نظرات کاربران درباره کتاب خواب با چشمان باز

دوستش نداشتم اصلا همه داستانها خیلی مبهم و گنگ بودن فضاها سیاه و جنون زده بودن فقط خوندم که تموم شه چه جوری جایزه برده؟

بعضی از داستان‌هاش بقدری گنگ بود که بعد از دو بار خوندن هم هیچ درکی نمیتونستم ازش داشته باشم و یه جورایی بی سر و ته به نظر میرسید. مثه داستان: بدیل. بعضی داستان‌هاش هم برام جذاب و خوندنی بود مثه داستان: سبز نارنج. انگار سیر پختگی قلم نویسنده توی داستان‌ها مشخص بود.مثلا میشد حدی زد ک این داستان زمانی نوشته شده ک نویسنده کم‌تجربه‌تر بوده و فلان داستان رو زمانی نوشته که قلمش پخته‌تر شده. یکدیت نبودن داستان‌ها. حس میکردی انگار چند نفر این داستان‌ها رو نوشتن. اسم اکثر داستان‌ها انگار هیچ ربطی به قصه نداشت. و در کل فضای دارک و گوتیک داشتن قصه‌هاش.

من بیشتر از همه با داستان بدیل تونستم ارتباط بگیرم. اینقد عاااالی بود که بارها خوندم و هر دفعه بیشتر به عمق معناهای پنهان در خواب ها و استعاره ها پی بردم. بدیل سعی در به تصویر کشیدن استحاله بیماران لاعلاج و نزدیکانشون رو داره و خیلی خوب حس و حالشون رو به خواننده منتقل میکنه. در کل برای من کلید فهم بیشتر داستان ها عنوان داستان بود. مثلا توی بدیل چیزها برای قابل تحمل شدن جای هم می نشینند: چهره بدل میشود، درمان بدل میشود، معنا بدل میشود، حتی سوگواری بدل پیدا میکند. داستان با خواب شروع میشود و با خواب پایان پیدا میکند اما این خواب ها در بیداری نشت پیدا میکنند و در واقع تعبیر عنوان مجموعه که خواب با چشمان باز هست به خوبی در این داستان حس میشود.

عالی بود