نظرات کاربران درباره کتاب دوستان من

من تقریبا همه کتابهای بکمن رو دوست دارم و این کتاب جز بهترین‌ها بود. داستان نوجوانانی آسیب داده که به نوعی هنر عامل نجات خودشون و دوستانشون میشه. هر خط از کتاب مملو از غم و شادی توامان است. بکمن حتی اگر غمگین‌ترین کتاب رو هم بنویسه به خواننده‌اش اجازه نمیده ناامید بشه

من نسخه‌ی فیزیکی این کتاب رو مطالعه کردم که کیفیت چاپ خوبی داشت. ترجمه‌ی کتاب هم خوب و روان بوده. "زندگی لوئیزا دختری که در پرورشگاه بزرگ شده و به تازگی هجده سالش شده، با داستان یک تابلوی نقاشی پیوند میخوره. تابلویی که به طرز جالبی از یک نقاش مشهور برای لوئیزا به ارث میرسه و حالا دختر ما قبل از اینکه تصمیم بگیره با نقاشی چه کاری انجام بده، باید ماجرای خلق شدن اون تابلو رو مرحله به مرحله بشنوه. اما از زبان چه کسی؟ از زبان یکی از افرادی که توی همون تابلو حضور داره و توسط نقاش کشیده شده. کتاب در دو زمان گذشته و زمان حال سپری میشه و شخصیت‌هایی دوست داشتنی اما پر نقص رو در درون دلش جا داده. به گروه دوستی یوار، الی، تد و هنرمند فرصت بدین تا شما رو به تابستان سالی که همه چیز تغییر کرد، ببرن. پشیمون نخواهید شد."

بکمن باز هم منو شگفت زده کرد. این داستان دنیای جدید، جالب و جذابی رو به رخ کشید که واقعا مبهوت شخصیت تک تک آدمهاش شدم. با زندگی ها و آدمهایی آشنا شدم که قبلا فکر میکردم میشناسمشون... در واقع این رمان دنیای منو بزرگ تر کرد. پایان بندی داستان رو دوست داشتم نگاه جدیدی به تلخی ها و شادی ها بود برام.

مثل همه کتاب‌هاب بکمن، فوق العاده

کتاب طولانی بود میتونست خلاصه تر باشه سبک و مدلش هم مثل کتاب شهر خرس و .. بود در کل نه بد بود نه عالی

خیلی دوست داشتم بهترین کتابی که خوندم

باز هم بکمن و یک داستان شیرین و شگفت‌انگیز دیگه. باز هم اجتماع عواطف انسانی ! و این بار داستان زندگی ۴ تا نوجوون ۱۴ ساله که هر کدوم به شیوه خودشون منحصر‌ به فردن . می‌شه گفت مثل هر نوجوون ۱۴ ساله دیگه‌ای!

🌕 توصیف کلی و دنیای بکمنی کمتر نویسنده‌ای جهان را با چنان قلبی زنده و چشمی مملو از رؤیا روایت می‌کند که فردریک بکمن. او نویسنده‌ای است که نه فقط داستان می‌نویسد، بلکه انسان را بازمی‌سازد — از خاکستر سرد شکست‌ها تا درخشش گرم دوستی‌ها. در «دوستان من»، همان دنیای آشنا و جان‌دارِ بکمن باز زاده می‌شود: شهری کوچک، آدم‌هایی معمولی، اما احساسی جهانی و بی‌انتها. او با لحنی پر از طنز لطیف و نگاهی الهام‌بخش، نشان می‌دهد که میان زخم‌ها و خاطرات، هنوز جایی برای مهربانی، رهایی و درک عمیق از دیگری وجود دارد. 💫 آیا جزو گزینه‌های پیشنهادی من است؟ «دوستان من» از آن آثاری‌ست که وقتی تمامش می‌کنی، نمی‌توانی به سادگی از دنیای آن خارج شوی. چون هر صفحه‌اش در واقع آیینه‌ای‌ست برای بازدیدن خودمان، و هر جمله‌اش زمزمه‌ای از امکان دوباره دوست داشتن، دوباره اعتماد کردن، و دوباره انسان بودن.

بسیار عالی.

از اپ همسایه خوندم مثل تمام کتاب های بکمن پر از حس دوستی و عشق بود و بارها اشکم رو دراورد. خیلی دوستش داشتم

از ب بسم الله تعریف نکردن و نظر بی‌طرفانه دادن راجع به نویسنده محبوبم کار سختیه، ولی به جرعت میتونم بگم شما کتاب های بکمن رو نمیخونید، بلکه با اونها زندگی میکنید، در هواش نفس میکشید و ناخودآگاه خودتون رو به نحوی در شخصیت های کتاب پیدا می‌کنید. به قول رادیو ملی امریکا: هر کتابی از بکمن باید با این هشدار همراه باشد :"خطر متلاشی شدن قلب!" ولی در عین حال این نوید را هم باید داد که با مطالعه اثار بکمن به شما ثابت می‌شود که آدم بودن هم خودش معجزه است🌱 و این کتابی است درباره هنر و نوجوانی، خاص ترین بازه زندگی هر شخص. و من باز هم شگفت‌زده میشم که چطور بکمن باز هم انقدر ظریف روابط انسانی رو به تصویر کشید و طنز رو به تلخی زندگی پیوند داد و از همه مهم تر ارزش هنر رو به ما یاداوری کرد💘

من بسیار بسیار از خوندن کتاب لذت بردم. متنش روان بود. داستان گیرا بود و لحظه های شکه کننده ی زیادی داشت. من در سه شب تمومش کردم و الان که تموم شده حس میکنم دوستامو ترک کردم.