نظرات کاربران درباره کتاب کتابفروشی موریساکی

میدونید چیو از کتابای ژاپنی دوست دارم؟ شخصیتا نمایشی نیستن. واکنش های دراماتیک و نمایشی و اغراق آمیز نشون نمیدن. وقتی بهشون خیانت میشه ممکنه دچار فریز احساسی بشن. ممکنه سالها طول بکشه تا یه چیزی رو برای خودشون حل کنن. ممکنه صبح بیدار بشن و ببینن حالشون کنار یه نفر خوب نیست و ترکش کنن. توی اینجور کتابا همدلی بیشتری با انسان وجود داره. اینکه ما فقط آدمیم و نیاز به زمان داریم. گاهی نیاز به استراحت داریم. گاهی ممکنه روزها و روزها بخوابیم؛ ایرادی نداره اما بالاخره باید بیدار شیم و زندگی رو زندگی کنیم. اون سکون و آرامش زندگی روزمره، بخشی از مردم بودن، بخشی از زندگی بودن، تماشا کردن آدما، توی یه کافه ی دنج نشستن و مطالعه کردن. اینا خود زندگیه و برای هیجانی تر کردنش نیاز به هیچ فاجعه، تراژدی و دعوایی نیست چون تراژدی اصلی درون آدما اتفاق میفته. همین :)

کتاب خوبی بود 👍 دوست داشتم، مخصوصا زمانی که قبل از اینکه بخونم درموردش دیدم بیشتر جذبش شدم، خیلی دوست داشتم ببینم تاکاکو چجوری با ضربه روحی که از هیداکی (دوست پسرش) خورده کنار میاد، یا برش میگردونه. اما با تعریف هایی که دیده بودم فکر کردم داستان تمامش همینه و قراره در این مورد صحبت کنه، اما کتاب به دو قسمت تقسیم میشه و در بخشی از کتاب درباره این موضوع و در بخش دیگه کتاب بحث درباره یه چیز دیگه ست و هیداکی نقش مهمی وبسزایی نداره. من توقع نداشتم از کتاب و دوست داشتم درمورد همون موضوع اصلی صحبت کنه (شاید اینجوری بهتر بود) 🤷🏼‍♀️ وبعد اینکه نویسنده یه جورایی عجله داشت کتاب زودتر تموم بشه اما در کل این جزئیات رو در نظر نگیرم، بد نبود، اما حیف داستان خوبش بازم باوجود اینها با کتاب بهم خوش گذشت

این دومین کتابیه که از ادبیات ژاپن خوندم. عاشق فضای واقعی داستان هستم. انگار سبک ژاپنی‌هاست؟! کتابِ معمولی بود. متن بسیار روانی داره و خوندنش آسونه. یک مقدار همه چیز روی دور تند بود! انگار که فیلم سینماییه. می‌تونست مقداری پرحجم‌تر باشه. برم سراغ جلد دوم.

کتاب کوتاه و روانیه. چیز خاصی درموردش وجود نداره، همونطور که شخصیت اصلی توی این کتاب به یه زنگ تفریح از زندگیش میره، مطالعه این کتاب هم میتونه زنگ تفریح حساب بشه.

نمیدونم این نظر چرا ثبت نمیشه !!! با این حال مجدد به اشتراک میذارم ؛ این کتاب از این نشر رو با نشر کوله پشتی، گذرا مقایسه کردم و این نشر خیلی با صراحت و راحت تر از کوله‌پشتی، از بعضی کلمات در ترجمه استفاده کرده بود ، در کل جالب بود و به نظرم میتونست پرحجم تر باشه و مثل فیلم روی دور تند نباشه :)) البته با این وجود و در کنار دیدن نظراتی مربوط به ادبیات ژاپن، این کتاب و موضوعش برام قابل درک تر شد و در کل همه‌ی این‌ها باعث شدن به خوندن ادبیات ژاپن علاقه‌مند بشم. چیزی که از این کتاب برام جالب بود ، این بود که از دیدگاه من استراحت یا فکر کردن روی موضوعی که نیاز به مدت طولانی توقف توی مسیر زندگی رو داره اگر بشه دو ماه خیلی زیاده و حتی بشه ۳ یا ۴ ماه دیگه واقعا فاجعه‌اس ، اما توی این کتاب شاهد از ۶ ماه تا یک سال یا چندسال توقف هستیم.. ! و جالبه که این موضوعِ برای من غیرعادی ، برای نویسنده و یک‌سری از دوستان که خواننده ادبیات ژاپن هستن یک رخداد عادی بود ، و من با این شگفتی میرم برای خوندن جلد دوم این کتاب وکتاب‌های دیگه از ادبیات ژاپن.🌱 امیدوارم در پایانش برای شما هم جالب باشه💚 و تصمیم گرفتم برای عجول بودنم اقدام کنم و با دیدِ (شاید *برای انجام خیلی کارها که به خاطر وقفه بیخیالشون شدم ، چندان هم دیر نباشه. * در واقع منم ریکاوری چند ماهه‌ای که داشتم و به خاطر طولانی شدنش توی برزخ و احوالات خودسرزنشگری و فشار بدی هستم اشکالی نداشته و حتی طولانی تر شدنش برام منطقی و منصفانه باشه) به روزهای پیش رو نگاه میکنم✨️

خوب بود