نظرات کاربران درباره کتاب رژه خاموش

آشنایی من با کتاب های کیگو هیگاشینو از خارو بار فروشی نامیا شروع شد🤩 وتا الان ۵تا از کتاباشو خوندم یعنی اینجوریه که خیلی از اوقات انقدر دنبال کتاب جنایی معمایی خوب گشتم حتی بعضیاشونو شروع کردم ولی جذابیتی برای ادامه نداشتن وبعد رفتم سراغ یکی از کتاب های کیگو هیگاشینو بااون همه جزییات ومعماهای جذاب و حسابی از قلم نویسنده و سیر داستان وحل معما لذت بردم

کناب قشنگی بود، تا لحظه اخر کشش داشت

کتاب پر تعلیق و کشش زیادی داره خوندنش هم سریع پیش میره سخت نیست

.۱۹۲ «کانیچی هاسوناما»، مظنون اصلی یک قتل قدیمی که بخاطر کمبود مدرک هیچ‌وقت محکوم نشد، بعد از سال‌ها در آستانه برگزاری رژه سالانه به همون محله برمی‌گرده و زخم اتفاقاتی رو باز می‌کنه که التیام پیدا نکرده بودن. 🎆 محله‌ای به‌ظاهر آروم و آدم‌هایی با زندگی عادی، زیر فشار گذشته تغییر می‌کنن. رازها و تنش‌های پنهان شده پشت این آرامش با حضور «کانیچی»، خودشونو نشون میدن. بیشتر از اینکه صرفا دنبال حل معما باشه، درباره‌ی آدم‌هاست؛ درباره‌ی اینکه وقتی عدالت کامل اجرا نمی‌شه، هرکس چطور با یک حقیقت ناتمام کنار میاد. هر شخصیت چیزی برای پنهان کردن داره و هر بار فکر می‌کنی به جواب نزدیک شدی، داستان مسیر تازه‌ای پیش روت می‌ذاره. تمرکز فقط روی «چه کسی» نیست؛ بلکه روی «چرا» و واکنش آدم‌ها به اتفاقاته، و همین باعث میشه داستان فراتر از یک معمای ساده توی ذهن بمونه. ریتم داستان خیلی آرومه و ممکنه برای بعضی‌ها حوصله‌سربر باشه. همینطور تعدد شخصیت‌ها، مخصوصا اوایل داستان، کمی گیج‌کنندست. بنظرم رستگاری یک قدیسه انتخاب بهتریه؛ با ریتمی سریع‌تر و فضایی درگیرکننده‌تر.

داستان کتاب و ترجمه واقعا برام جذابه و کشش زیادی داره، ولی اسم های خیلی شبیه به هم و نامأنوس ژاپنی واقعا باعث شد سرم درد بگیره و همش باهم اشتباه بگیرمشون ( میدونم اولش کتاب اسامی اومده ولی واقعا نمیشه هی رفت از اول و باز برگشت)

کتابهای این نویسنده بسیار خوب هست ولی این یکی رو خیلی نپسندیدم

واقعا توقع بیشتر و بهتری از هیگاشینو داشتم خیلی جالب نبود حوصله سر بر کرده بود داستان رو باعث شد بگم هیگاشینو بخونید ولی بدون رژه خاموش

سلام درود به دوستان عزیزم ممنون از طاقچه عزیز داستان رو دوست داشتم خیلی روان و تمییز ترجمه شده و فهمش اصلا سخت‌ نیست داستان هم قابل فهمه و به واقعیت نزدیک