نظرات کاربران درباره کتاب یکشنبه های پاریسی

مثل مجموعه داستان‌های کوتاهه درباره یک فرد، که موقعیت‌های کمدی خلق میشه. خواندنش لذت بخشه.

به عنوان یک فرد طبیعت گرد با شخصیت داستان همزاد پنداری میکنم

نفهمیدم که گشت و گذار یکشنبه ها چی‌شد آخرش به نمیپسندم.جنبش فمنیسم ختم شد! تا آخر و فصل به فصل خوندم. اتفاقا از خیلی جاهای داستان و توصیفات و لفاظی ها لذت بردم. اما هدف نویسنده برام روشن نبود و به نوعی از هر دری سخنی بود. هرچند زندگی واقعی هم از هر دری سخنی هست ولی خب شاید توقعم از داستان این هست که بر سر موضوعی متمرکز باشه. که معمولا داستانهایی خارج از این تمرکز رو شخصا