نظرات کاربران درباره کتاب اسمت، اندوه من

خنده داره که از دست دادن یکی دیگه نمی‌ذاره عمیقا کسی رو دوست داشته باشی.

بیمزه

حس کردم بسیاری از حرف های این کتاب ، از ته دل خودم بیرون اومدن...و چقدر زیبا

و در آخر ‌بین خودمان باشد؛ ‌گفتم قوی‌ام و نمی‌شکنم، ‌دروغ گفته بودم، ‌قوی نبودم و در نبودت شکستم، ‌بسیار هم شکستم:)

من دلنوشته‌های کوتاه رو دوست دارم. باهاش همزادپنداری کردم. قشنگ بود:)