نظرات کاربران درباره کتاب مرگ/ خدا

عالی بود، مخصوصا نمایش دوم

مرگ/خدا نمایشنامه اول: مرگ ساعت دو و نیم شب، کلایمن با سر و صدای دوستاش از خواب پا میشه و وارد نقشه‌ی دستگیری قاتلی میشه که توی شهر آزادانه میگرده. کلایمن هیچی از نقشه نمیدونه و سراسر نمایش گیج و مبهمه. وودی آلن ترس کلایمن از مرگ رو دست مایه شوخی‌های اصلی داستان قرار میده. قاتل شهر هم در آخرین صفحات نمایشنامه وارد داستان میشه و انگیزه خودشو از قتل بیان میکنه. وودی آلن قاتل رو از همون اول دیوونه خطاب میکنه و در پایان نمایشنامه، خواننده کاملا توجیه علت اون میشه. و اما نمایشنامه دوم: خدا این نمایشنامه نه آغازی داره نه میانه نه پایانی. داستانِ یک نویسنده در رویای فتح یک جایزه ادبی معتبر و یک بازیگر بیکاری که حالا بر سر پایان نمایشنامه به جان هم افتاده‌اند. اگه چند صفحه اول رو با صبر رد کنی و به جایی از داستان برسی که نمایشنامه به اجرا میره، از اون به بعد به یک کمدی خالص که در سطح به تماشا نشستن یک فیلم کمدی میخندونه، تبدیل میشه.

نمایش نامه های جذابی بودن

قابل تامل...خوندنش خالی از لطف نیست و کمی ما رو از چهارچوب های فکریمون رها میکنه.