نظرات کاربران درباره کتاب من خودم هستم

باشه، نظر می‌دم — با تکیه بر عنوان و فضای کلی‌ای که ازش برمیاد، نه ادعای شناخت جزئیات متن. «من خودم هستم» عنوانی جسورانه و صریح دارد؛ انگار نویسنده از همان ابتدا روی یک موضع می‌ایستد: پذیرش خود، استقلال هویتی، و ایستادن در برابر فشار قضاوت‌ها و قالب‌های بیرونی. به نظر می‌رسد پیام محوری کتاب این باشد که انسان زمانی به آرامش و قدرت می‌رسد که دست از شبیه‌بودن به انتظار دیگران بردارد و مسئولیت «خود بودن» را بپذیرد؛ کاری که ساده نیست و معمولاً با تنهایی، تردید و هزینه همراه است. چنین کتاب‌هایی اگر صادقانه نوشته شده باشند، بیشتر از آنکه نصیحت‌گر باشند، آینه‌اند؛ خواننده خودش را در جمله‌ها می‌بیند، نه دستورالعمل زندگی. اگر متن از تجربه زیسته نویسنده آمده باشد (نه صرفاً جملات کلیشه‌ای انگیزشی)، نقطه قوتش می‌تواند صداقت و قابل لمس بودن باشد. خطر چنین آثاری هم این است که اگر عمق نداشته باشند، به شعار نزدیک شوند؛ اما وقتی زبان شخصی، مثال‌های واقعی و دردِ واقعی در آن باشد، اثر می‌ماند.

عالیییییی