نظرات کاربران درباره کتاب می خواستم نویسنده شوم، آشپز شدم

تمام شد. این کتاب را نخواندم‌ش؛ چشیدم‌ش. در سرم بوی زرشک‌پلو با مرغ‌های بچگی پیچیده؛ همان‌هایی که وقتی خسته و کوفته از مدرسه بر‌می‌گشتم با عطر دل‌برشان که از سرویس گل‌سرخی «مامان‌جون» بلند می‌شد به استقبالم می‌آمدند. به‌قول امروزی‌ها، احتمالا «نظریه‌ی نامحبوبی‌ست» اما من فکر می‌کنم که ادبیات و آشپزی بیش از آنچه که فکرش را می‌کنیم با هم عجین‌اند. زن کدبانوی درونم می‌گوید بروم و بساط یک دال‌عدس تند و تیز جنوبی را برای شام امشب علم کنم که هم‌جواری‌اش در کنار آب‌دوغ خیارهای همیشگی‌ آخر شب‌‌ها، حال‌مان را حسابی جا می‌آورد؛ زن کدبانوی درونم راست می‌گوید ...

کتاب روان ، شیرین و دلچسبی بود از جنس کتاب کارد زدن به گوجه فرنگی اگر آن را دوست داشتید این را هم دوست خواهید داشت و بالعکس . در کل من نوشته های خانم فاطمه ستوده را میپسندم هم پروژه پدری ، هم هفته چهل و چند و هم ما ایوب نبودیم. روایت های ایشان بسیار ساده و ملموس و از قلب زندگی است ،آرامش‌بخش است و بدون ادعا و کلمه های قلمبه سلمبه پیام نویسنده را منتقل می کند و در عین حال مثل یک زنگ تفریح می ماند . خواندش را توصیه می کنم خصوصا اگر حوصله خواندن کتاب های مهم و خیلی جدی را ندارید و در عین حال دوست دارید که بخوانید .