نظرات کاربران درباره کتاب چطور زندگی می کنید؟

+چطور زندگی می‌کنید؟ -به سختی

خب دوستان پیشنهاد من اینه که حتما صبر کنید اول شاهکار میازاکی رو ببینید و بعد اگه دوست داشتید این کتاب رو بخونید.

کتاب قشنگیه، حال و هواشو خیلی دوست داشتم داستان از زبان یه پسربچه تعریف میشه که دوست داره دنبال معنای زندگی و نقشش توی دنیا بگرده برای کسی که سردرگمه کتاب خوبیه.

عالییییییییییییییییییی حرف نداره

داستان یک پسر کنجکاو و فکور که با داییش دوره افتادن و درباره همه چیز بحث میکنن. چیزایی ساده تا چیزای مهم. از نگاه کردن از بالا به شهر و دیدن روزمرگی ها گرفته تا شیر خشک و جاذبه و ناپلئون و یونانیان و ایرانیان. کتابی که حرفایی داره که درعین ساده بودن مهم هستن و باعث میشن به یه موضوعاتی فکر کنید و حرفایی هم داره که هیچ معنی ندارن. یه جاهایی این بحث های داخل کتاب حوصله سر بر و بی محتوا میشه و اگه اینا نبودن هم حجم کتاب کم تر میشد هم جذابیت حفظ میشد. بیشتر از رمان، یک اثر مانیفست طور بود. دوست داشتید بخونید. نمره سه به نظرم بیشترین نمره ای هست که میتونم بهش بدم. مراقب هم باشیم همدیگه رو تنها نزاریم.

در نگاه اول فکر میکردم که این یک کتاب دیگه مثل بقیه کتاب‌های کودک و نوجوانه، درحالی که توش یه عالمه اطلاعات از تاریخ، فلسفه، علم، هنر و....داره خوندن این کتاب مثل اینه که یه انیمه رو در قالب کتاب بخونین من خودم خوشم اومد، کمی اضافه گویی داشت ولی در کل خوب بود، پیشنهاد میشه

کتاب خوب و تامل برانگیزیه. چه برای نوجوانها و چه برای بزرگسالان. حتی اگه از موضوعاتی که توی این کتاب هست، آگاهی داشته باشیم، بازم خوندن این کتاب یاداوری خیلی خوبی میتونه باشه. توصیه میکنم بخونید📚🤎

چطور زندگی می کنید؟ فکر کنم اسم کتاب کافیه تا شما متوجه بشید که با یه داستان تینیجریه ساده رو به رو نیستید. این کتاب روایت اتفاقات روزمره یه پسر نوجوان ژاپنی 15 ساله است که سعی می کنه دغدغه ها و نوع نگاهش به زندگی رو انتخاب کنه. چیزی که فکر می کنم خیلی از ما ها توی انتخابش دچار مشکل بودیم، هستیم ولی امیدوارم در آینده نخواهیم بود. (اگر فعل رو درست صرف نکردم شرمنده، مرحوم چت جی بی تی نیستش کمک کنه!💔) یکی از چیز هایی که باعث می شد در طول کتاب با خودم فکر کنم هدف از نوشته شدن این کتاب چیه سبک نگارشش بود. در واقع اوایل شما فکر می کنید این کتاب برای نوجوان هاست اما هر چقدر که پیش می‌ رید به مسائل و بحث هایی بر می خورید که ذهن تون رو به چالش می کشه و باعث میشه از خودتون بپرسید واقعا ریشه ی این طرز فکر من از کجاست؟ آیا واقعا چیزی که توی جامعه من پذیرفته نشده است اشتباهه؟ آیا میشه یه شخص منفور باشه و باز هم قابل تحسین؟ چجور ممکنه سبک یونانی معماری مجسمه های بودا نشان دهنده چیزی باشه؟ راجب سیر داستانی باید بگم که واقعا یکی از کتاب های بود که مدت زیادی از من انرژی برد تا تموم اش کنم. چون به قولی جدا از مطالب تاثیر گذارش جریانات روزمره کتاب برام کسل کننده بود و یکی از اون دست کتاب هایی هست که به درد موازی خوانی می خوره. از اونجایی که کل کتاب حول محور جریان های کوچیکی که توی مدرسه می افتاد و بعد بحث ها و گفت و گو های کاپر و دایی اش می گذشت، شخصیت پردازی و سیر داستانی در خدمت کامل نویسنده بود، منظورم اینه که اتفاقات می افتادن و گفت و گو ها شکل می گرفت تا نویسنده اون دغدغه ذهنی که مد نظرش بود بیان کنه و این بیشتر این حس رو به آدم می داد که انگار داری با یوشینو چای می خوری و راجب افکاری مختلفی حرف می زنی که به تنهایی حتی فکر نمی کردی که اونقدر مهم باشن که حتی وجود داشته باشن، چه برسه به اینکه بیان بشن‌. از هر دری سخنی ولی با نتیجه ای به یاد ماندنی. کلا خاصیت کتاب ها همینه، اینکه شما با مردم هایی همزاد پنداری می کنید و اون ها رو درک می کنید و دیگه نمی تونید از اون ها متنفر باشید، فکر کنم توی این دنیای پر از نفرت، اینکه ما همدلی رو یادبگیریم ، بپذیریم که حق و راستی مطلق نیستیم حداقل چیزیه که از مطالعه یه کتاب نسیبمون می شه، اینکه بفهمیم من آدمم، شما آدمید، همه ما آدمیم. به امید روزگاری بهتر برای همه!

کتاب مناسب یک نوجوون ۱۰ ۱۲ ساله‌ست و نه بیشتر و حتی برای همون نوجوون هم احتمالا گاهی خسته کننده بشه و شاید مثل من بیشتر از ۱۰۰ صفحه‌ش رو نخونه... متنش ساده و روونه و ترجمه خوبی داره اما متاسفانه داستان جذابی نداره.

جالب بود.....

بد بود

زندگی بدون معنی..