندمش واقعا از اول تا آخر کتاب ی حس خوب همراهته

بینهایت جذاب

داستانی با ادبیات دلنشین

نسخه چاپیشو خوندم واقعا زیباست

اصلا ازش خوشم نیومد و از خواندنش اصلا لذت نبردم و از داستانش هیچی نفهمیدم 😐 6️⃣

این کتاب یک اثر متفاوت از جلال آل احمد است. تفاوتش باسایر آثار او از این رو است ؛ که او همیشه همه چیز را صریح بیان می کند وسعی می کند مثل یک روشنفکر واقعی مسائل را روشن تبیین کند اما در این کتاب مبارزه با ظلم را به روش تمثیلی بیان می کند تا شما با نتیجه گیری که از شنیدن اصل داستان دارید پی به حقیقتی ببرید .

از این کتاب ساده نباید گذشت. به‌نظرم بعد از اینکه این کتاب را تمام کردید حتماً نقدها و بررسی‌هایی که از این کتاب در روزنامه‌ها و مجله‌ها آورده شده بخوانید تا به درون‌مایه و نمادگذاری‌هایی که داخل داستان شده پی ببرید. این داستان به ظاهر یک داستانی‌ست که انگار برای یک عده نوجوانان نوشته شده. داستانی که سرگذشت کندوها و زنبوران را سرمی‌دهد و شاید بعد از خواندنش بگویید که «پیام داستان زیادی واضح بود.» اصلا این‌طور نیست. حتما نقد‌ها را بخوانید. فقط موردی که نظر شخصی من است و به‌نظرم از جذابیت داستان کاسته بود، پایان قابل انتظارش بود؛ ولی باز هم چیزی از ارزش‌های این کتاب کم نمی‌کرد.

بین داستان های بلند جلال بیشتر مورد پسندم بود.

عالی

شیرین و خواندنی...

اگر فقط به سطح داستان بسنده کنیم باید بگم که ‌پر از توصیفات و توضیحاته. زیاد بودن و گاهی حوصله‌سربر ولی باعث شدن جز به جز داستان ر جلوی چشم‌هام ببینم. مهم‌ترین نکته اینه که همچین موضوعی، که به جز اول و آخرش که یه کم از زنبورها فاصله می‌گیره، ر به داستان تبدیل کردن و این از نظر من خودش یه هنره. ولی راجع به گذشتن از سطح و رسیدن به لایه‌ها نظری ندارم. شایدم دارم و نمی‌خوام یا نمی‌تونم که این‌جا بنویسم.

جزئیات بیش از حد توضیح داده میشه.انسجام داستانی هم خوب نیست.میشد حتی اسم کتابو گذاشت:چگونگی پرورش زنبور عسل!با یه پایان بسیار بد و بچگانه.