نظرات کاربران درباره کتاب تقویم بی هدفی

حرف اصلی کتاب اینه که شاید خوب باشه گاهی خودمون رو از چارجوب‌های صُلب و محکم زندگی آزاد کنیم و اجازه بدیم هوای تازه‌ توی زندگی‌مون جریان پیدا کنه. و این مستلزم اینه که گاهی بی‌هدف ول بچرخیم، توی بیراهه‌ها سرک بکشیم، کمی خطر کنیم و از خطوط مستقیم و هرروزه‌امون فاصله بگیریم. کتاب، ردپای این بی‌هدفی و یلِگی رو جاهای مختلف پیدا می‌کنه: توی ژانرِ جستار که مدام توی اندیشه‌های مختلف نویسنده سرگردانه یا توی شعر که برخلاف مقاله و استدلال علمی، دو دو تا چارتایی نداره و از هر حس و حالی که بیاد استقبال می‌کنه. یا حتی تجربه‌ی عشق که گویی اونقدرها ماهیت پیش‌بینی‌ناپذیری نداره. خلاصه که کتاب حرفش خطرپذیریه به نظر من. اینه که گاهی خوبه که خطر کنیم و از جاده‌های امن زندگی بیرون بیایم و چیزهای نو رو تجربه کنیم. یاد یه جمله‌ای توی کلیله و دمنه میفتم که میگه: "آن که خطر نپذیرد، خطیر نشود."